Raíña Lupa

A Raíña Lupa, (tamén coñecida como Raíña Lopa, Raíña Luparia, Raíña Luca e Raíña Loba) é un personaxe da mitoloxía galega.

LendaEditar

 
Bautismo da raíña Lupa por Santiago Apóstolo. Fonte do Carme, Padrón.

Aparece no Códice Calixtino, no que se conta como chegados os restos do apóstolo Santiago a Iria Flavia, son depositados na propiedade dunha señora chamada Lupa. Esta mándaos cabo do gobernador de Duio, coa intención de que se desfaga deles, mais o gobernador non só non consegue botalos de alí, senón que morre no intento.

Tempo despois volven os discípulos co corpo xunto de Lupa e esta, (con malicia, xa quere enganalos por segunda vez), mándaos ó Monte Ilicino (o Pico Sacro), para que que collan dous bois dos seus que lles carrexen o material necesario para o sepulcro. No Monte Ilicino, que ten unha cova que é a entrada do Inferno, hai un dragón, pero a presenza da cruz fulmínao, e os touros bravos que levaban os discípulos fanse mansos milagrosamente [1]

Lupa, ó coñecer que o seu plan fracasara, convértese ó cristianismo e axuda na construción da morada do apóstolo. Pénsase que Lupa podería ser a representación dunha deusa precristiá, probablemente a versión feminina de Lug.[2]

NotasEditar

  1. Eladio Rodríguez atribúe a esta lenda a orixe do dito popular "Boi bravo, vente ó carro, que o manda o Señor Santiago" (Diccionario enciclopédico gallego-castellano, Galaxia, Vigo 1958-1961, s. v. boi).
  2. Xoán Ramiro CUBA, Xosé MIRANDA e Antonio REIGOSA (1999). Dicionario dos seres míticos galegos. Vigo: Xerais. p. 212. ISBN 84-8302-363-6. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar