Abrir o menú principal

Gran Premio de Francia de 1992


O Gran Premio de Francia de 1992 de fórmula 1 celebrouse no Circuíto de Nevers Magny-Cours en Francia o 5 de xullo de 1992. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de 1992, o 70º Gran Premio de Francia, ou o 78º Gran Prix de l'ACF. A carreira, disputada en 72 voltas.

Francia Gran Premio de Francia de 1992
Detalles da carreira
Carreira 8 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1992.
Trazado do Circuíto de Nevers Magny-Cours
Trazado do Circuíto de Nevers Magny-Cours
Data 5 de xullo de 1992
Nome oficial LXXVIII Grand Prix de France
Localización Circuíto de Nevers Magny-Cours, Magny-Cours, Francia
Percorrido Circuíto permanente
4´250 km. km
Distancia 72 voltas, 306´00 km
ClimaSeco, Logo chuvia
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:13.864
Volta rápida
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:17.070 na volta 37
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Segundo Italia Riccardo Patrese Williams-Renault
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Martin Brundle Benetton-Ford

CarreiraEditar

O bloqueo do camión por unha folga de camioneiros en Francia provocou que o equipo Andrea Moda Formula non participara nesta carreira. Todos os outros equipos tamén se viron afectados, pero todos lograron chegar ao circuíto e competir na carreira.

Os dous Williams clasificáronse por diante dos McLaren con Nigel Mansell na pole position diante do seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese, Ayrton Senna, Gerhard Berger, Michael Schumacher e o francés Jean Alesi. Ao principio, Patrese pasou a Mansell, mentres que Berger adiantouse a Senna e Martin Brundle puido adiantar a Alesi. Na horquilla de Adelaide, Schumacher intentou pasar a Senna, pero no seu lugar golpeouno, provocando a abandono de Senna e forzándose a se mesmo a entrar en boxes. Mentres tanto, Patrese e Mansell estaban un á beira do outro, pero Patrese mantivo a vantaxe. Patrese lideraba diante de Mansell, Berger, Brundle, Alesi e Häkkinen.

Nada cambiou ata a volta 11 cando fallou o motor de Berger. Pouco despois comezou a chover tan intensamente que a carreira detívose. Logo dun tempo, a choiva diminuíu e volveu a formarse a grella. A carreira decidiríase coa suma dos tempos de ambas partes da carreira. Patrese tomou a dianteira de novo con Alesi adiantándose a Mika Häkkinen no Lotus. Mansell intentou pasar ao seu compañeiro de equipo novamente, pero Patrese defendeuse e unha vez máis e mantivo a vantaxe. Máis atrás, Schumacher intentouno novamente, golpeando a Stefano Modena no Jordan, abandonando a carreira coa suspensión dianteira rota. Patrese lideraba diante de Mansell, Brundle, Alesi, Häkkinen e Comas. Patrese fixo un xesto a Mansell para que o pasase e Mansell adiantouno. Cando Patrese foi interrogada logo da carreira sobre se existían ordes de equipo no equipo Williams, negouse a comentalo.

Comezou a chover de novo e todos entraron en boxes con Alesi cambiando demasiado tarde e caendo ao sexto posto. O seu motor fallou na volta 61. Mansell gañou con Patrese facendo un novo 1-2 para Williams por diante de Brundle, Häkkinen, Comas e Herbert. Este foi o primeiro podio de Brundle: fora descualificado do seu podio no Gran Premio de Detroit de 1984.

Así, na metade da tempada, Mansell lideraba o campionato con 66 puntos en comparación cos 34 de Patrese. Schumacher era terceiro con 26, Senna cuarto con 18, Berger era quinto con 18, Alesi sexto con 11, Brundle era sétimo con 9 e Alboreto oitavo con 5. No campionato de construtores, Williams tiña 100 puntos e estaba moi por diante, McLaren estaba segundo con 36, Benetton terceiro con 35 e Ferrari era cuarto con 13.

Debido ao ano sabático que Alain Prost collera en 1992, esta foi a segunda vez na súa carreira de casa desde que aparecera por primeira vez no podio en 1981 na que Alain Prost non estaba no podio do Gran Premio de Francia. Prost gañara o GP de Francia en 1981, 1983, 1988, 1989 e 1990. Fora segundo en 1982, 1986 e 1991, e terminara terceiro en 1985 e 1987. O único podio que se perdeu entre 1981 e 1991 fora en Dijon en 1984 cando finalizou sétimo logo de problemas cunha roda frouxa.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 diferenza
1 5   Nigel Mansell Williams-Renault 1:15.047 1:13.864
2 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 1:15.551 1:14.332 +0.468
3 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:16.892 1:15.199 +1.335
4 2   Gerhard Berger McLaren-Honda 1:16.944 1:15.316 +1.452
5 19   Michael Schumacher Benetton-Ford 1:16.969 1:15.569 +1.705
6 27   Jean Alesi Ferrari 1:17.686 1:16.118 +2.254
7 20   Martin Brundle Benetton-Ford 1:17.638 1:16.151 +2.287
8 28   Ivan Capelli Ferrari 1:18.152 1:16.443 +2.579
9 25   Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:18.179 1:16.806 +2.942
10 26   Érik Comas Ligier-Renault 1:17.637 1:16.938 +3.074
11 11   Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:18.327 1:16.999 +3.135
12 12   Johnny Herbert Lotus-Ford 1:18.168 1:17.257 +3.393
13 29   Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:18.864 1:17.442 +3.578
14 9   Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:19.291 1:17.508 +3.644
15 10   Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 1:19.022 1:17.548 +3.684
16 24   Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:19.110 1:17.667 +3.803
17 21   JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:19.279 1:17.677 +3.813
18 30   Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:19.819 1:17.709 +3.845
19 4   Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:20.029 1:17.868 +4.004
20 32   Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:18.905 1:17.901 +4.037
21 16   Karl Wendlinger March-Ilmor 1:18.596 1:17.937 +4.073
22 3   Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:19.204 1:17.989 +4.125
23 15   Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:19.146 1:17.993 +4.129
24 33   Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:19.574 1:18.337 +4.473
25 22   Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:18.634 1:18.586 +4.722
26 14   Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:19.835 1:18.701 +4.837
27 17   Paul Belmondo March-Ilmor 1:19.963 1:19.354 +5.490
28 23   Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 1:20.062 +6.198
29 7   Eric van de Poele Brabham-Judd 1:21.594 1:20.139 +6.275
30 8   Damon Hill Brabham-Judd 1:21.412 1:22.495 +7.548
Fonte:[1][2][3]

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5   Nigel Mansell Williams-Renault 69 1:38:08.459 1 10
2 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 69 + 46.447 2 6
3 20   Martin Brundle Benetton-Ford 69 + 1:12.579 7 4
4 11   Mika Häkkinen Lotus-Ford 68 + 1 volta 11 3
5 26   Érik Comas Ligier-Renault 68 + 1 volta 10 2
6 12   Johnny Herbert Lotus-Ford 68 + 1 volta 12 1
7 9   Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 68 + 1 volta 14
8 24   Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 68 + 1 volta 16
9 21   JJ Lehto Dallara-Ferrari 67 + 2 voltas 17
10 22   Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 67 + 2 voltas 25
11 3   Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 66 + 3 voltas 22
Ret 27   Jean Alesi Ferrari 61 Motor 6
Ret 4   Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 51 Trompo 19
Ret 30   Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 49 Motor 18
Ret 25   Thierry Boutsen Ligier-Renault 46 Trompo 9
Ret 28   Ivan Capelli Ferrari 38 Motor 8
Ret 16   Karl Wendlinger March-Ilmor 33 Caixa de cambios 21
Ret 32   Stefano Modena Jordan-Yamaha 25 Motor 20
Ret 10   Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 20 Trompo 15
Ret 19   Michael Schumacher Benetton-Ford 17 Colisión 5
Ret 2   Gerhard Berger McLaren-Honda 10 Motor 4
Ret 15   Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 6 Acelerador 23
Ret 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 0 Colisión 3
Ret 29   Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 0 Colisión 13  
Ret 33   Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 0 Colisión 24
Ret 14   Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 0 Colisión 26  
NSC 17   Paul Belmondo March-Ilmor        
NSC 23   Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini        
NSC 7   Eric van de Poele Brabham-Judd
NSC 8   Damon Hill Brabham-Judd
Fonte:[4]

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do Canadá de 1992
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1992
Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 1992
Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1991
Gran Premio de Francia Carreira seguinte:
Gran Premio de Francia de 1993

NotasEditar

  1. "Rhone Poulenc French Grand Prix - QUALIFYING 1". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  2. "Rhone Poulenc French Grand Prix - QUALIFYING 2". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  3. "Rhone Poulenc French Grand Prix - OVERALL QUALIFYING". formula1.com. Consultado o 13 de setembro de 2017. 
  4. "1992 French Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de novembro der 2014. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar