Abrir o menú principal

Manifestación de sufraxistas na cidade de Nova York, 1912.
Antisufraxistas nos Estados Unidos.

O movemento internacional polo sufraxio feminino, levado a cabo polas sufraxistas, foi un movemento reformista social, económico e político que promovía a extensión do sufraxio (isto é, o dereito a votar) ás mulleres, avogando polo «sufraxio igual» (abolición da diferenza de capacidade de votación por xénero) en lugar do «sufraxio universal» (abolición da discriminación debida principalmente á raza), xa que este último era considerado demasiado revolucionario.

Liña temporalEditar

O sufraxio feminino foi aprobado (e revogado) varias veces en distintos países do mundo. Nalgúns países como Estados Unidos ou Suráfrica o sufraxio feminino autorizouse antes que o sufraxio universal; así, unha vez concedido este ós homes e mulleres brancos, aínda se lles seguía negando o dereito a votar a homes e mulleres doutras razas. Porén, na maioría de países o sufraxio feminino foi o que levou ao universal.

En 1776 en Nova Jersey autorizouse accidentalmente o primeiro sufraxio feminino (empregouse accidentalmente a palabra «persoas» no canto de «homes»), aínda que se aboliu en 1807.

En 1838 aprobouse o sufraxio feminino (coa mesmas características propias que o masculino) nas illas Pitcairn.

En 1853 aprobouse o sufraxio feminino na provincia de Vélez (no actual departamento colombiano de Santander). Foi o primeiro caso nun país independente; non obstante foi revogado no ano 1857 e restablecido o 25 de agosto de 1954 pero, como o país vivía a ditadura de Gustavo Rojas Pinilla, só puido poñerse en práctica a partir de 1957.

Na segunda metade do século XIX, varios países e estados recoñeceron un tipo de sufraxio feminino restrinxido comezando por Australia do Sur en 1861.

En 1869, o Territorio de Wyoming converteuse no primeiro estado dos EUA onde se instaurou o «sufraxio igual» (sen diferenzas de xénero) aínda que non era sufraxio universal, xa que non podían votar os homes e mulleres de pel negra.

En 1893 aprobouse en Nova Zelandia o primeiro sufraxio feminino sen restrinxir, grazas ao movemento liderado por Kate Sheppard. De tódolos xeitos, ás mulleres só se lles permitía votar sen poder presentarse ás eleccións. Só puideron presentarse a partir de 1919 a ser elixidas para un cargo político.

O primeiro país en ofrecer o sufraxio universal (e tamén permitir ás mulleres presentarse ás eleccións para o parlamento) foi Australia do Sur en 1902 (segundo outros en 1894) e Tasmania en 1903.

Lista comparativa de países con sufraxio feminino (por orde de aprobación)Editar

Países Dereito masculino ao voto en eleccións nacionais Voto das mulleres en igualdade cos homes
  Nova Zelandia 1879 1893
  Australia 1901 1902
  Finlandia 1906 1906
  Noruega 1898 1913
  Dinamarca 1920 1915 (dende 1908 podían votar as mulleres de máis de 25 anos e que pagasen impostos)
  Uruguai 1830 1917 (votan por primeira vez o 3 de xullo de 1927)
  Irlanda ? 1918
  Polonia ? 1918
  Xeorxia ? 1918
  Rusia 1918 1918
  Islandia ? 1919
  Luxemburgo ? 1919
  Alemaña 1867 1919
  Suecia 1909 1919
  Países Baixos 1917 1919
  Austria ? 1920
  Hungría ? 1920
  Checoslovaquia 1920 1920
  Reino Unido 1918 1928 (dende 1918 podían votar as mulleres maiores de 30 anos)
  Ecuador ? 1929
  España 1869 1931
  Cuba ? 1934
  Turquía 1924 1934
  Filipinas 1936 1937 (gañado en 1935 cun referendo, 95% a favor)
  O Salvador ? 1939
  Canadá 1920 1940 (en Quebéc. De 1916 a 1922 no resto do país)
  República Dominicana ? 1942
  Xamaica ? 1944
  Francia 1848 1944
  Guatemala ? 1945
  Panamá ? 1945
  Italia 1919 1945
  Trinidad e Tobago ? 1946
  Albania ? 1946
  Xapón 1925 1946
  Bulgaria ? 1947
  Iugoslavia ? 1947
  Arxentina 1912 1947
  Venezuela 1946 1947
  Suriname ? 1948
  Romanía ? 1948
  Bélxica 1919 1948 (dende 1920 as mulleres podían votar nas eleccións comunais)
  Chile 1935 1949 (dende 1935 as mulleres podían votar en eleccións municipais)
  Costa Rica ? 1949
  Barbados ? 1950
  Haití ? 1950
  Antiga e Barbuda ? 1951
  Dominica ? 1951
  Granada ? 1951
  San Vicente e as Granadinas ? 1951
  Santa Lucía ? 1951
  Bolivia ? 1952
  Grecia ? 1952
  Saint Kitts e Nevis ? 1952
  India 1950 1950
  Güiana ? 1953
  México 1909 17 de outubro de 1953 (dende 1947 en eleccións municipais)
  Paquistán ? 1954
  Siria ? 1954
  Honduras ? 1955
  Nicaragua ? 1955
  Perú ? 1955
  Costa do Marfil ? 1955
  Vietnam ? 1955
  Exipto ? 1955
  Tunisia ? 1956
  Colombia 1957 (dende 1853, na provincia de Vélez -Santander-, podían votar. En 1857 perderon o dereito ao voto ao formarse o Estado de Santander. Recuperándoo de novo o 25 de agosto de 1954 e poñéndoo en práctica dende 1957).
  Paraguai ? 1961
  Brasil 1889 1961
  Bahamas ? 1962
  Mónaco ? 1962
  Irán ? 1963
  Kenya ? 1963
  Belize ? 1964
  Estados Unidos 1870 1965 (dende 1920 podían votar só as mulleres de pel branca)
  Suíza 1848 1971
  Portugal ? 1971 (dende 1931 podían votar as mulleres coa escola secundaria completa)
  Liechtenstein ? 1984
  República Centroafricana ? 1986
  Djibuti ? 1986
  Samoa ? 1990
  Suráfrica 1994 1994 (dende 1930 podían votar só as mulleres de pel branca)
  Afganistán ? 2003
  Kuwait ? 2005

Listaxe de países sen sufraxio femininoEditar

Na actualidade, algúns países non recoñecen o sufraxio ás mulleres. E se o recoñecen (como no Líbano), fano dun xeito diferente ós homes. A seguinte listaxe non inclúe os países que non permiten o sufraxio nin a homes nin a mulleres:

SufraxistasEditar

Os e as sufraxistas foron a miúdo membros de diferentes asociacións co mesmo obxectivo, aínda que usando diferentes tácticas. Por exemplo, as sufraxistas británicas caracterizábanse por un tipo de defensa máis combativa. Noutros países o sufraxio feminino logrouse dende as institucións do estado mediante leis que foron impulsadas directamente por mulleres na política como o caso de España con Clara Campoamor ou Arxentina con Eva Perón.

Os primeiros obxectivos do movemento feminista seguiron sendo os mesmos: a incorporación da muller ao traballo durante a I Guerra Mundial, o dereito de voto, a mellora da educación, a capacitación profesional, a apertura de novos horizontes laborais, a equiparación de sexos na familia como medio de evitar a subordinación da muller e a dobre moral sexual. A grande novidade viu da ampla mobilización colectiva que soubo dirixir o movemento sufraxista en determinados países.

NotasEditar

Véxase taménEditar