Abrir o menú principal

Gran Premio de Suráfrica de 1974

O Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de 1974, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 30 de marzo de 1974. Foi a terceira rolda da tempada de Fórmula Un de 1974.

Unión Sudafricana Gran Premio de Suráfrica de 1974
Detalles da carreira
Carreira 3 de 15 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1974.
Trazado do circuíto de Kyalami.
Trazado do circuíto de Kyalami.
Data 30 de marzo 1974
Nome oficial VIII South African Grand Prix
Localización Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, Suráfrica
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´104 km
Distancia 78 voltas, 320´112 km
ClimaAsollado
Pole position
Piloto Austria Niki Lauda Ferrari
Tempo 1:16.58[1]
Volta rápida
Piloto Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Ford
Tempo 1:18.16[2] na volta 58
Podio
Primeiro Flag of Argentina.svg Carlos Reutemann Brabham-Ford
Segundo Francia Jean-Pierre Beltoise BRM
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Mike Hailwood McLaren-Ford

Resumo da carreiraEditar

Debido á crise enerxética a celebración do Gran Premio de Suráfrica estivo en dúbida, pero fíxoo, aínda que con atraso en marzo. Lotus sorprendeu ao paddock cun modelo innovador, presentado catro pedais e un embrague eléctrico.

Con todo, a práctica viuse ensombrecida por un tráxico accidente que custou a vida de Peter Revson, como consecuencia o seu equipo Shadow retirouse. Niki Lauda logrou a pole por diante de Carlos Pace. Os dous coches de Lotus engancháronse pouco despois da saída, tamén víronse involucrados Jochen Mass e Henri Pescarolo, a carreira de Tom Belsø non durou máis duns centos de metros, debido á problemas do embrague. Lauda liderou un tren de vehículos composto por Carlos Reutemann, Clay Regazzoni, Jody Scheckter e James Hunt, que sufría problemas de vibración no seu Hesketh.

Mike Hailwood alcanzou e pasou a Scheckter cando se perdeu unha marcha, e logo pasou Reutemann na volta 9. Na volta 75, case ao final, Lauda tivo que retirarse con problemas de encendido e baixa presión de aceite, dándolle a vantaxe a Reutemann. Esta foi a primeira vitoria dun arxentino desde Juan Manuel Fangio e a primeira de Brabham desde o Gran Premio de Suráfrica de 1970. Jean-Pierre Beltoise acadou o segundo posto e Mike Hailwood completou o podio final.

ClasificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 7   Carlos Reutemann Brabham-Ford 78 1:42:40.96 4 9
2 14   Jean-Pierre Beltoise BRM 78 + 33.94 11 6
3 33   Mike Hailwood McLaren-Ford 78 + 42.16 12 4
4 4   Patrick Depailler Tyrrell-Ford 78 + 44.19 15 3
5 9   Hans Joachim Stuck March-Ford 78 + 46.23 7 2
6 20   Arturo Merzario Iso Marlboro-Ford 78 + 56.04 3 1
7 5   Emerson Fittipaldi McLaren-Ford 78 + 1:08.39 5
8 3   Jody Scheckter Tyrrell-Ford 78 + 1:10.54 8
9 6   Denny Hulme McLaren-Ford 77 + 1 volta 9
10 10   Vittorio Brambilla March-Ford 77 + 1 volta 19
11 18   Carlos Pace Surtees-Ford 77 + 1 volta 2
12 26   Graham Hill Lola-Ford 77 + 1 volta 18
13 29   Ian Scheckter Lotus-Ford 76 + 2 voltas 22
14 32   Eddie Keizan Tyrrell-Ford 76 + 2 voltas 24
15 37   François Migault BRM 75 + 3 voltas 25
16 12   Niki Lauda Ferrari 74 Encendido 1
17 8   Richard Robarts Brabham-Ford 74 + 4 voltas 23
18 15   Henri Pescarolo BRM 72 + 6 voltas 21
19 23   Dave Charlton McLaren-Ford 71 + 7 voltas 20
Ret 11   Clay Regazzoni Ferrari 65 Presión aceite 6
Ret 28   John Watson Brabham-Ford 54 Sistema combustible 13
Ret 2   Jacky Ickx Lotus-Ford 31 Freos 10
Ret 24   James Hunt Hesketh-Ford 13 Transmisión 14
Ret 19   Jochen Mass Surtees-Ford 11 Suspensión 17
Ret 30   Paddy Driver Lotus-Ford 6 Embrague 26
Ret 1   Ronnie Peterson Lotus-Ford 2 Colisión 16
Ret 21   Tom Belsø Iso Marlboro-Ford 0 Embrague 27
WD 16   Peter Revson Shadow-Ford Accidente mortal
WD 17   Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford Retirada previa

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

NotasEditar

  • Durante a sesión de probas antes da carreira pilotando o Ford UOP Shadow-Ford DN3, Peter Revson sufriu a rotura da suspensión dianteira, e estrelouse con forza contra as barreiras na parte exterior da curva da Barbacue (curva 2), e morreu. Denny Hulme tratou de salvarlle a vida, pero foi en balde.
  • Primeira vitoria na Fórmula Un de Carlos Reutemann.
  1. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 22. ISBN 0-85429-380-9. 
  2. Lang, Mike (1983). Grand Prix! Vol 3. Haynes Publishing Group. p. 24. ISBN 0-85429-380-9. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-15. 


Carreira anterior:
Gran Premio de Brasil de 1974
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1974
Carreira seguinte:
Gran Premio de España de 1974
Carreira anterior:
Gran Premio de Suráfrica de 1973
Gran Premio de Suráfrica Carreira seguinte:
Gran Premio de Suráfrica de 1975