Antón Reixa

escritor, músico cineasta galego

Antonio Xavier Euloxio Rodríguez Reixa coñecido como Antón Reixa, nado en Vigo o 17 de abril de 1957, é un dos maiores representantes da cultura galega, desde a poesía nos anos 70, até o movemento bravú, do que se considera precursor.

Antón Reixa
Reixa nova.jpg
Nome completoAntonio Javier Eulogio Rodríguez Reija
Nacemento17 de abril de 1957
Lugar de nacementoVigo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor, cantante, director de cinema, músico e mestre
CónxuxeEnma Pino
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Tras estudar o Bacharelato no coñecido instituto Labor, na cidade de Vigo, un colexio disciplinado e masculino, ao estilo da época, Reixa realizou a carreira de Filoloxía Galega na Universidade de Santiago e entrou en contacto coas vangardas literarias. En 1976 fundou, xunto con Alberto Avendaño e Manuel M. Romón o Grupo Rompente.

Froito desta etapa literaria, Reixa publicou a finais dos setenta varias obras de poesía, como o libro colectivo Silabario da turbina e As ladillas do travesti. Chegou a ser profesor de lingua e literatura galegas pero pronto abandonou a docencia para embarcar na música.

MúsicaEditar

 
Antón Reixa en 2009.

A comezos dos oitenta, Vigo era un fervedoiro de bandas de rock and roll subversivo. O ambiente tamén calou en Antón Reixa, que regalou a súa batería ao seu amigo Julián Hernández, a condición de que formase un grupo. Desta forma, naceu Maricruz Soriano y los que afinan el piano, coñecidos máis tarde como Siniestro Total.

Dous membros de Siniestro, Alberto Torrado e Xavier F. Soto, acompañaron a Reixa no lanzamento do grupo Os Resentidos, en 1982. "Fai un sol de carallo" converteuse no seu primeiro éxito de "masas". No grupo, Reixa era o cantante.

Os Resentidos deixaron paso, en 1995, a outro proxecto, Nación Reixa, que o levou a colaborar co grupo vasco Negu Gorriak. Mentres, o polifacético Reixa non deixou de experimentar noutras artes. Escribiu teatro, fixo videoclips musicais, programas de radio, e tamén traballou no eido audiovisual, como actor, produtor e director.

AudiovisualEditar

 
Antón Reixa en 2012.

En 1998, estreouse na TVG, baixo a dirección de Reixa, Mareas vivas, unha serie ambientada na Galicia mariñeira contemporánea que bateu récords de audiencia na canle autonómica.

Un ano máis tarde, e con parte do equipo de Mareas vivas, Antón fundou Portozás Visión. O proxecto máis ambicioso da produtora foi a adaptación ao cine da novela de Manuel Rivas O lapis do carpinteiro. Esta vez, Reixa atreveuse coa dirección de longametraxes.

En 2006 volveu dirixir unha longametraxe, Hotel Tívoli. Ese mesmo ano produciu o programa da TVG Somos unha potenzia, conducido polo actor Carlos Blanco.

O 8 de maio de 2012 foi elixido presidente da SGAE,[1] posto que deixou o 16 de xullo de 2013.[2]

O 28 de outubro de 2016 tivo un accidente de tráfico na provincia de Valladolid ao quedar durmido conducindo, e pasou 18 días en coma inducido.[3]

LibrosEditar

PoesíaEditar

NarrativaEditar

  • Transporte de superficie (1990). Edicións Positivas.

TeatroEditar

  • Melancoholemia. Vida de Mamarracho (2020). Faktoría K. 64 páxs.

Libros de conversasEditar

Obras colectivasEditar

Premios literariosEditar

  • Premio Galicia no 1984, por Historia do rock and roll.

DiscografíaEditar

Con Os Resentidos

  • Surfin' CCCP (Grabaciones Accidentales, 1984; EP compartido con Siniestro Total)
  • Vigo, capital Lisboa (GASA/DRO, 1984)
  • Fai un sol de carallo (GASA/DRO, 1986)
  • Música doméstica (Grabaciones Accidentales, 1987)
  • Fracaso tropical (Grabaciones Accidentales, 1988)
  • Jei (Grabaciones Accidentales, 1990). Elixido pola revista musical Rockdelux mellor disco nacional do ano.
  • Delikatessen (GASA, 1991)
  • Están aquí (GASA, 1993)
  • Made In Galicia 1982-1994 (GASA, 1994; recompilatorio)

Con Nación Reixa:

NotasEditar

  1. "Reixa, crítico co uso da banda larga", 8 de maio de 2012, Galicia Confidencial.
  2. "Antón Reixa: «Soy una víctima del fuego cruzado de una red organizada»", 16 de xullo de 2013, La Voz de Galicia.
  3. “El coma es muy vulgar”, El País, 6 de maio de 2017 (en castelán)
  4. Salgado, Daniel (19 de outubro de 2018). "Esperanza e coraxe de Antón Reixa". Praza Pública. Consultado o 19 de outubro de 2018. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar