Abrir o menú principal

Río Ienisei

río que flúe a través de Rusia

Coordenadas: 71°50′00″N 82°40′00″L / 71.83333, -82.66667

O Ienisei (en ruso Енисей) é un longo río da Federación Rusa en Siberia, que flúe en dirección norte a través das repúblicas de Tuva e Khakassia, e o krai de Krasnoiarsk até desembocar no golfo homónimo, no mar de Kara (océano Ártico).

Río Ienisei
Река Енисей (en ruso)
Kommunalny bridge in Krasnoyarsk.JPG
O río Ienisei ao seu paso por Krasnoiarsk
PaísFlag of Russia.svg Rusia
Flag of Mongolia.svg Mongolia
República dos Tuva, Repúbica de Khakassia, Krai de Krasnoiarsk
NacementoConfluencia dos ríos Grande Ienisei e Pequeno Ienisei
Altitude3 351 m
Lonxitude4 093 km
Concarío Ienisei (2 580 000 km²)
Caudal medio19 600 m³/s
DesembocaduraGolfo do Ienisei, no mar de Kara
Yeniseirivermap.png
Mapa da conca do Ienisei.
Na parte inferior pode verse o curso do río Selenga e, por riba do lago Baikal, o do río Angara superior.

É o central dos tres grandes ríos siberianos que desembocan no océano Ártico (os outros dous son o Obi e o Lena. Nacido en Mongolia, segue un curso cara ao norte, até desembocar no golfo do Ienisei, no mar de Kara, drenando unha gran parte do centro de Siberia.

Índice

XeografíaEditar

O río Ienisei nace en Kizil (Tuva), da confluencia do río Grande Ienisei (Bolshoi Ienisei), que discorre por Tuva, e o río Pequeno Ienisei (Mali Ienisei), que o nace ao sur dos montes Saián, na provincia de Khövsgöl, no norte de Mongolia; tras percorrer uns cen quilómetros e recibir numerosos afluentes, cruza a fronteira con Rusiar en Ush-Bel'Dyr, e termina uníndose ao Grande Inenisei preto da cidad de Kizil, formando así o Ieniséi.[1] Tras o seu longo pecorrido en dirección cara ao norte, desemboca no mar de Kara (océano Ártico), nun estuario duns 400 km conformado o golfo do Ienisei.[1]

Ten unha lonxitude de 4 093 km pero, contando o sistema fluvial Ienisei-Angara-lago Baikal-Selenga-Ider alcanza os 5 539 km, o que o sitúa como o quinto río máis longo do mundo, tras o Amazonas, o Nilo, o Yangtzé e o Mississippi-Missouri.[2]

A súa conca comprende uns 2 580 000 km², a oitava do mundo.[1]

O Ienisei discorre polo centro de Siberia en dirección sur-norte, a través das repúblicas de Tuva e Khakassia,[3] e do krai de Krasnoiarsk.[4]

A maior parte do río é navegábel, salvo entre novembro e maio que permanece xeado. O seu curso superior é turbulento, o que se aproveitou para a construción de centrais hidroeléctricas, destacando os encoros de Saián e Krasnoiarsk.

AfluentesEditar

 
O sío Selenga.

Os seus principais afluentes son os ríos Angara, Tunguska Pedregoso e Tunguska Inferior; os tres pola súa marxe dereita.[5]

O lago BaikalEditar

Artigo principal: Lago Baikal.

O río Angara superior, de 320 km e navegábel en parte, desemboca no extremo norte do lago Baikal na república dos Buriatos, pero a maior achega de auga provén do río Selenga, longo río de 1 024 km que discorre polo norte de Mongolia e o centro-sur de Siberia, e flúe en dirección nordeste até desembocar, pouco despois de pasar por Ulán Udé, formado un delta, no lado sueste do lago.[6]

Cidades que atravesaEditar

As cidades máis importantes polas que pasa o río son Kizil, Shagonar, Saianogorsk, Abakán, Divnogorsk, Krasnoiarsk, Ieniseisk, Lesosibirsk, Igarka e Dudinka.

Fauna e floraEditar

O río Ienisei, na súa conca de drenaxe (excluíndo o lago Baikal e os lagos da conca do río Khantaika alberga 55 especies de peixes nativos, incluíndo dúas endémicas: Gobio sibiricus (un ciprínido da subfamilia dos gobioninos, e Thymallus nigrescens (un salmónido da subfamilia dos timalinos). O tímalo está restrinxido ao lago Khövsgöl e aos seus ríos tributarios.[7]

A maioría dos peixes que se encontran na conca do río Ienisei son especies euribiberianas ou siberianas relativamente estendidas, como o lucio común (Esox lucius), o rutilo (Rutilus rutilus), o leucisco (Leuciscus leuciscus), o coto siberiano (Cottus poecilopus), a perca europea (Perca fluviatilis) e o carpa (Carassius gibelio). A conca tamén alberga moitos salmónidos (troitas, o corégono, salvelinos, tímalos, o Hucho taimen e outras especies relaciandas) e o esturión siberiano (Acipenser baerii).[7]

O val do río Ienisei é o hábitat de numerosas especies florísticas, como o piñeiro siberiano (Pinus siberianus) e o alerce siberiano (Larix sibirica), especies arbóreas notábeis. En tempos prehistóricos nalgunhas zonas encontrábase o piñeiro silvestre, Pinus sylvestris, que foi abundante no val do ienisei contra o ano 6000 AC.[8] Tamén hai numerosas especies de aves presentes na conca, incluíndo, por exemplo, o corvo cincento,[9] Corvus cornix.

O rabaño de renos de TaimirEditar

O rabaño de renos da península de Taimir, unha subespecie de reno migrante da tundra siberiana, (Rangifer tarandus sibiricus), é o maior rabaño de renos do mundo.[10][11] migran cara ás zonas de pasto de inverno ao longo do río Ienisei.[12]

NavegaciónEditar

HistoriaEditar

ContaminaciónEditar

Estudos demostraron que o Ienisei sofre contaminación causada por descargas radioactivas procedentes dunha fábrica que produciu plutonio para bombas atómicas na cidade secreta de Krasnoyarsk-26, agora coñecida como Zheleznogorsk.

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 Yenisey-River na Encyclopædia Britannica.
  2. O río Ienisei ten unha lonxitude de 4093 km, aínda que adoita considerarse dividido en treitos, sendo a parte alta o Ienisei Superior, que á súa vez se forma pola unión do Grande Ieniséi (Bolshoi Ienisei) e o Pequeno Ieniséi (Mali Ienisei). O río Angara ten 1779 km, e une o lago Baikal co curso medio do río Ienisei. O maior afluente do lago Baikal é o río Selengá, cunha lonxitude de 992 km. O río Ider (ou Ideriin), que discorre por Mongolia, con 452 km, é o máis longo dos dous ríos que orixinan o río Selengá. O sistema total Ienisei-Angará-lago Baikal-Selengá-Ider ten 5539 km.
  3. "Yenisei River: Siberia’s blessing and curse". RT. 11 de xuño de 2010. Consultado o 4 de abril de 2019. 
  4. Alan Taylor (23 de agosto de 2013). "A Year on the Yenisei River". The Atlantic. Consultado o 4 de abril de 2019. 
  5. C. Michael Hogan (13 de maio de 2012). "Yenisei River". Encyclopedia of Earth. Consultado o 4 de abril de 2019. 
  6. "Yenisei River". Geology Page. 4 de febreiro de 2014. Consultado o 4 de abril de 2019. 
  7. 7,0 7,1 Freshwater Ecoregions of the World (2008): Yenisei. Consultado o 4 de abril de 2019.
  8. Stein, R.; Fahl, K.; Fütterer, D.; Galimov, E. M. & Stepanets, O. V., eds. (2003): "Siberian River Run-off in the Kara Sea: Characterisation, Quantification, Variability, and Environmental Significance". Proceedings in Marine Sciences. Elsevier, Amsterdam. 488 páxinas.
  9. Corvo cincento en: Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (1991): Guía ds aves de Galicia. A Coruña: Bahia edicións. ISBN 84-8767-406-2, p. 286.
  10. Russell, D. E.; Gunn, A. (20 November 2013). "Migratory Tundra Rangifer". NOAA Arctic Research Program. 
  11. Kolpashikov, L.; Makhailov, V.; Russell, D. (2014). "The role of harvest, predators and socio-political environment in the dynamics of the Taimyr wild reindeer herd with some lessons for North America". Ecology and Society. Ecology and Society. 20 (1): 9.
  12. Baskin, Leonid M. (1986). "Differences in the ecology and behaviour of reindeer populations in the USSR". Rangifer. Special Issue (1): 333–340. Consultado o 4 de abril de 2015. 

Véxase taménEditar