Abrir o menú principal

Leandro Carré Alvarellos

escritor galego

TraxectoriaEditar

Foi o cuarto fillo (de once irmáns) de Uxío Carré Aldao e Purificación Alvarellos Pena. Traballou na librería do seu pai e despois na litográfica La Artística. Acudiu á escola de Marcial Miguel de la Iglesia Vázquez e de Eduardo Corral, mais non fixo estudos superiores porque debía axudar na economía familiar e aforrar gastos, xa que a libraría de seu pai comezara o declive.[2] En 1911 foi destinado á sucursal da fábrica no Porto. Logo de tres anos regresou á Coruña onde foi oficinista, contador e encargado de varios negocios. Foi redactor na Coruña de Vida Gallega, colaborou en Coruña Cómica (co pseudónimo "Fabriella") e Tierra Gallega (co pseudónimo "L. de S."). Foi un dos fundadores das Irmandades da Fala e colaborou en A Nosa Terra, da que foi director na ditadura de Primo de Rivera. No ámbito teatral dirixiu os grupos de teatros dos coros Cántigas da Terra e Saudades e entre 1922 e 1926 a Escola Dramática Galega herdeira do Conservatorio Nacional de Arte Galega e fundou a Editorial Lar en 1924, foi membro do Seminario de Estudos Galegos. Cando morreu o seu fillo Leandro Carré Brandariz (1913-1937) en estrañas circunstancias en Asturias, foi buscalo con resultados infrutuosos, detivérono ó volver á Coruña e pasou cinco meses no cárcere. Colaborou coa prensa emigrada e do exilio. En 1945 ingresou na Real Academia Galega. No ano 2006 Alvarellos Editora publicou Obra inédita e esquecida, con obras escritas en 1915 e 1972.

Empregou o pseudónimo de Ramón Alvariño.

Obra en galegoEditar

NarrativaEditar

 
Uxío Carré Aldao cos seus fillos, de esquerda a dereita Gonzalo, Leandro, Uxío, Lois e Carlos.
  • Amor malfadado, 1918.
  • Contos e diálogos, 1918.
  • Naiciña, 1925, Lar.
  • A propia vida, 1925, Lar.
  • O home que deu vida a un morto, 1926.
  • O xornal de Mavi, 1927.
  • Nos picoutos de Antoín, 1955 (escrita en 1929).
  • Contos de pantasmas, 1972.
 
Compoñentes da Escola Dramática Galega na Coruña en 1923.

TeatroEditar

  • Tolerías, 1917.
  • Noite de ruada, 1918.
  • Rexurdimento, 1918.
  • Pra vivir ben de casados..., 1918.
  • Enredos, 1919.
  • O engano, 1919.
  • O corazón dun pedáneo, 1921.
  • Un caso compricado, 1922.
  • A venganza, 1922.
  • O pecado alleo, 1924.
  • Almas en pena, 1957.

Gramáticas e dicionariosEditar

EdiciónsEditar

TraduciónsEditar

Obra en castelánEditar

Gramáticas e dicionariosEditar

  • Gramática gallega, 1967, Editorial Moret.

EdiciónsEditar

  • Las leyendas tradicionales gallegas, 1977, Espasa-Calpe, Madrid.

Galería de imaxesEditar

Leandro en 1913. 
Naiciña. 1925. 
A propia vida. 1925. 
O home que deu vida a un morto. 1926. 
O xornal de Mavi. 1927. 

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar