Abrir o menú principal

O Gran Premio de España de 1989 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto Permanente de Xerez en Jerez de la Frontera, España o 1 de outubro de 1989. A carreira foi a décimo cuarta rolda da tempada 1989 de Fórmula Un. Foi o 31º Gran Premio de España e a cuarta que se celebrou en Xerez. A carreira disputouse sobre 73 voltas no circuíto de catro quilómetros para un distancia da carreira de 308 quilómetros.

España Gran Premio de España de 1989
Detalles da carreira
Carreira 14 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1989.
Trazado do circuíto de Xerez
Trazado do circuíto de Xerez
Data 1 de outubro 1989
Nome oficial Gran Premio Tio Pepe de España
Localización Circuíto Permanente de Xerez, Jerez de la Frontera, España
Percorrido Circuíto permanente
4´218 km
Distancia 73 voltas, 307´918 km
ClimaSeco, asollado e cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:20.291
Volta rápida
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:25.779 na volta 55
Podio
Primeiro Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Segundo Austria Gerhard Berger Ferrari
Terceiro Francia Alain Prost McLaren-Honda

Logo de fallar nos boxes e ver a bandeira negra dúas veces por dar marcha atras nos boxes durante a carreira anterior no Gran Premio de Portugal de 1989, o piloto Nigel Mansell foi suspendido para a carreira pola FISA. Lonxe do drama, Mansell declarou nunha conferencia de prensa previa á práctica que se vería obrigado a considerar a retirada se a FISA honestamente cría que ignorara unha bandeira negra. O sentimento xeral entre os que estaban no paddock e os membros da prensa era que Mansell estaba sendo castigado por 'arruinar o campionato' logo da súa colisión trala bandeira negra por sacar a Ayrton Senna da carreira. Ferrari non substituíu a Mansell en España e só participou co coche de Gerhard Berger.

Índice

ClasificaciónEditar

A pre-cualificación foi de novo unha lotería. O último clasificado no podio Stefan Johansson fallou, e non precualificou o seu Onyx, mentres que o seu novo compañeiro de equipo JJ Lehto terminou segundo detrás do Osella de Nicola Larini. O terceiro foi o compañeiro de equipo de Larini Piercarlo Ghinzani, mentres que o especialista en cualificación Philippe Alliot terminou cuarto no seu Lamborghini. Quedaron fora Johansson, Michele Alboreto e Roberto Moreno.

Ayrton Senna arrasou ao redor dos 4.218 km. do circuíto de Jerez en 1:20.291 para lograr a súa 40ª pole position. Gerhard Berger foi segundo no seu Ferrari 640, só 0,274 segundos detrás do home que sería o seu compañeiro de equipo en 1990 en McLaren. Sobre un segundo detrás de Senna en terceiro estaba o líder do campionato do mundo Alain Prost no seu McLaren, coa sorpresa do cualificado na última sesión Pierluigi Martini, cuarto no seu Minardi, os pneumáticos de clasificación Pirelli volveron a ocupar o primeiro posto. Martini fixo un incrible segundo máis rápido logo da cualificación do venres, só 0,388 máis lento que Senna.

Philippe Alliot obtivo o mellor quinto posto na grella coseu Larrousse, demostrando que tanto o chasis Lola como o motor Lamborghini V12 deseñado por Mauro Forghieri comezaban a ser bos. Tamén mellorou a reputación de Alliot como gran cualificador.

Williams-Renault participou con dous modelos de coche diferentes para os seus pilotos Thierry Boutsen e Riccardo Patrese. Boutsen clasificou 21º no novo Williams FW13 que debutou en Portugal, mentres que Patrese volveu ao modelo máis vello de Williams e terminou sexto na grella xunto a o seu sorprendentemente rápido ex compañeiro no equipo Brabham Nelson Piquet no seu Lotus.

René Arnoux (Ligier) e os pilotos de Rial Pierre-Henri Raphanel e Gregor Foitek non puideron cualificar para a carreira .

Resumo da CarreiraEditar

O Campión do Mundo de McLaren, Ayrton Senna, logrou a pole, estableceu a volta rápida e mantivo vivo o campionato mundial coa súa sexta vitoria da tempada. Segundo co seu terceiro podio consecutivo logo do seu segundo posto en Italia e a súa vitoria na anterior carreira en Portugal foi o Ferrari 640 de Gerhard Berger. O líder do Campionato do Mundo, Alain Prost, terminou terceiro no seu McLaren na súa última carreira no equipo co que gañou os campionatos mundiais de pilotos de 1985 e 1986.

Completando os puntos estaban a 'revelación da tempada' Jean Alesi no seu Tyrrell en cuarto lugar, o modelo máis vello de Williams-Renault de Patrese en quinto no que sería a última carreira do FW12C, e sexto o Lamborghini V12 que logrou o seu primeiro e único punto da tempada pilotado por Alliot.

O terceiro posto de Prost deulle unha vantaxe de 16 puntos sobre Senna, a falta de dúas carreiras. Se quería conservar o seu título, o brasileiro tería que gañar tanto no Xapón como no Gran Premio de Australia de 1989 e que Prost non anotara máis de dous puntos. Se ese fora o caso e ambos terminasen a tempada coa mesma cantidade de puntos, Senna gañaría o campionato por ter seis vitorias sobre as catro de Prost.

ClasificaciónEditar

Pre CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Tempo diferenza
1 17   Nicola Larini Osella-Ford 1:23.566
2 37   JJ Lehto Onyx-Ford 1:23.958 +0.392
3 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:24.586 +1.020
4 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:24.610 +1.044
5 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:24.847 +1.281
6 36   Stefan Johansson Onyx-Ford 1:24.944 +1.378
7 31   Roberto Moreno Coloni-Ford 1:25.074 +1.508
8 29   Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:25.646 +2.080
9 34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:25.673 +2.107
10 41   Yannick Dalmas AGS-Ford 1:26.131 +2.565
11 35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:26.609 +3.043
12 33   Oscar Larrauri EuroBrun-Judd 1:26.803 +3.237
13 32   Enrico Bertaggia Coloni-Ford 1:27.236 +3.670

CualificciónEditar

Pos piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.855 1:20.291
2 28   Gerhard Berger Ferrari 1:22.276 1:20.565 +0.274
3 2   Alain Prost McLaren-Honda 1:23.113 1:21.368 +1.077
4 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:22.243 1:21.479 +1.188
5 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:23.597 1:21.708 +1.417
6 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 1:24.033 1:21.777 +1.486
7 11   Nelson Piquet Lotus-Judd 1:23.235 1:21.922 +1.631
8 7   Martin Brundle Brabham-Judd 1:23.761 1:22.133 +1.842
9 4   Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:24.615 1:22.363 +2.072
10 20   Emanuele Pirro Benetton-Ford 1:24.647 1:22.567 +2.276
11 17   Nicola Larini Osella-Ford 1:23.538 1:22.620 +2.329
12 8   Stefano Modena Brabham-Judd 1:23.679 1:22.826 +2.535
13 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:23.494 1:23.052 +2.761
14 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:24.233 1:23.105 +2.814
15 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:24.900 1:23.186 +2.895
16 9   Derek Warwick Arrows-Ford 1:24.161 1:23.222 +2.931
17 37   JJ Lehto Onyx-Ford 1:24.322 1:23.243 +2.952
18 12   Satoru Nakajima Lotus-Judd 1:23.309 +3.018
19 16   Ivan Capelli March-Judd 1:23.401 +3.110
20 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:23.908 1:23.443 +3.152
21 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 1:24.839 1:23.657 +3.366
22 10   Eddie Cheever Arrows-Ford 1:24.222 1:23.729 +3.438
23 21   Alex Caffi Dallara-Ford 1:24.658 1:23.763 +3.472
24 26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:24.991 1:23.931 +3.640
25 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:26.147 1:24.003 +3.712
26 15   Maurício Gugelmin March-Judd 1:28.311 1:24.707 +4.416
27 25   René Arnoux Ligier-Ford 1:26.767 1:25.190 +4.899
28 39   Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford 1:28.311 1:25.443 +5.152
29 38   Gregor Foitek Rial-Ford 1:29.226 +8.935

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 73 1:47:48.264 1 9
2 28   Gerhard Berger Ferrari 73 + 27.051 2 6
3 2   Alain Prost McLaren-Honda 73 + 53.788 3 4
4 4   Jean Alesi Tyrrell-Ford 72 + 1 volta 9 3
5 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 72 + 1 volta 6 2
6 30   Philippe Alliot Lola-Lamborghini 72 + 1 volta 5 1
7 22   Andrea de Cesaris Dallara-Ford 72 + 1 volta 15
8 11   Nelson Piquet Lotus-Judd 71 + 2 voltas 7
9 9   Derek Warwick Arrows-Ford 71 + 2 voltas 16
10 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 71 + 2 voltas 13
Ret 10   Eddie Cheever Arrows-Ford 61 Motor 22
Ret 20   Emanuele Pirro Benetton-Ford 59 Trompo 10
Ret 21   Alex Caffi Dallara-Ford 55 Motor 23
Ret 7   Martin Brundle Brabham-Judd 51 Trompo 8
Ret 15   Maurício Gugelmin March-Judd 47 Colisión 26
Ret 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 47 Trompo 20
Ret 5   Thierry Boutsen Williams-Renault 40 Bomba combustible 21
Ret 26   Olivier Grouillard Ligier-Ford 34 Motor 24
Ret 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 27 Trompo 4
Ret 16   Ivan Capelli March-Judd 23 Transmisión 19
Ret 37   JJ Lehto Onyx-Ford 20 Caixa de cambos 17
Ret 18   Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 17 Caixa de cambios 25
Ret 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 14 Trompo 14
Ret 8   Stefano Modena Brabham-Judd 11 Electrical 12
Ret 17   Nicola Larini Osella-Ford 6 Suspensión 11
Ret 12   Satoru Nakajima Lotus-Judd 0 Colisión 18
NSC 25   René Arnoux Ligier-Ford        
NSC 39   Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford        
NSC 38   Gregor Foitek Rial-Ford        
NSCP 40   Gabriele Tarquini AGS-Ford        
NSCP 36   Stefan Johansson Onyx-Ford        
NSCP 31   Roberto Moreno Coloni-Ford        
NSCP 29   Michele Alboreto Lola-Lamborghini        
NSCP 35   Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha        
NSCP 41   Yannick Dalmas AGS-Ford        
DNPQ 34   Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha        
NSCP 33   Oscar Larrauri EuroBrun-Judd        
NSCP 32   Enrico Bertaggia Coloni-Ford        
fonte:[1]

NotasEditar

  • Primeira saída nun Grand Prix : J.J. Lehto
  • Gregor Foitek substituíu a Christian Danner en Rial, pero abandonou o equipo despois da carreira, cando sufriu un forte accidente na cualificación debido a perda do alerón traseiro do coche.

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

NotasEditar

  1. "1989 Spanish Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 2015. 


Carreira anterior:
Gran Premio de Portugal de 1989
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1989
Carreira seguinte:
Gran Premio do Xapón de 1989
Carreira anterior:
Gran Premio de España de 1988
Gran Premio de España Carreira seguinte:
Gran Premio de España de 1990

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar