Abrir o menú principal

Gran Premio do Reino Unido de 1979

O Gran Premio do Reino Unido de 1979 (oficialmente o XXXII Marlboro British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 14 de xullo de 1979 no circuíto de Circuíto de Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a novena carreira do Campionato do Mundo da tempada de 1979, disputada sobre 68 voltas.

Flag of the United Kingdom.svg Gran Premio de Reino Unido de 1979
Detalles da carreira
Carreira 9 de 15 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1979.
Trazado do circuíto de Silverstone
Trazado do circuíto de Silverstone
Data 14 de xullo de 1979
Nome oficial XXXII Marlboro British Grand Prix
Localización Circuíto de Silverstone, Northamptonshire, Reino Unido
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´719 km
Distancia 68 voltas, 320´871 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Australia Alan Jones Williams-Ford
Tempo 1:11.88
Volta rápida
Piloto Suíza Clay Regazzoni Williams-Ford
Tempo 1:14.40 na volta 39
Podio
Primeiro Suíza Clay Regazzoni Williams-Ford
Segundo Francia René Arnoux Renault
Terceiro Francia Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford

Índice

Resumo da carreiraEditar

EliminatoriasEditar

Eliminatorias viu Alan Jones logrou a súa primeira pole position e a do equipo Williams por 0´6 segundos sobre Jean-Pierre Jabouille no Renault. Nelson Piquet logrou o terceiro lugar no Brabham o segundo Williams de Clay Regazzoni partiu xunto a el na segunda fila, mentres que René Arnoux no segundo Renault e Niki Lauda no segundo Brabham compoñían a terceira fila. Completando os dez primeiros estaban John Watson no McLaren, o Lotus de Carlos Reutemann e Mario Andretti, e Jacques Laffite en Ligier. Os Ferrari decepcionaron, o líder do campionato Jody Scheckter só foi 11º e Gilles Villeneuve 13º.

CarreiraEditar

Ao comezo da carreira, Regazzoni saíu liderando, pero antes do final da primeira volta pasárono o seu compañeiro Jones e Jabouille. Andretti e os Ferrari tamén fixeron saídas rápidos, poñéndose preto de Piquet, Lauda e Arnoux. Ao final da 2ª volta, Piquet cometeu un erro e fixo un trompo en Woodcote, mentres René Arnoux pasou Mario Andretti, que se retirou pouco despois. Jacques Laffite tamén perdeu tres posicións en favor dos dous Ferrari e Carlos Reutemann. Unha volta máis e Arnoux tamén pasou a Lauda, con problemas cos freos que finalmente levou a súa retirada na volta 13, deixando a Arnoux cuarto, Scheckter quinto e Villeneuve obedientemente seguindo ao surafricano .

Diante, Jones estableceu unha ampla vantaxe sobre Jabouille, que estaba loitando cos seus pneumáticos Michelin que degradábanse rapidamente. Na volta 17, o francés entrou en boxes para por neumáticos novos, subindo Regazzoni a segunda posición. Pero, o desastre chegou para Jabouille cando, logo dunha longa parada, parte do seu alerón dianteiro quedou enganchado nunha mangueira de aire rompéndoo cando acelerou. Viuse obrigado a regresar aos pits para reparalo, durante a substitución o seu turbo sobre quentouse.[1]

A media carreira, Jones aínda lideraba comodamente, con Regazzoni segundo e ben lonxe de Arnoux, e Laffite cuarto por diante dos Ferrari. Entón, achegándose a Woodcote ao final da volta 39, o motor de Jones fallou, un problema coa bomba de auga fixo que se requentara.[2] Seis voltas despois, Laffite tamén se retirou con problemas no motor. Isto deixou só catro pilotos na volta do líder, Regazzoni, Arnoux, Scheckter e Villeneuve, con Jean-Pierre Jarier no quinto lugar no seu Tyrrell e Watson sexto.

Os Ferrari loitaban tamén co desgaste dos Michelin, e Villeneuve entrou en boxes para cambiar os pneumáticos na volta 50, antes de deterse con problemas de vaporización de combustible a cinco voltas para o final. Scheckter, pola súa banda, foi dobrado por Regazzoni na volta 56, antes de dobrar tamén a Jarier e Watson nas últimas voltas.

Regazzoni finalmente pasou a bandeira a cadros 24 segundos por diante de Arnoux, dando a Williams a súa primeira vitoria na Fórmula Un. Tamén foi a quinta e última vitoria para o suízo. Seguíronlles Jarier, Watson e Scheckter, Jacky Ickx, logrou o punto final no segundo Ligier.

ClasificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 28   Clay Regazzoni Williams-Ford 68 1:26:11.17 4 9
2 16   René Arnoux Renault 68 + 24.28 5 6
3 4   Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 67 + 1 volta 16 4
4 7   John Watson McLaren-Ford 67 + 1 volta 7 3
5 11   Jody Scheckter Ferrari 67 + 1 volta 11 2
6 25   Jacky Ickx Ligier-Ford 67 + 1 volta 17 1
7 8   Patrick Tambay McLaren-Ford 66 Sen combustible 18
8 2   Carlos Reutemann Lotus-Ford 66 + 2 voltas 8
9 31   Héctor Rebaque Lotus-Ford 66 + 2 voltas 24
10 3   Didier Pironi Tyrrell-Ford 66 + 2 voltas 15
11 17   Jan Lammers Shadow-Ford 65 + 3 voltas 21
12 18   Elio de Angelis Shadow-Ford 65 + 3 voltas 12
13 22   Patrick Gaillard Ensign-Ford 65 + 3 voltas 23
14 12   Gilles Villeneuve Ferrari 63 Sistema combustible 13
Ret 29   Riccardo Patrese Arrows-Ford 45 Caixa de cambios 19
Ret 26   Jacques Laffite Ligier-Ford 44 Motor 10
Ret 20   Keke Rosberg Wolf-Ford 44 Sistema combustible 14
Ret 27   Alan Jones Williams-Ford 38 Bomba auga 1
Ret 30   Jochen Mass Arrows-Ford 37 Caixa cambios 20
Ret 14   Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 25 Motor 22
Ret 15   Jean-Pierre Jabouille Renault 21 Turbo 2
Ret 5   Niki Lauda Brabham-Alfa Romeo 12 Freos 6
Ret 1   Mario Andretti Lotus-Ford 3 Roda 9
Ret 6   Nelson Piquet Brabham-Alfa Romeo 1 Trompo 3
NSC 9   Hans-Joachim Stuck ATS-Ford
NSC 24   Arturo Merzario Merzario-Ford

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.


Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1979
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1979
Carreira seguinte:
Gran Premio de Alemaña de 1979
Carreira anterior:
Gran Premio do Reino Unido de 1978
Gran Premio do Reino Unido Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 1980

NotasEditar

  1. "1979 British Grand Prix report". Motor Sport (London). August 1979. Consultado o 23 October 2013. 
  2. "Grand Prix results: British GP, 1979". Grandprix.com. Consultado o 23 October 2013. 

Véxase taménEditar