Abrir o menú principal

O Gran Premio de Australia de 1988 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 13 de novembro de 1988 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. Foi a 53º carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase ás 100 Miles Road Race de 1928. O Gran Premio de Australia foi a décimo sexta e última carreira da tempada de 1988. A carreira disputouse sobre 82 voltas aos 3´780 quilómetros do circuíto para unha distancia total de carreira de 310 quilómetros. Así como a última carreira para os motores turboalimentados ata 2014.

Australia Gran Premio de Australia de 1988
Detalles da carreira
Carreira 16 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1988.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Trazado do circuíto de Adelaide.
Data 13 de novembro 1988
Nome oficial LIII Foster's Australian Grand Prix
Localización Circuíto urbano de Adelaida
Adelaide, Australia do Sur, Australia
Percorrido Circuíto urbano
3´780 km
Distancia 82 voltas, 309´960 km
ClimaNubrado, cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:17.748
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost McLaren-Honda
Tempo 1:21.216 na volta 59
Podio
Primeiro Francia Alain Prost McLaren-Honda
Segundo Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Terceiro Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Lotus-Honda

A carreira foi gañada polo piloto francés Alain Prost pilotando un McLaren MP4 / 4. Foi a terceira e última vez Prost gañou esta carreira logo de gañala en 1982 e 1986. Prost sacou 36 segundos sobre o seu compañeiro de equipo, o brasileiro Ayrton Senna, foi a 15ª vitoria da tempada de McLaren, unha nova marca para un construtor nunha soa tempada e a sétima vitoria de Prost na tempada. Tamén foi a décima final 1-2 de McLaren da tempada, unha nova marca. O Campión do Mundo sainte Nelson Piquet terminou en terceiro lugar pilotando o seu Lotus 100T, o que permitiu aos coches con motor Honda para varrer bo podio na última carreira da primeira éra do turbo. Foi o 172º e último podio de Team Lotus na Fórmula Un, e a última vez que Piquet pisou o podio ata terminar segundo no Gran Premio do Canadá de 1990.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos piloto Construtor Q1 Q2 diferenzaGap
1 12   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:18.332 1:17.748
2 11   Alain Prost McLaren-Honda 1:18.179 1:17.880 +0.132
3 5   Nigel Mansell Williams-Judd 1:19.427 1:19.508 +1.760
4 28   Gerhard Berger Ferrari 1:20.019 1:19.517 +1.769
5 1   Nelson Piquet Lotus-Honda 1:20.477 1:19.535 +1.787
6 6   Riccardo Patrese Williams-Judd 1:19.925 1:19.998 +2.177
7 17   Derek Warwick Arrows-Megatron 1:20.086 1:20.495 +2.748
8 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:20.331 1:20.182 +2.434
9 16   Ivan Capelli March-Judd 1:21.136 1:20.459 +2.711
10 20   Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:21.114 1:20.486 +2.738
11 36   Alex Caffi Dallara-Ford 1:20.781 1:20.881 +3.033
12 27   Michele Alboreto Ferrari 1:20.844 1:20.964 +3.096
13 2   Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:21.542 1:20.852 +3.104
14 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:21.905 1:21.133 +3.385
15 22   Andrea de Cesaris Rial-Ford 1:21.944 1:21.164 +3.416
16 14   Philippe Streiff AGS-Ford 1:22.170 1:21.262 +3.514
17 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:21.959 1:21.307 +3.559
18 18   Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:21.393 1:21.514 +3.645
19 15   Maurício Gugelmin March-Judd 1:21.871 1:21.554 +3.806
20 33   Stefano Modena EuroBrun-Ford 1:21.972 1:21.856 +4.108
21 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:23.022 1:21.893 +4.145
22 26   Stefan Johansson Ligier-Judd 1:23.417 1:21.988 +4.240
23 25   René Arnoux Ligier-Judd 1:23.547 1:22.028 +4.280
24 30   Philippe Alliot Lola-Ford 1:22.420 1:22.211 +4.463
25 32   Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 1:23.413 1:22.213 +4.465
26 9   Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:22.348 1:22.271 +4.523
NSC 31   Gabriele Tarquini Coloni-Ford 1:23.650 1:22.393 +4.645
NSC 4   Julian Bailey Tyrrell-Ford 1:23.530 1:22.529 +4.781
NSC 29   Pierre-Henri Raphanel Lola-Ford 1:23.393 1:22.733 +4.985
NSC 10   Bernd Schneider Zakspeed 1:24.221 1:23.025 +5.277
NSCP 21   Nicola Larini Osella 1:28.440

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 11   Alain Prost McLaren-Honda 82 1:53:14.676 2 9
2 12   Ayrton Senna McLaren-Honda 82 + 36.387 1 6
3 1   Nelson Piquet Lotus-Honda 82 + 47.546 5 4
4 6   Riccardo Patrese Williams-Judd 82 + 1:20.088 6 3
5 20   Thierry Boutsen Benetton-Ford 81 + 1 volta 10 2
6 16   Ivan Capelli March-Judd 81 + 1 volta 9 1
7 23   Pierluigi Martini Minardi-Ford 80 + 2 voltas 14
8 22   Andrea de Cesaris Rial-Ford 77 Sen combustibles 15
9 26   Stefan Johansson Ligier-Judd 76 Sen combustible 22
10 30   Philippe Alliot Lola-Ford 75 Sen combustible 24
11 14   Philippe Streiff AGS-Ford 73 Eléctrico 16
Ret 9   Piercarlo Ghinzani Zakspeed 69 Sistema combustible 26
Ret 5   Nigel Mansell Williams-Judd 65 Trompo 3
Ret 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 63 Trompo 8
Ret 33   Stefano Modena EuroBrun-Ford 63 Palier 20
Ret 17   Derek Warwick Arrows-Megatron 52 Motor 7
Ret 18   Eddie Cheever Arrows-Megatron 51 Motor 18
Ret 15   Maurício Gugelmin March-Judd 46 Colisión 19
Ret 2   Satoru Nakajima Lotus-Honda 45 Colisión 13
Ret 24   Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 41 Motor 21
Ret 36   Alex Caffi Dallara-Ford 32 Embrague 11
Ret 28   Gerhard Berger Ferrari 25 Colisión 4
Ret 25   René Arnoux Ligier-Judd 24 Colisión 23
Ret 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 16 Transmisión 17
Ret 32   Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 12 Palier 25
Ret 27   Michele Alboreto Ferrari 0 Colisión 12
NSC 31   Gabriele Tarquini Coloni-Ford
NSC 4   Julian Bailey Tyrrell-Ford
NSC 29   Pierre-Henri Raphanel Lola-Ford
NSC 10   Bernd Schneider Zakspeed
NSCP 21   Nicola Larini Osella
Fonte:[1]

Líderes por voltaEditar

  • Líderes por volta: Alain Prost 70 (1-13, 26-82), Gerhard Berger 12 (14-25)

Posicións logo da carreiraEditar

  • Texto en negra indica aos campións.
  • Nota: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións. Os pilotos só podían contar os seus 11 mellores resultados, os números sen paréntesis son puntos do campionato. Os números entre paréntesis son o total de puntos obtidos. Puntos exactos na declaración final dos resultados. Os Benetton foron descualificados posteriormente desde o Gran Premio de Bélxica e os seus puntos reasignados.

NotasEditar

  1. "1988 Australian Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar


Carreira anterior:
Gran Premio do Xapón de 1988
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1988
Carreira seguinte:
Gran Premio de Brasil de 1989
Carreira anterior:
Gran Premio de Australia de 1987
Gran Premio de Australia Carreira seguinte:
Gran Premio de Australia de 1989