Abrir o menú principal

Álvaro Cunqueiro

escritor galego

Álvaro Cunqueiro Mora (Álvaro Cunqueiro Mora-Montenegro[3]) nado en Mondoñedo o 22 de decembro de 1911 e finado en Vigo o 28 de febreiro de 1981, foi un novelista, poeta, dramaturgo, xornalista e gastrónomo galego, considerado un dos grandes autores da literatura galega.[4] En 1991 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.

Álvaro Cunqueiro
Álvaro Cunqueiro 1928.jpg
Cunqueiro en 1928
Nacemento22 de decembro de 1911
 Mondoñedo
Falecemento28 de febreiro de 1981
 Vigo
SoterradoMondoñedo
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónescritor e gastrónomo
CónxuxeElvira González-Seco Seoane [1]
Fillos2: César (1941)[2] e Álvaro (1944)
XénerosPoesía, novela, drama
Coñecido/a porMerlín e familia, Herba aquí ou acolá, As crónicas do sochantre, Escola de menciñeiros, Si o vello Sinbad volvese ás illas..., Os outros feirantes, Tesouros novos e vellos e Las mocedades de Ulises
PremiosPremio Nadal e honorary doctorate of the University of Santiago de Compostela
Álvaro Cunqueiro sinatura.jpg
editar datos en Wikidata ]

Ao longo da súa chegou a usar os seguintes pseudónimos: Al Farish ibn Iaquim Al Galizi, Álvaro Labrada, Ariel García, Benito Moirón, Carlos Sobrado, Cristóbal Xordán, M. Mª Seoane, Manuel da Fonte, Mark Tapley, Patricio Mindonio, Patricio Mor, X. Berenguer, Xusto Cabarcos, Filón o Mozo.[5]

Índice

TraxectoriaEditar

 
Placa da casa onde naceu.

O seu pai era Joaquín Cunqueiro Montenegro, de profesión boticario, e a nai Pepita Mora Moirón, filla dun militar de Cachán (Riotorto)[6] Tivo catro irmáns. Instalados nos mesmos baixos do pazo episcopal souberon transmitirlle ao seu fillo un rico legado de coñecementos sobre botánica, zooloxía, farmacoloxía e natureza. Ademais a nai era recordada pola súa capacidade para a invención de contos para engaliolar os fillos.[7]

Xa de pícaro gustáballe ler, en especial lecturas populares da época, como noveliñas sobre Buffalo Bill e de Fitz Roy, e el mesmo conta como escribiu a súa primeira novela ao xeito das do oeste na que os brancos falaban o castelán e os indios o galego (os indios vencían os brancos). Xa un pouco máis grandiño dedicaba tempo para ler poesía que lle aconsellaba o seu amigo José Ramón Santeiro.

Estudou o bacharelato no Instituto Xeral e Técnico de Lugo (1921), e na capital luguesa fai boa amizade con Evaristo Correa Calderón e Ánxel Fole. Matriculouse na Facultade de Filosofía e Letras (sección de Historia[7]) da Universidade de Santiago en 1927, pero abandonouna para dedicarse ao seu labor como xornalista. Na súa etapa compostelá acudía regularmente ós faladoiros do Café Español e entre os seus mellores amigos figuraban Francisco Fernández del Riego, Domingo García Sabell, Gonzalo Torrente Ballester, Ricardo Carballo Calero, Carlos Maside e Xosé Eiroa. Descubriu así a obra de autores como Yeats, Rilke, Breton, Verlaine e outros vangardistas que deixarán pegada nos seus primeiros poemarios.[8]

 
1933, Ourense. Banquete galeguista homenaxe a Emilia Docet e a Manuel Luís Acuña. Na foto, entre outros: Risco, Ramiro Isla, Leuter González, Cunqueiro, Otero Pedrayo, María Luz Morales, Blanco Amor, Xoán L. Ramos Colemán e Manuel Peña Rei.

Foi membro de primeira hora do Partido Galeguista. A sublevación dos militares sorprendeu a Cunqueiro en Mondoñedo, e por influencia da súa familia, moi conservadora, non foi obxecto de represalias e conseguiu praza de profesor nunha escola privada en Ortigueira, á que chegou en outubro de 1936 por consello dun amigo.[7] Militou na Falanxe Española (desde 1937) durante a guerra civil tendo o cargo de xefe de Prensa e Propaganda comarcal. Jesús Suevos, o xefe territorial da Falanxe en Galicia e director de El Pueblo Gallego pediulle en 1937 que entrase na redacción do xornal, aceptou e marchou para Vigo. Durante a súa estadía en Vigo tamén ensinou, durante un curto período de tempo, portugués no instituto da cidade.

 
Carta de identidade de alumno da Facultade de Filosofía e Letras.[9]

En novembro de 1938 fixou a súa residencia en Donostia e cando a ocupación de Madrid polo exército franquista, Cunqueiro estableceuse alí o 29 de marzo. Un desagradábel incidente co embaixador francés truncou a súa carreira de xornalista. O escritor incumpriu o seu compromiso de escribir uns artigos sobre o Camiño de Santigo, logo de ter percibido por iso unha cantidade.[7] A retirada do carné profesional en 1944, imposta como sanción, puxo freo ao que viña sendo desde algúns anos o seu medio de vida.[10] Volveu a Mondoñedo en 1947 e produciuse un afastamento do pensamento franquista. A partir de 1960 exerce como cronista oficial de Mondoñedo e ó ano seguinte estableceuse en Vigo, traballando para Faro de Vigo. O 23 de abril de 1961 a Real Academia Galega elixiuno como académico de número por 23 votos a favor, 6 abstencións e 1 en contra, e leu o seu discurso de ingreso, Tesouros novos e vellos, dous anos despois.

 
Cunqueiro, Fernández del Riego e Carballo Calero en Compostela nos anos trinta.

O primeiro Cunqueiro foi fundamentalmente poeta e despois da guerra civil española dedicouse sobre todo á narrativa e ao xornalismo. Foi un escritor polifacético e a súa extensa obra literaria abrangue os eidos xornalístico, poético, narrativo e teatral, sen esquecer os seus traballos de tradución. Para Dolores Vilavedra (ed)[11]:

"Tal capacidade integradora alzcanza o esmero dunha lingua culta e vangardista que, sen embargo, parace enfornada no rexistro oral, no contar "coma quen come pan", deste gran fabulador de "felicísima memoria deformante", que revolucionou o noso panorama e é hoxe considerado como a súa figura máis importante neste século"."

Cunqueiro mantivo unha actitude crítica e escéptica co pasado celta de Galiza, cualificando o celtismo galego coma un mito[12][13]. Foi o autor da famosa cita Mil primaveras máis para a lingua galega, que figura actualmente na súa sepultura "Eiqui xaz alguén, que coa súa obra, fixo que Galicia durase mil primaveras máis" xunto con outra que reza, "Loubado seña Deus que me permitiu facerme home neste grande Reino que chamamos Galicia".

XornalismoEditar

Na primeira estadía santiaguesa foi redactor e colaborador de diversos xornais e revistas coma El Pueblo Gallego. De volta en Mondoñedo, participou no movemento editorial dos anos trinta promovendo a aparición de varias publicacións (inseridas no ambiente vangardista da época) como Papel de color, Editorial Un, e Galiza, da que editou o primeiro número o 25 de xullo de 1930.[8]

Anos máis tarde colaborou na publicación local falanxista Era Azul. En 1937 entrou na redacción de El Pueblo Gallego como encargado da parte literaria e colaborador de asuntos actuais. En novembro de 1938 fixou a súa residencia en Donostia e entrou na redacción de La Voz de España. Tamén foi subdirector de Vértice, publicación da Delegación Nacional de Prensa e Propaganda, revista na que publica La historia del caballero Rafael (1939), a súa primeira narración en castelán. En novembro de 1938 fixou a súa residencia en Donostia e entrou na redacción de La Voz de España. Tamén foi subdirector de Vértice, publicación da Delegación Nacional de Prensa e Propaganda, revista na que publica La historia del caballero Rafael (1939), a súa primeira narración en castelán. Xa en Madrid o 29 de marzo e incorporouse á redacción do ABC.

Desde 1961 traballou no Faro de Vigo como colaborador fixo. Entre novembro de 1964 e xuño de 1970 exerceu como director de Faro de Vigo e Faro Deportivo. Deixou innumerábeis artigos en xornais como Vallibria, La Voz de Galicia, El Progreso e Faro de Vigo e revistas como El Escorial ou Fantasía.[14]

PoesíaEditar

Cunqueiro sempre se definiu como poeta.[3] Mar ao norde (1932) é a súa primeira obra cun sincretismos vangardista con algo de cubismo ou creacionismo. Son poemas breves nos que se opoñen o mar e a terra, e a illa é o centro na última parte. Poemas do si e do non (1933) está na liña do surrealismo e semella un especial conto erótico. Cantiga nova que se chama Riveira (1933) achégase á tradición converténdose no máis importante libro de poemas do neotrobadorismo galego e recuperando a forma das cantigas medievais inzada de imaxes novas. Dona do corpo delgado (1950) contén poemas confidendiais, nostálxicos, herméticos e tamén neotrobadorescos. Herba aquí e acolá (1980) recolle poemas das últimas décadas. Está dividido en dúas partes: "As historias" e "Vellas sombras e novos cantos". Está considerado como un verdadeiro testamento literario do autor.[3]

O primeiro Cunqueiro foi fundamentalmente poeta, de xeito vangardista, neotrobadoresco e culturalista.

NarrativaEditar

Nos anos 40 e 50 comezou a dedicarse principalmente á narrativa, publicando:

  • Tres novelas relevantes: Merlín e familia e outras historias, As crónicas do sochantre e Se o vello Sinbad volvese ás illas....
  • Tres libros de relatos ou semblanzas: Xente de aquí e de acolá, Escola de menciñeiros e Os outros feirantes.

A condición de "novelas" das tres primeiras foi posta en dúbida debido ao seu carácter fragmentario e á particular estrutura baseada fundamentalmente na suma de relatos. E a cualificación de "retratos" ou de "semblanzas" das segundas minguou por veces o carácter narrativo destas obras encadrándoas na descrición costumista. Os relatos curtos achegan o lector á realidade especificamente galega, a dun mundo a piques de desaparecer, e son máis realistas. As novelas mesturan moitos elementos: o mundo galego, a tradición clásica greco-latina, a tradición oriental, a materia da Bretaña, a cultura en xeral.[7]

Cunqueiro fixo convivir mitos tirados de tradicións diferentes. Ademais, as súas narracións están protagonizadas por persoas cos seus soños, as súas teimas, os seus sentimentos e, por enriba de todo, a súa imaxinación.

TeatroEditar

Da súa obra teatral é salientábel O incerto señor don Hamlet, príncipe de Dinamarca (1958). Cunqueiro presenta unha versión persoal do mito de Shakespeare. A novidade que Cunqueiro achega é o feito de considerar a Hamlet fillo do usurpador, co que as súas relacións coa nai se converten en edípicas e tócase o tema da culpa. A noite vai coma un río . está protagonizada polo personaxe de dona Inés de Valverde.[7] Palabras de víspera está protagonizada polo rei Alfonso de Castela antes da Xura de Santa Gadea. Autor de algunhas pezas máis, aínda que no seu tempo o seu teatro non foi ben comprendido si ten mérito pola actualización de mitos e a súa vocación intemporal e universal.

GastronomíaEditar

Ademais da súa actividade como xornalista e como literato, hai que destacar a súa dedicación ao mundo da cultura, con múltiples conferencias, relatorios etc. Foi tamén un destacado gastrónomo con fama en toda Galicia de bo coñederor de comidas e bebidas. O seu libro A ciña galega (1973) foi un fito na normalización do galego ao chegar a centos de fogares que non lían nada en galego. Cunqueiro foi un adiantado na consideración positiva dos escritos gastronómicos.

Vida persoalEditar

 
Díxenlle á rula: Pase, miña señora!
E foise polo medio e medio do outono
por entre as bidueiras, sobre o río.

—Cunqueiro, Herba aquí ou acolá.[15]

Casou en 1940 con Elvira González-Seco Seoane, filla de César González-Seco Romero e da mestra Josefa Seoane. Álvaro e Elvira terían dous fillos: César (1941 notario) e Álvaro (1944).[1] Elvira finaría anos despois de Álvaro, en 1995.

Álvaro Cunqueiro morreu ás catro da madrugada do 28 de febreiro de 1981 no Hospital Xeral de Vigo, despois dunha longa convalecencia.

Obra en galegoEditar

PoesíaEditar

NarrativaEditar

 
Fragmento de Merlín e Familia.

TeatroEditar

  • Rúa 26 (Diálogo limiar) (1932). Revista Yunque. Publicada tamén por Laiovento en 1995 e por Galaxia en Don Hamlet e outras pezas (2007), ISBN 978-84-8288-125-6.
  • Función de Romeo e Xulieta, famosos namorados (1956), publicado dentro da novela As crónicas do Sochantre.[49][50] Reeditado por Galaxia en Don Hamlet e tres pezas máis (1974).
  • O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca (1958) Galaxia.[51] Reeditado por Galaxia en Don Hamlet e tres pezas máis (1974), engadindo unha escena ao texto orixinal. 5ª ed. en 1986 e 9ª ed. titulada Don Hamlet en 2003, ISBN 978-84-7154-489-6 Estreada polo Centro Dramático Galego en 1991.[52] Foi traducida ao castelán[53] e ao asturiano.[54]
  • A noite vai coma un río (1965). Grial, nº 10. Reeditado por Galaxia en 1974 (Don Hamlet e tres pezas máis) e 2007. (traxedia breve: un prólogo e dúas xornadas).
  • Palabras de víspera (1974). Galaxia. Incluído en Don Hamlet e tres pezas máis.
  • Xan, o bo conspirador (1978). Grial, nº 60. Escrita en 1933.[55] Publicada por Galaxia en Don Hamlet e outras pezas (2007), ISBN 978-84-8288-125-6.
  • Don Hamlet e outras pezas. Teatro galego completo. 1932-1968 (2013). Galaxia. 238 páxs. ISBN 978-84-8288-125-6.

EnsaioEditar

 
Praza do Humor (antigamente praza dos Ovos), A Coruña.
  • Tesouros novos e vellos (1964). Galaxia. 4ª edición en 2012, 128 páxs. ISBN 978-84-9865-361-8. Traducida ao castelán.[56]
  • A cociña galega (1973). Galaxia. Incluída despois na Biblioteca Básica da Cultura Galega (1983), 168 páxs. ISBN 978-84-7154-441-4. Foi traducida ao castelán.[57]
  • Laude da camelia (1981). Comisión de cultura da Excma. Diputación Provincial de Pontevedra,
  • Ollar Galicia (1981). Destino. Fotografías de Raimon Camprubí. 207 páxs. ISBN 978-8423311729.
  • Álvaro Cunqueiro: escritos recuperados (1991). Universidade de Santiago de Compostela, Edición preparada polo Departamento de Filoloxía Galega da USC. ISBN 9788471917355.
  • O reino da chuvia. Artigos esquencidos (1992). Deputación de Lugo. Edición de Mabel Mato. 492 páxs. ISBN 8486824990.
  • 100 artigos (2001). La Voz de Galicia, Biblioteca Gallega. 189 páxs. Escolma de Dorinda Rivera Pedredo. ISBN 84-88254-66-0.
  • Cartas ao meu amigo. Epistolario mindoniense a Francisco Fernández del Riego. 1949-1961 (2003). Galaxia. 220 páxs. ISBN 978-84-8288-559-9.
  • Universo Cunqueiro (2005). Sotelo Blanco. 152 páxs. Prólogo de Fernando Ónega. ISBN 84-7824-476-X.[58]
  • Álvaro Cunqueiro. Remuíño de prosas (2011). Cadernos Ramón Piñeiro XX. ISBN 978-84-453-5028-7. Recompilación dun conxunto de vintedúas prosas curtas de Álvaro Cunqueiro.[59]
  • O mundo que teño de meu. Artigos en lingua galega. Prensa e revistas 1930–1980 (2013). Galaxia. 272 páxs. ISBN 978-84-9865-477-6.[60]

Obras colectivasEditar

  • Antoloxía da poesía galega actual. Nordés (1978). Ediciós do Castro. 343 páxs. ISBN 84-85134-86-9.
  • Antoloxía consultada da poesía galega 1976–2000 (2003). Editorial Tris Tram. Coordinación Arturo Casas.
  • Tamén navegar (2011). Toxosoutos. Escolma de poesía galega sobre carpintería de ribeira e embarcacións tradicionais. ISBN 978-84-92792-95-5.[61]

TraduciónEditar

Obra en castelánEditar

 
Estatua, sentado, contemplando a Catedral de Mondoñedo.

PoesíaEditar

  • Elegías y canciones (1940). Edit. Apolo, Col. Azor. 60 páxs. Reeditado en 2011 por Follas Novas Edicións. ISBN 978-84-694-5599-9.[62]
  • Balada de las damas del tiempo pasado (1945). Ed. Alhambra. Reeditado en 1976 por Círculo de Amigos de la Hisotoria. ISBN 978-8422506256.

Ensaio e artigosEditar

  • Crónica de la derrota de las naciones (fragmentos) (1954). Suplemento da Revista ATLANTICA Nº 1. Litografia e Imprenta Roel.10 páxs.
  • Viajeros imaginarios y reales (1986). Tusquets. 340 paxs. ISBN 84-7223-091-0.
  • El pasajero en Galicia (1989). Tusquets. 392 páxs. ISBN 9788472231184. Selección e prólogo de César Antonio Molina.
  • Cunqueiro en la radio. "Cada día tiene su historia y otras series (1991). Fundación Barrié. 675 páxs. ISBN 9788487819094.
  • Viajes y yantares por Galicia. Obra periodística olvidada en "Vida Gallega" (1954–1963) (2005). 194 páxs. Alvarellos. ISBN 84-85311-20-5.[63]
  • El laberinto habitado: los artículos de Álvaro Cunqueiro en "Destino" (1961–1976) (2007). Nigra. 616 páxs. Edición de María Liñeira.[64] ISBN 978-8495364609.
  • Prólogos, epílogos y otros escritos dispersos (2011). Follas Novas. ISBN 978-84-695-0165-8.
  • De santos y milagros (2012). Fundación Banco Santander. 444 páxs. Edición de Xosé Antonio López Silva. ISBN 978-84-92543-32-8.

NarrativaEditar

 
Inscricións na tumba, no antigo cemiterio de Mondoñedo.
  • Las mocedades de Ulises (1960). Destino.
  • Flores del año mil y pico de ave (1968). Reeditado en 1990 por Seix Barral. 242 páxs. ISBN 8432230774. Reeditado por Galaxia, Col. Mar Maior (2014). 280 páxs. ISBN 978-84-9865-538-4.
  • Un hombre que se parecía a Orestes (1969). Destino, Col. Áncora & Delfin.[65] Premio Nadal 1968. Reeditado por Destino en 2004 e por Austral en 2011 (ISBN 9788423345380).
  • Vida y fugas de Fanto Fantini della Gherardesca (1972). Destino. 185 páxs. [66] Reeditado por Planeta (1996). 192 páxs. ISBN 978-8408461104. E por Galaxia, col. Mar Maior (2014), 180 páxs. ISBN 978-84-9865-547-6
  • El año del cometa con la batalla de los cuatro reyes (1974). Destino. 237 páxs. ISBN 8423318338. Adaptado ao teatro en 2004 polo Centro Dramático Galego, con dirección de Quico Cadaval.[67] Reeditado por Galaxia, Col. Mar Maior (2014). 244 páxs. ISBN 978-8498655490.
  • Obras literarias en castellano. Tomo 1: Merlín y familia; Las crónicas del sochantre; Las mocedades de Ulises; Cuando el viejo Simbad vuelva a las islas; Flores del año mil y pico de ave (2004). Fundación José Antonio de Castro. 845 páxs. ISBN 84-96452-15-8.[68]
  • Obras literarias en castellano. Tomo 2: Un hombre que se parecía a Orestes - Vida y fugas de Fanto Fantini della Gherardesca - El año del cometa con la batalla de los cuatro reyes - La otra gente - Tertulia de boticas prodigiosas y escuela de curanderos - Las historias gallegas - Elegías y canciones - Un poema y cuatro prosas - Crónica de la derrota de las naciones (Fragmentos) - Rogelia en Finisterre (2006). Fundación José Antonio de Castro. ISBN 84-96452-16-6.[69]

Obras colectivasEditar

PremiosEditar

HomenaxesEditar

Galería de imaxesEditar

Placa na casa na que viviu en Vigo. 
A Cunqueiro en Barcelona
A Cunqueiro en Vigo, por Buciños

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 "Ficha de Elvira González-Seco Seoane na páxina de Galaxia". Arquivado dende o orixinal o 21/8/2016. Consultado o 11/8/2016. 
  2. "Cunqueiro González-Seco, César" (Mondoñedo 7/9/1941) en Barrera, F., ed. (2002). Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI. El Correo Gallego. p. 145. ISBN 84-8064-113-4. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Vilavedra, Dolores (Coord) (1995). Diccionario da Literatura Galega I. Autores. Ed. Galaxia. p. 157. ISBN 84-8288-019-5. 
  4. Pena, Xosé Ramón (2016). Historia da Literatura Galega III. De 1916 a 1936. Xerais. ISBN 978-84-9121-107-5. 
  5. "Pseudónimos galegos en ogalego.eu: c". www.ogalego.eu. Consultado o 2019-07-22. 
  6. Entrevista de Joaquín Soler Serrano a Álvaro Cunqueiro no programa A Fondo de Televisión Española, 1978 (en castelán).
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 "Enciclopedia Historia Literatura Galega". literaturagalega.as-pg.gal. Consultado o 2019-07-22. 
  8. 8,0 8,1 "Ficha do autor". bvg.udc.es. Consultado o 2019-07-22. 
  9. «A Compostela se acerca uno como quien se acerca al milagro» Centro Virtual Cervantes (en castelán).
  10. "Álvaro Cunqueiro". www.aelg.gal. Consultado o 2019-07-22. 
  11. Vilavedra 1995, p. 160.
  12.   Entrevista de Joaquín Soler Serrano a Álvaro Cunqueiro no programa A fondo, RTVE. 1978 (8'15")
  13.   "A realidade histórica de Galicia", conferencia de Álvaro Cunqueiro no Centro Galego de Lisboa en 1971 (7'09").
  14. "Álvaro Cunqueiro Mora. Galegos. Gallegos". galegos.galiciadigital.com. Consultado o 2019-07-22. 
  15. 15,0 15,1 Dona de corpo delgado: Herba aquí e acolá; Outros poemas: poesía (1933-1981) Galaxia, 2011.
  16. Iglesias, Xabier (venres, 2 de setembro de 2016). "Os libros de Ánxel Casal: MAR AO NORDE". Os libros de Ánxel Casal. Consultado o 2019-07-21. 
  17. "Mar ao Norde = Mar al Norte". Consultado o 2019-06-20. 
  18.   Quen poidera namorala No bico un cantar, Televisión de Galicia.
  19. Castro, Pilar. "CVC. Álvaro Cunqueiro. Quehacer literario. Poesía. Álvaro Cunqueiro, trovador y juglar de la nueva cantiga.". cvc.cervantes.es. Consultado o 2019-07-21. 
  20. Imaxe da portada dunha edición de Galaxia do ano 2014
  21. "Herba aqui ou acola - Hierba aquí o allá". Consultado o 2019-06-20. 
  22. "Herba aquí o allà". Consultado o 2019-06-20. 
  23. "Merlín y familia". Consultado o 2019-06-20. 
  24. "Merlín y familia y otres histories". Consultado o 2019-06-20. 
  25. "In Gesellschaft des Zauberers". Consultado o 2019-06-20. 
  26. "Merlin and Company". Consultado o 2019-06-20. 
  27. "Merlino e famiglia (Miranda)". Consultado o 2019-06-20. 
  28. "Las crónicas del Sochantre". Consultado o 2019-06-20. 
  29. "Cronache di un maestro di coro". Consultado o 2019-06-20. 
  30. "Les Chroniques du Sous-chantre". Consultado o 2019-06-20. 
  31. "Die Chroniken des Kantors". Consultado o 2019-06-20. 
  32. "Les cróniques del sochantre". Consultado o 2019-06-20. 
  33. "Tertulia de boticas prodigiosas y escuela de curanderos". Consultado o 2019-06-20. 
  34. "Escuela de melecineros y fábula de varia xente". Consultado o 2019-06-20. 
  35. "Ritrovo di farmacie prodigiose e Scuola di guaritori". Consultado o 2019-06-20. 
  36. "Ritrovo di farmacie prodigiose e Scuola di guaritori". Consultado o 2019-06-20. 
  37. "Cuando el viejo Sinbad vuelva a las islas". www.bibiotradución.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  38. "Se il vecchio Sinbad tornasse alle isole". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  39. Cunqueiro, Álvaro (2000). Als de oude Sinbad zou terugkeren naar de eilanden. Coppens & Frenks. ISBN 9789071127687. 
  40. "Awda al-Sinbad al-'aguz ila al-guzur". Consultado o 2019-06-20. 
  41. "La otra gente". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  42. "Gens d'ici et de là". www.bibliotradución.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  43. "Galiciens, corbeaux et parapluies". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  44. "People from Here and Beyond". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  45. "Folks from here and there". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  46. "Xente d'equí y d'acullá". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  47. "Han-hemengo jendea". www.bibliotradución.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  48. "Los otros feriantes". www.bibliotraducion.uvigo. Consultado o 2019-06-20. 
  49. González, Anxo Abuín; Vieites, Manuel F. (2007). Cento vinte e cinco anos de teatro en galego. Editorial Galaxia. ISBN 9788471541888. 
  50. Romero, Elena Domínguez; Álvarez, Rubén Jarazo (2011). "Breaking Boundaries and Dislocating Muths in Alvaro Cunqueiro's "Función de Romeo e Xulieta, Famosos Namorados" (1956): a Galician Adaptation of Shakespeare's "Romeo and Juliet in the 20th Century"". ES: Revista de filología inglesa (32): 179–202. ISSN 0210-9689. 
  51. López Hortas, Paula. "CVC. Álvaro Cunqueiro. Quehacer literario. Teatro. La realidad soñada de «O incerto Señor Don Hamlet príncipe de Dinamarca».". cvc.cervantes.es (en castelán). Consultado o 2019-07-21. 
  52. "CDG: Temporada". centrodramatico.xunta.gal. Consultado o 2019-07-21. 
  53. "El incierto señor don Hamlet y otras piezas dramáticas". Consultado o 2019-06-20. 
  54. "Don Hamlet y otres pieces de teatru". Consultado o 2019-06-20. 
  55. "Don Hamlet e outras pezas. Galaxia. LG3. O soportal da Literatura Galega". culturagalega.org. Consultado o 2019-07-21. 
  56. "Tesoros y otras magias". Consultado o 2019-06-20. 
  57. "Cocina gallega". bibliotraducion.uvigo.es. Consultado o 2019-07-08. 
  58. "Universo Cunqueiro. Sotelo Blanco. LG3. O soportal da Literatura Galega". culturagalega.org (en castelán). Consultado o 2019-07-21. 
  59. "Cadernos Ramón Piñeiro (XX). Álvaro Cunqueiro. Remuíño de prosas". cirp.es. Consultado o 21/07/2019. 
  60. "O mundo que teño de meu". Editorial Galaxia. Consultado o 2019-07-21. 
  61. kantaronet.com. "Tamén navegar 978-84-92792-95-5. Editorial Toxosoutos.com". toxosoutos.com (en Galician). Consultado o 2019-07-21. 
  62. Mandía, Diana (2011-12-22). "Reeditados 19 poemas de juventud y 20 prólogos de Álvaro Cunqueiro". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2019-07-21. 
  63. "VIAJES Y YANTARES POR GALICIA de Álvaro Cunqueiro". VIAJES Y YANTARES POR GALICIA de Álvaro Cunqueiro ... Consultado o 2019-07-21. 
  64. Mejía Ruíz, Carmen. "ÁLVARO CUNQUEIRO EN LAS PÁGINAS DE DESTINO (1961-1976): ESTRATEGIAS A FAVOR DE UN IMAGINARIO IBÉRICO EN CASTELLANO (III)" (PDF). consellodaculura.gal. Consultado o 21/07/2019. 
  65. "UN HOMBRE QUE SE PARECÍA A ORESTES - Álvaro Cunqueiro - Limites.Leido". www.ciencia-ficcion.com (en castelán). Consultado o 2019-07-21. 
  66. "Vida y fugas de Fanto Fantini, Álvaro Cunqueiro: La búsqueda, no el encuentro". Fabulantes (en castelán). 2016-10-20. Consultado o 2019-07-21. 
  67. "CDG: Temporada". centrodramatico.xunta.gal. Consultado o 2019-07-21. 
  68. "Obras literarias en castellano, I" (PDF). biblioteca.org. Consultado o 21/07/2019. 
  69. "Obras literarias en castellano, II" (PDF). biblioteca.org. Consultado o 21/07/2019. 
  70. "Cunqueiro, Alvaro". www.escritores.org. Consultado o 2019-07-23. 
  71. "Biografía español. Álvaro Cunqueiro. Escritor español. Biblioteca español. Instituto Cervantes". www.cervantes.es. Consultado o 2019-07-21. 
  72. "Austral publica la novela con la que Álvaro Cunqueiro obtuvo el Premio Nadal de 1968". www.europapress.es (en castelán). 2011-12-17. Consultado o 2019-07-21. 
  73. "Alvaro Cunqueiro: "He querido ser un jardinero del lenguaje"". El País (en castelán). 1979-06-27. ISSN 1134-6582. Consultado o 2019-07-21. 
  74. "Biografía español. Álvaro Cunqueiro. Escritor español. Biblioteca español. Instituto Cervantes". www.cervantes.es. Consultado o 2019-07-21. 
  75. Conde Muruais, Perfecto (1980-01-29). "Cela, Cunqueiro y Piel, doctores "honoris causa" de la Universidad de Santiago". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2019-07-21. 
  76. do Río, Manolo (2011-06-01). "O retorno de Ulises". abc. Consultado o 2019-07-22. 
  77. Rey, Noemí. "Dous mil e un poemas ao ar para homenaxear a Cunqueiro". Universidade de Vigo. Consultado o 2019-07-22. 
  78. "Un día para la historia de Mondoñedo". La Voz de Galicia (en castelán). 2/3/2019. Consultado o 3/3/2019. 
  79. "Mondoñedo inaugura la casa-museo de Álvaro Cunqueiro". El Progreso (en castelán). 1/3/2019. Consultado o 4/3/2019. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar