Abrir o menú principal

Un xogo de té.
Té verde chinés.

O é unha infusión estimulante preparada coas follas e rebentos da planta do té, un arbusto da familia Theaceae (Camellia sinensis)[1] A popularidade desta bebida é soamente superada pola auga.[2]. O seu sabor é fresco, lixeiramente amargo e adstrinxente; este gusto é agradábel para moita xente.[3] Arguméntase que o consumo de té (especialmente verde) é benéfico para a saúde por conter antioxidantes, flavonois, flavonoides, catequinos e polifenois.[4][5] Debido aos seus catequinos, o té ten propiedades anti-inflamatorias e neuroprotectoras; pode axudar na regulación do apetito e pola súa afinidade cos receptores cannabinoides pode diminuír a dor e maila naúsea, servindo tamén como calmante.[6]

O consumo do té verde está asociado cunha diminución do risco de problemas de saúde entre os adultos maiores tales como: infartos, deterioración cognitiva e osteoporose.[7][8]

O té contén L-teanina substancia relacionada cun estado mental calmado en humanos. Un estado semellante ao que se atopa entre os practicantes de meditación.[9]

O termo "té herbal" refírese comunmente a infusións de froitas ou herbas que non inclúen a planta do té tales como o mate, a macela, a tila, o poexo entre outros.

A norma ISO 3103 é un estándar publicado pola ISO que presenta un método estandarizado para preparar o té. Esta norma foi producida no ano 1980 polo comité técnico ISO 34 (alimentos), subcomité 8 (té).

Índice

EtimoloxíaEditar

O termo galego té (en portugués chá) procede do chinés, que ten varias pronuncias segundo o dialecto chinés usado. As dúas pronuncias exportadas foron "cha" e "te". Algunhas linguas tomaron a forma "te", como o español ou o inglés, e outras tomaron a forma "cha", como o portugués ou o xaponés.

 
Arbusto de té. O té bébese na China desde antes da dinastía Tang

Propiedades nutricionais do té negroEditar

  • kJ = 4
  • Glícidos = 0,3 g
  • Azucres = 0 g
  • Graxas = 0 g
    • Graxas_omega3 = 3 mg
    • Graxas_omega6 = 1 mg
  • Proteínas = 0
  • Auga = 99,7 g
  • Cafeína = 20 mg
  • Magnesio_mg = 1
  • Manganeso_mg = 0.2
  • Fósforo_mg = 1
  • Potasio_mg = 21
  • Fonte_usda = 1

Tipos de tésEditar

 
Té con xeo

A planta do té provén principalmente da China continental, India, Sri Lanka, Taiwán, Xapón, Nepal, Australia e Kenya. Os catro tipos principais de té distínguense segundo o seu procesamento. Camellia sinensis é un arbusto que presenta follas que, se non se secan tras a colleita, comezan a se oxidar. Para previr este proceso de oxidación, quéntanse as follas co obxectivo de tirar a súa humidade.

Clases principais de té:

  • Té branco: Follas novas (gromos novos do arbusto) que non se oxidaron; os gromos puideron protexerse do sol para evitar a formación de clorofila.
  • Té verde: Sen oxidación.
    • Té matcha: Té verde en po empregado na cerimonia do té xaponesa.
  • Té oolong: Presenta un grao de oxidación media.
  • Té negro: Oxidación substancial. Hai dous tipos de té negro, ambos con usos medicinais na China:
  • Pu-ehr (tamén chamado té vermello): Un tipo de té da provincia de Yunnan (China).
  • Chong cha (literalmente té verme): Na medicina tradicional chinesa úsase para tratar a influenza. Prepárase coas sementes en vez das follas.

Outros tipos de té:

  • Kukicha ou té de inverno: Follas vellas torradas no lume. É un alimento macrobiótico popular no Xapón.
  • Té amarelo: Té de alta calidade servido na corte imperial, ou ben un té especial procesado de maneira similar ao té verde mais cun tempo de secado máis lento.
  • Té de arroz: Té negro producido na provincia Arroz na costa oriental do mar Negro (en Turquía).

ProduciónEditar

O maior produtor mundial de Té é China cunha total aproximado de 1.640.000 millóns de toneladas sobre un total de 4.321.011, porén nos últimos anos a produción da India foi aumentando chegando a máis de 1.000.000 millóns no ano 2011.

Pos. País 2008 2009 2010 2011
1   China 1.274.984 1.375.780 1.467.467 1.640.310
2   India 987.000 972.700 991.180 1.063.500
3   Kenya 345.800 314.100 399.000 377.912
4   Sri Lanka 318.700 290.000 282.300 327.500
5   Turquía 198.046 198.601 235.000 221.600
6   Vietnam 173.500 185.700 198.466 206.600
7   Irán 165.717 165.717 165.717 162.517
8   Indonesia 150.851 146.440 150.000 142.400
9   Arxentina 80.142 71.715 88.574 96.572
10   Xapón 96.500 86.000 85.000 82.100
Total Planeta 4.211.397 4.242.280 4.518.060 4.321.011

CuriosidadesEditar

Galería de imaxesEditar

NotasEditar

  1. Laura C. Martin (15 de maio de 2007). Tea: The Drink that Changed the World. Tuttle Publishing. p. 8. Consultado o 31 de outubro de 2012. 
  2. Alan Macfarlane; Iris Macfarlane (2004). The Empire of Tea. The Overlook Press. p. 32. ISBN 1-58567-493-1. 
  3. Penelope Ody, (2000). Complete Guide to Medicinal Herbs. New York, NY: Dorling Kindersley Publishing. p. 48. ISBN 0-7894-6785-2. 
  4. "The Role of Tea in Human Health: An Update". Arquivado dende o orixinal o 15-01-2012. Consultado o 04-03-2012. 
  5. Shimizu M, Kubota M, Tanaka T, Moriwaki H (2012). "Nutraceutical approach for preventing obesity-related colorectal and liver carcinogenesis". International Journal of Molecular Sciences 13 (1): 579–95. PMC 3269707. PMID 22312273. doi:10.3390/ijms13010579. Consultado o 2012-03-12. 
  6. G. Korte, A. Dreiseitel, P.Schreier, A. Oemhme, S. Locher, S. Geiger, J. Heilmann, P.G. Sand pdf (2010). "Tea catechins’affinity for human cannabinoid receptors". Phytomedicine 17 (1): 19–22. doi:10.1016/j.phymed.2009.10.001. Consultado o 2018-10-09. 
  7. Tomata Y, Kakizaki M, Nakaya N; et al. (2012). "Green tea consumption and the risk of incident functional disability in elderly Japanese: the Ohsaki Cohort 2006 Study". The American Journal of Clinical Nutrition 95 (3): 732–9. PMC 3278248. PMID 22277550. doi:10.3945/ajcn.111.023200. Consultado o 2012-03-12. 
  8. "Large-Scale, Long-Term Studies Support Roles of Physical Activity and Diet in Dementia and Cognitive Decline". Alzheimer's Association. 2010. Arquivado dende o orixinal o 30-09-2010. Consultado o 24-09-2010. 
  9. "L-theanine, a natural constituent in tea, and its effect on mental state" (PDF). Consultado o 04-03-2012. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar