Antón Reixa

escritor, músico cineasta galego

Antonio Xavier Euloxio Rodríguez Reixa coñecido como Antón Reixa, nado en Vigo o 17 de abril de 1957, é un dos maiores representantes da cultura galega contemporánea. Renovador da poesía desde os anos 70, destaca tamén como intérprete musical, produtor e creador en varias das linguaxes audiovisuais. Desde os anos 90 Reixa converteuse ademais en figura popular comparecendo a través dos medios televisivo e radiofónico.

Antón Reixa
Entrevista en Nós TV.
Nome completoAntonio Javier Eulogio Rodríguez Reija
Nacemento17 de abril de 1957
Lugar de nacementoVigo
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor, cantante, director de cinema, músico, mestre e videoartista
CónxuxeEnma Pino
PremiosMedalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes
Na rede
IMDB: nm0718701 Bitraga: 4271 AELG: 74 Musicbrainz: 30245943-ca9c-4ea2-8862-d43af7a859e0 Discogs: 1350670 Editar o valor em Wikidata
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Tras cursar o Bacharelato no instituto Labor de Vigo, Reixa estudou Filoloxía Galega na Universidade de Santiago e entrou en contacto coas vangardas literarias. En 1976 fundou, xunto con Alberto Avendaño e Manuel M. Romón o Grupo Rompente. A vertente literaria de Reixa iníciase logo a finais dos setenta, cando publica en colectivo con Rompente Silabario da turbina e dentro da editora do mesmo nome a obra individual As ladillas do travesti. Seguiron ata a actualidade numerosos títulos de poesía.

Nun breve período foi profesor de lingua e literatura galegas, mais abandonou o traballo docente para profesionalizarse nos eidos da música, da videocreación e do audiovisual, desenvolvendo diversos labores (director, guionista, produtor etc.) e asinando algún dos maiores éxitos do sector no noso idioma. Realizou tamén incursións na radio[1] e nos xornais como editor de páxinas culturais ou columnista.

O 8 de maio de 2012 foi elixido presidente da SGAE,[2] posto que deixou o 16 de xullo de 2013.[3]

O 28 de outubro de 2016 tivo un accidente de tráfico na provincia de Valladolid ao quedar durmido conducindo, e pasou 18 días en coma inducido.[4]

En 2021 o Goberno de España concedeulle a Medalla de Ouro ao Mérito das Belas Artes.[5]

PoesíaEditar

A traxectoria poética de Antón Reixa reinscribe o xénero, primeiro desde Rompente (grupo do que foi verdadeiro aglutinador e mentor[6]) e despois en solitario, nun discurso de contemporaneidade[7] que viña de actualizarse[8] en Europa e nos EE.UU a través da cultura pop underground e do punk, con ecos obvios das vangardas[9][10] (especialmente do dadaísmo e do surrealismo) e da oralidade espontánea presente no hip-hop ou na regueifa. Son rastrexables ademais, tanto ao longo da súa obra coma en comparecencias públicas, as influencias de autores coma Xosé L. Méndez Ferrín[6], Edoardo Sanguinetti, Julián Hernández, Bertolt Brecht, Daniel Salgado, Chus Pato ou Samuel Beckett.

Fortemente homoxénea e heterodoxa[11], moi recoñecible nas fórmulas expresivas (a retranca como filtro crítico é un dos sobranceiros sinais de autoría)[9] en canto á temática a poesía de Reixa aborda diversas frontes: as cuestións da identidade nacional[10] e da identidade de clase, o choque social entre a tradición e o capitalismo globalizado, a reformulación da vida e das relacións baixo o impacto constante da cultura posmoderna[8], o amor, o absurdo existencial etc. Son Galicia[12] e Vigo[13] os cronotopos referenciais da súa obra.

Música[14]Editar

A comezos dos oitenta, Vigo era un fervedoiro de bandas de rock and roll subversivo.[15] O ambiente tamén calou en Antón Reixa, que regalou a súa batería[16] ao seu amigo Julián Hernández, a condición de que formase un grupo. Desta forma, naceu Maricruz Soriano y los que afinan el piano, coñecidos máis tarde como Siniestro Total.

Dous membros de Siniestro, Alberto Torrado e Xavier F. Soto, acompañaron a Reixa no lanzamento do grupo Os Resentidos en 1982, no que Reixa era o cantante. "Fai un sol de carallo" converteuse no seu primeiro éxito masivo. Antón Reixa é considerado precursor do movemento bravú.[17][18]

Os Resentidos deixaron paso en 1995 a outro proxecto, Nación Reixa, que o levou a colaborar co grupo vasco Negu Gorriak.

Audiovisual[19]Editar

Tras producir e presentar na TVG o programa Galicia, Sitio Distinto (1990-91), en 1998 Reixa estreou a serie Mareas vivas, ambientada na Galicia mariñeira contemporánea, que bateu récords de audiencia[20] na canle autonómica ata o seu final en 2002.

Un ano máis tarde, con parte do equipo de Mareas vivas, Antón fundou Portozás Visión. O proxecto máis ambicioso da produtora foi El lápiz del carpintero[21] (2003), adaptación ao cine da novela O lapis do carpinteiro de Manuel Rivas. Volveu dirixir unha longametraxe, Hotel Tívoli (2007).

Moitos dos proxectos de Antón Reixa como produtor (citemos o programa de 2006 para a TVG Somos unha potenzia, conducido polo actor Carlos Blanco Vila) presentáronse baixo o selo de Filmanova.

Obra literariaEditar

 
Antón Reixa en 2009.

PoesíaEditar

Narrativa breveEditar

  • Transporte de superficie (1990) Moreno Ávila Eds., en galego e castelán; en galego, Edicións Positivas (1991).

Obras colectivasEditar

Libros de conversasEditar

 
Antón Reixa no ano 2008

TeatroEditar

Obra audiovisualEditar

TelevisiónEditar

VideocreaciónEditar

CineEditar

RadioEditar

Obra musicalEditar

 
Antón Reixa en 2012.

Discografía con Os Resentidos:Editar

  • Surfin' CCCP (Grabaciones Accidentales, 1984; EP compartido con Siniestro Total)[29]
  • Vigo, capital Lisboa (GASA/DRO, 1984)
  • Fai un sol de carallo (GASA/DRO, 1986)
  • Música doméstica (Grabaciones Accidentales, 1987)
  • Fracaso tropical (Grabaciones Accidentales, 1988)
  • Jei (Grabaciones Accidentales, 1990). Elixido pola revista musical Rockdelux mellor disco nacional do ano.
  • Delikatessen (GASA, 1991)
  • Están aquí (GASA, 1993)
  • Made In Galicia 1982-1994 (GASA, 1994; recompilatorio)
  • Organización Nautilus (2021)


Discografía con Nación Reixa:Editar


Outras:Editar

PremiosEditar

NotasEditar

  1. "Onte 505: Gabanza de Antón Reixa – Brétemas". Consultado o 2022-11-15. 
  2. "Reixa, crítico co uso da banda larga", 8 de maio de 2012, Galicia Confidencial.
  3. "Antón Reixa: «Soy una víctima del fuego cruzado de una red organizada»", 16 de xullo de 2013, La Voz de Galicia.
  4. “El coma es muy vulgar”, El País, 6 de maio de 2017 (en castelán)
  5. Pontevedra, Diario de (2021-12-28). "Antón Reixa, entre os galardoados coa Medalla de Ouro de Belas Artes". Diario de Pontevedra. Consultado o 2021-12-29. 
  6. 6,0 6,1 González Fernández, Helena (1997). "“rompente, ‘poderosa pomada’”". Anuario Grial de Estudos Literarios Galegos: 47–83. 
  7. Diccionario da literatura galega. Vigo: Editorial Galaxia. ©1995-<[1997]>. pp. 529–530. ISBN 84-8288-019-5. OCLC 34669594. 
  8. 8,0 8,1 Diccionario da literatura galega / 4. Termos e institucións literarias. Vigo: Ed. Galaxia. 2004. p. 240 / 316. ISBN 84-8288-656-8. OCLC 176874733. 
  9. 9,0 9,1 Diccionario da literatura galega - ladilas do travesti, As. Vigo: Editorial Galaxia. ©1995-<[1997]>. p. 261-262. ISBN 84-8288-365-8. OCLC 34669594. 
  10. 10,0 10,1 Monteagudo Alonso, Antía (2018). "O concepto do poético en Alberto Pimenta e Antón Reixa". Falculdade de Letras - Universidade do Porto - MESTRADO EM ESTUDOS LITERÁRIOS, CULTURAIS E INTERARTES - RAMO EM ESTUDOS ROMÂNICOS E CLÁSSICOS. 
  11. Salgado, Ana (2008). "“Antón Reixa: ‘Hai moitos anos que cansei dese tal Reixa, paréceme algo prosma’”". Protexta (8): 2–5. 
  12. Rivas, Manuel (1989-05-17). "Antón Reixa: "El centro siempre nos derrota"". El País (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2022-11-15. 
  13. Rodríguez, Javier H. (2022-08-14). "Calvario y Coia, contestación y punk". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  14. Salgado, Daniel (2021-05-23). "Antón Reixa: “Es posible que Galicia llegue a ser una nación independiente, pero ni lo hablemos entre nosotros, ni nos demos demasiada cuenta”". elDiario.es (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  15. "Antón Reixa". web.archive.org. 2006-05-23. Arquivado dende o orixinal o 23 de maio de 2006. Consultado o 2022-11-15. 
  16. Región, La (2020-01-12). "La Movida viguesa vuelve al escenario 40 años después". La Región (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  17. "Documental «Galiza Bravú»: más de 15 años después del Rock Bravú - Tanaka Music" (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  18. Cid, Alba (2011-01-01). "O patrimonio arroutado. O Rock Bravú e a pulsión normalizadora da "tropa da tralla"". Grial: revista galega de cultura, 191. 
  19. "Antón Reixa - AVG - AudioVisual Galego". culturagalega.gal. Consultado o 2022-11-15. 
  20. "«Mareas vivas» vuelve esta noche a la TVG con una fiesta en Portozás". La Voz de Galicia (en castelán). 2002-10-12. Consultado o 2022-11-15. 
  21. "El lápiz del carpintero (2003)" (en castelán). Consultado o 2022-11-14. 
  22. Salgado, Daniel (19 de outubro de 2018). "Esperanza e coraxe de Antón Reixa". Praza Pública. Arquivado dende o orixinal o 19 de outubro de 2018. Consultado o 19 de outubro de 2018. 
  23. "Outlet [Antón Reixa]". A poesía necesaria. Consultado o 2022-11-13. 
  24. "Teatro do Morcego - Doberman - CDAEM". www.teatro.es (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  25. "Maruja Mallo, ángel o marisco - La2 - 2009". 
  26. "Galicia sitio distinto / AVG AudioVisual Galego". culturagalega.gal. Consultado o 2022-11-15. 
  27. "Ringo rango / Ringo rango AVG AudioVisual Galego". culturagalega.gal. Consultado o 2022-11-15. 
  28. "ANTON REIXA Y SU BULE BULE - Con Antón Losada (programa Radiovoz)". Consultado o 2022-11-15. 
  29. "Heroes de los 80. Surfin´CCCP - YouTube". www.youtube.com. Consultado o 2022-11-15. 
  30. "Julián Hernández & Antón Reixa - After shave (Álbum completo)". Consultado o 2022-11-15. 
  31. VIGO, A. S. / (2005-10-08). "La Fundación Érguete entregó anoche sus premios a la solidaridad". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 2022-11-15. 
  32. "O investigador José Manuel Bértolo, o colectivo Rompente e o programa ‘Sempre en Galicia’ reciben os XXX Premios San Martiño de Normalización Lingüística - Xunta de Galicia". www.xunta.gal. Consultado o 2022-11-15. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar