Abrir o menú principal

O Gran Premio do Xapón de 1998 (oficialmente o XXIV Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 1 de novembro de 1998, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta rolda da tempada 1998 de Fórmula Un. A carreira de 51 voltas gañouna Mika Häkkinen pilotando para o equipo McLaren - Mercedes. Eddie Irvine, pilotando para Ferrari, terminou segundo con David Coulthard terceiro no outro McLaren. A vitoria de Häkkinen confirmouno como Campión de pilotos de 1998 ante o rival ao título Michael Schumacher que retirouse cun pneumático picado na volta 31.

Flag of Japan.svg Gran Premio de Xapón de 1998
Detalles da carreira
Carreira 16 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1998.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Trazado do circuíto de Suzuka.
Data 1 de novembro 1998
Nome oficial XXIII Fuji Television Japanese Grand Prix
Localización Circuíto de Suzuka, Suzuka, Xapón
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´864 km
Distancia 51 voltas, 299´064 km
ClimaSeco, asollado
Pole position
Piloto Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Tempo 1:36.293
Volta rápida
Piloto Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Tempo 1:40.190
Podio
Primeiro Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes

Schumacher comezou na pole position pero quedou atrasado na volta de formación, o que significou que foi forzado a comezar no fondo da grella. Schumacher logrou remontar na pista durante o transcurso da carreira e finalmente retirouse cun pneumático picado logo de pasar sobre os restos dun accidente ocorrido anteriormente.

Índice

InformeEditar

AntecedentesEditar

Chegando á derradeira carreira da tempada, o piloto de McLaren, Mika Häkkinen, lideraba o Campionato de Pilotos de Fórmula 1 con 90 puntos. O piloto de Ferrari Michael Schumacher era segundo con 86 puntos.[1] Había un máximo de 10 puntos dispoñible para a carreira, o que significaba que Schumacher aínda podía gañar o título. Häkkinen só necesitaba ser segundo para converterse no campión de pilotos, aínda que Schumacher gañase a carreira, ambos pilotos estarían empatados en puntos e número de vitorias, pero Häkkinen acadaría o título xa que terminara segundo tres veces, por dous de Schumacher.[2] Detrás de Häkkinen e Schumacher no Campionato de Pilotos, David Coulthard era terceiro en 52 puntos no McLaren, con Eddie Irvine cuarto con 41 puntos no Ferrari.[1]

Na Lista de escuderías campioas do mundo de Fórmula 1, McLaren lideraba con 142 puntos e Ferrari era segundo con 127 puntos, cun máximo de 16 puntos dispoñibles.[1]

Durante a pausa de catro semanas que seguiu ao Gran Premio de Luxemburgo de 1998, Ferrari e McLaren realizaron probas privadas que estaban moi programadas.[3] Ferrari concentrou as súas probas no seu circuíto privado no Circuíto de Mugello, mentres que McLaren probou no Circuíto de Cataluña onde estiveron acompañados por Benetton, Prost, Arrows e Stewart, os novos participantes para 1999 BAR e Jordan optaron por probar en Silverstone.[4]

Debido a dous controvertidos incidentes que decidiron os campionatos mundiais de 1994 e 1997, Schumacher recibíu ordes estritas do presidente de Ferrari Luca di Montezemolo para non repetir tales incidentes.[5]

Logo de involucrarse desde o seu debut en 1965, o fornecedor de pneumáticos Goodyear saíu da Fórmula Un, sendo o único fornecedor de pneumáticos deportivos durante varias tempadas. O fabricante competidor Bridgestone converteuse no único fornecedor de pneumáticos para a tempada de 1999.[6]

Práctica e cualificaciónEditar

 
Michael Schumacher que logrou a pole position e retirouse cun pneumático picado na carreira (foto de 2011)

Realizáronse dúas sesións de prácticas antes da carreira, a primeira realizouse o venres e se dividiu en dúas partes e a segunda o sábado pola mañá. A primeira sesión realizouse durante un total de tres horas e a segunda sesión dúas horas.[7] Schumacher logrou o tempo máis rápido na primeira sesión de prácticas cun tempo de 1:39.823, dúas décimas de segundo máis rápido que o piloto de Jordan seu irmán Ralf Schumacher e o piloto de Williams Heinz-Harald Frentzen. O compañeiro de equipo de Schumacher, Irvine, foi o cuarto máis rápido, Häkkinen foi o quinto máis rápido co compañeiro de equipo Coulthard redondeando os seis primeiros.[8] A sesión de cualificación disputouse como unha sesión dunha hora realizada o sábado pola tarde. Schumacher logrou a súa terceira pole position consecutiva no seu Ferrari, cun tempo de 1:36.293.[9] Uniuse na primeira fila con Häkkinen, que tiña unha décima de segundo menos, logo de non poder rematar a súa última volta logo de correr sobre a grava na curva Degner. Coulthard foi terceiro no outro McLaren. Irvine quedou cuarto no segundo Ferrari, con Frentzen quinto, a pesar de irse á zona de grava na última sesión.[10]

CarreiraEditar

 
Mika Häkkinen foi coroado campión do mundo de 1998 como resultado da súa vitoria en Suzuka (foto de 2009)

A saída da carreira cancelouse cando o Prost de Jarno Trulli calouse na 14ª posición. Antes do segundo intento de inicio da carreira, o Ferrari de Schumacher avanzou desde a súa posición de saída e calouno cando puxo o seu coche en marcha.[11] Häkkinen tomou o posto da pole position e Schumacher comezou desde a parte de atrás da grella.[12] Na terceira saída, Häkkinen tomou ventaxe mentres Irvine superou a Coulthard polo segundo posto. O piloto de Ferrari non puido atacar ao líder finlandés, mentres que Schumacher remontaba, alcanzando o duodécimo lugar ao final da primeira volta. Na quinta volta, Schumacher superou ao seu irmán Ralf pola sétima praza, pero quedou atrapado detrás dos ex campións do mundo Damon Hill e Jacques Villeneuve. Perdeu trinta segundos nas seguintes voltas sobre o líder da carreira, Häkkinen, perdendo as súas esperanzas para a vitoria e o título. Despois de que todos os líderes pararan en boxes, Schumacher situouse no terceiro lugar logo de facer varias voltas rápidas. Na volta 28, Esteban Tuero perdeu o seu punto de freada entrando na última curva, estrelándose co Tyrrell de Tora Takagi. Cando Schumacher pasou por riba dos restoss, sufriu unha picada lenta que rebentou o pneumático traseiro dereito tres voltas despois, provocándolle a retirada. Isto permitiu a Häkkinen obter a vitoria e o seu primeiro campionato de pilotos. Aínda que Eddie Irvine conseguiu manter a David Coulthard detrás de él, McLaren puido manter o liderado sobre Ferrari no campionato de construtores.[11][12]

Post-carreiraEditar

Despois da carreira, Häkkinen describiu a situación despois das dúas saídas abortadas como un alivio e dixo: "Cando Michael viuse obrigado a partir da parte traseira da grella, sacoume unha enorme presión de encima. A carreira non foi tan difícil como outras que tiven nesta tempada. Pero moito foi grazas ao equipo que me fixo saber onde estaban Eddie e Michael".[11] Eddie Irvine dixo: "O que pasou con Michael ao comezo non cambiou as nosas tácticas para a carreira, as destruíu. Cando Michael caeu á parte de atras, sabía que dependía de min. Fixen un comezo fantástico e achegueime a Mika nalgúns puntos, pero non puiden collelo. "[11]

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos. Piloto Construtor Tempo diferenza
1 3   Michael Schumacher Ferrari 1:36.293
2 8   Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:36.471 +0.178
3 7   David Coulthard McLaren-Mercedes 1:37.496 +1.203
4 4   Eddie Irvine Ferrari 1:38.197 +1.904
5 2   Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 1:38.272 +1.979
6 1   Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 1:38.448 +2.155
7 10   Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 1:38.461 +2.168
8 9   Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 1:38.603 +2.310
9 6   Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:38.959 +2.666
10 5   Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:39.080 +2.787
11 15   Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:39.234 +2.941
12 14   Jean Alesi Sauber-Petronas 1:39.448 +3.155
13 11   Olivier Panis Prost-Peugeot 1:40.037 +3.744
14 12   Jarno Trulli Prost-Peugeot 1:40.111 +3.818
15 17   Mika Salo Arrows 1:40.387 +4.094
16 18   Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:40.502 +4.209
17 21   Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1:40.619 +4.326
18 16   Pedro Diniz Arrows 1:40.687 +4.394
19 19   Jos Verstappen Stewart-Ford 1:40.943 +4.650
20 22   Shinji Nakano Minardi-Ford 1:41.315 +5.022
21 23   Esteban Tuero Minardi-Ford 1:42.358 +6.065
107% tempo: 1:43.033
NSC 20   Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 1:43.259 +6.966

CarreiraEditar

Pos. Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 8   Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 51 1:27:22.535 2 10
2 4   Eddie Irvine Ferrari 51 +6.491 4 6
3 7   David Coulthard McLaren-Mercedes 51 +27.662 3 4
4 9   Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 51 +1:13.491 8 3
5 2   Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 51 +1:13.857 5 2
6 1   Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 51 +1:15.867 6 1
7 14   Jean Alesi Sauber-Petronas 51 +1:36.053 12
8 5   Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 51 +1:41.302 10
9 6   Alexander Wurz Benetton-Playlife 50 +1 volta 9
10 15   Johnny Herbert Sauber-Petronas 50 +1 volta 11
11 11   Olivier Panis Prost-Peugeot 50 +1 volta 13
12 12   Jarno Trulli Prost-Peugeot 48 Motor 14
Ret 22   Shinji Nakano Minardi-Ford 40 Acelerador 20
Ret 3   Michael Schumacher Ferrari 31 Roda 1
Ret 21   Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 28 Danos por colisión 17
Ret 23   Esteban Tuero Minardi-Ford 28 Colisión 21
Ret 18   Rubens Barrichello Stewart-Ford 25 Hidráulica 16
Ret 19   Jos Verstappen Stewart-Ford 21 Caixa de cambios 19
Ret 17   Mika Salo Arrows 14 Hidráulica 15
Ret 10   Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 13 Motor 7
Ret 16   Pedro Diniz Arrows 2 Trompo 18
fonte:[13]

NotasEditar

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
  • Texto en negra indica aos campión do mundo de 1998.


Carreira anterior:
Gran Premio de Luxemburgo de 1998
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1998
Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1999
Carreira anterior:
Gran Premio do Xapón de 1997
Gran Premio do Xapón Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1999

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 "F1 points tables - 1998 driver, constructor standings". crash.net. Crash Media Group. Arquivado dende o orixinal o 06 de febreiro de 2016. Consultado o 30 de xaneiro de 2016. 
  2. "Championship permutations". GrandPrix.com. 26 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  3. 1998 Formula 1 World Championship - Flying Finn First at Finish (VHS). Duke Video. 1998. 
  4. "Testing activity". GrandPrix.com. 19 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  5. "Schu seizes pole for Japanese clincher". BBC News (BBC). 31 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  6. "Motor Racing: Goodyear to leave F1 after 30 years". The Independent (Independent Print Limited). 20 de novembro de 1997. Consultado o 26 de marzo de 2013. 
  7. "Grand Prix of Japan". Gale Force F1. Arquivado dende o orixinal o 22 de outubro de 2006. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  8. "Schu off to sprint start". BBC News (BBC). 31 de outubro de 1998. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  9. "1998 – Schumacher, Michael". The Official Formula 1 Website. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  10. "Ferrari on Pole". Gale Force F1. 31 de outubro de 1998. Arquivado dende o orixinal o 29 de abril de 2007. Consultado o 26 de marzo de 2014. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 "Mika wins as Schu let down by puncture". BBC News. 2 de novembro de 1998. Consultado o 15 de xullo de 2015. 
  12. 12,0 12,1 "Grand Prix Results: Japanese GP, 1998". grandprix.com. Consultado o 15 de xullo de 2015. 
  13. "1998 Japanese Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de febreiro de 2015. Consultado o 24 de decembro de 2015. 

Véxase taménEditar