Abrir o menú principal

Gran Premio do oeste dos Estados Unidos

Gran Premio do oeste dos Estados Unidos
Plano do Circuíto
Circuit Long Beach.png
Datos
Anos disputados 8
Primeira disputa 1976
Última disputa 1983
Localización Long Beach, Estados Unidos de América Estados Unidos
Patrocinador principal
Lonxitude 245´625 km en 75 voltas
Marca de volta 1:19.830 (1982, Nelson Piquet, Brabham)
Piloto récord Ninguen repetíu vitoria
Escudería récord Italia Italia Ferrari (3)
Poles récord Ninguen repetíu pole
Vista do Circuíto
[[Ficheiro:|330px|Vista]]

O Gran Premio do oeste dos Estados Unidos foi unha carreira celebrada en Long Beach (California), como carreira de Fórmula 5000 en 1975 e como proba do mundial de Fórmula 1 de 1976 a 1983. Logo de 1983, a carreira volveu como o Gran Premio de Long Beach da Champ Car World Series.

Ca pista de Watkins Glen en declive durante mediados dos 70, foi creado o West USGP, polo que os EE.UU. foi o segundo país (logo de Italia) en albergar dúas carreiras do Campionato Mundial de F1 na mesma tempada. O circuíto urbano foi un éxito inmediato desde a súa primeira carreira en 1976, e converteuse na resposta dos Estados Unidos á Gran Premio de Mónaco. O deseño da pista, no centro da cidade cambiou tres veces nos seus oito anos de permanencia, pero todos incluíron unha longa recta (en realidade unha longa curva á dereita) pola vía da costa, cerca do porto. Na última carreira en 1983, John Watson gañou saindo da 22ª posición da grella, o máis atras do que un piloto nun Gran Premio moderno chegara a gañar unha carreira.

Os gañadores do Gran Premio do oeste dos Estados UnidosEditar

Véxase taménEditar

NotasEditar