Antonio Odriozola

Antonio Odriozola Pietas, nado en Gasteiz o 1 de xuño de 1911 e finado en Pontevedra o 7 de decembro de 1987[1], foi un bibliógrafo, investigador e erudito vasco.

Antonio Odriozola
Nacemento1 de xuño de 1911
 Vitoria
Falecemento7 de decembro de 1987
 Pontevedra
Causaaccidente de tráfico
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónbibliógrafo e ensaísta
CónxuxeDolores Casalderrey Blanco
FillosNon tivo
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo de Victoriano Odriozola Egaña, director da Granja Modelo de Gasteiz. Fixo o Bacharelato en Gasteiz e estudou Dereito en Valladolid, Madrid e Santiago de Compostela. Despois da guerra civil empeza a centrarse na bibliofilia. En 1964 estableceuse en Pontevedra. Foi bibliotecario da Misión Biolóxica de Galicia ata a súa xubilación en 1981. Colaborou en Faro de Vigo e na Revista do Museo de Pontevedra.

Vida persoalEditar

Estaba casado con Dolores Casalderrey Blanco e non tivo descendencia. Morreu atropelado a carón da súa casa polo trolebús que cubría a liña Pontevedra-Lérez[2].

ObraEditar

  • Algunos problemas bibliográficos que plantean las obras de Nebrija (1945).
  • Camelias en Pontevedra (1974).
  • Ediciones incunables de Diego de Muros (1975).
  • Bibliografía de Luis Seoane (1979).
  • La imprenta en Vigo (1980).
  • Vigo en su historia (1980) xunto con Fernando Acuña, J. M. Álvarez Blázquez, Álvaro Cunqueiro, Antonio Meijide et alii.
  • Alegrías y tristezas de la investigación sobre impresiones españolas de los siglos XV y XVI (1986).
  • Las imprentas de Pontevedra en el siglo XIX (1989).
  • Historia de la imprenta en Galicia (1992, con Xosé Ramón Barreiro).

NotasEditar

  1. "Antonio Odriozola, bibliógrafo". El País (en castelán). 10 de decembro de 1987. .
  2. "Un hombre del Renacimiento". La Región (en castelán). 10 de decembro de 2012. .

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar