Abrir o menú principal
Distribución aproximada por frecuencias en cada concello dos topónimos rematados en obre (datos da versión inicial do Nomenclátor).

En Galicia, especialmente no Golfo Ártabro e no Val do Ulla, existe un grupo de topónimos rematados en -obre. Segundo Moralejo, están son continuacións medievais e modernas (en -bre, -be, -ve) de formas antigas en -bris. Están relacionadas xa que logo as terminacións -briga (v. Nemetobriga ou Brigantium), -brix, -bris, -bria e -bre (precedido de vogal: -abre, -ebre, -ibre, -obre e -ubre; ou consonante, i.e. -mbre).

Listaxe non exhaustivaEditar

Fóra de GaliciaEditar

Esta etimoloxía podería non circunscribirse exclusivamente a Galicia: non se poden descartar os posibles Cobre en Asturias ou Dobres en Cantabria e Corte de Cobres, concello de Mértola, distrito de Beja, Portugal. Con todo, é improbable dada a concentración xa non en Galicia, senón en determinadas áreas interiores, e toda hipótese debe confirmarse con documentación medieval.

Outras terminacións relacionadasEditar

Existen outras formas evolucionadas por metátese ou disimilación. Ademais, o betacismo permitiu a variación ortográfica.

oveEditar

Outros sospeitosos son os rematados en -ove, que en Galicia son:

Tamén aparecen:

No entanto, non se incluirían Ove (de Euve) ou Xove (de [Villa] Iovii).

obeEditar

Falsos positivosEditar

Existen outros topónimos con esa cadea fonética, pero que non están relacionados coa mesma etimoloxía: Cobres ou aqueles coas palabras

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar