Abrir o menú principal

O Gran Premio da Arxentina de 1997 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un celebrada o 13 de abril de 1997 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Bos Aires, Arxentina. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de 1997 e o 600º Gran Premio do Campionato do Mundo desde o seu inicio. A carreira de 72 voltas gañouna o piloto de Williams Jacques Villeneuve despois de que comezase desde a pole position. Eddie Irvine terminou segundo para o equipo Ferrari e o piloto de Jordan Ralf Schumacher chegou na terceira posición.

Flag of Argentina.svg Gran Premio de Arxentina de 1997
Detalles da carreira
Carreira 3 de 17 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1997.
Trazado do circuíto de Buenos Aires.
Trazado do circuíto de Buenos Aires.
Data 13 de abril 1997
Nome oficial XX Gran Premio Marlboro de la República Argentina de 1997
Localización Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires, Arxentina
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´259 km
Distancia 72 voltas, 306´648 km
ClimaPartcialmente nubrado e seco con temperaturas de ata 21º C[1]
Pole position
Piloto Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Renault
Tempo 1:24.473
Volta rápida
Piloto Austria Gerhard Berger Benetton-Renault
Tempo 1:27.981 na volta 63
Podio
Primeiro Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Renault
Segundo Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari
Terceiro Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Peugeot

Índice

ResumoEditar

Pre-CarreiraEditar

A maior parte dos comentarios antes do gran premio eran sobre Heinz-Harald Frentzen e Eddie Irvine e os seus pobres comezos na tempada. A pesar de saír do negocio, o director do equipo Lola [[Eric Broadley] estaba seguro de que o equipo podería volver a estar funcionando no Gran Premio de San Marino, aínda que cun novo patrocinador principal. O equipo Tyrrell tamén causou un gran revuelo tras chegar ao gran premio con catro novas ás no coche, dúas no morro e outras dúas ao lado da cabeza dos pilotos. Semellaron a á-X e pronto se usou como alcume. A sesión de práctica non trouxo sorpresas cos dous Williams primeiro e segundo.

ClasificaciónEditar

Do mesmo xeito que na sesión de prácticas, Williams volveu a estar na primeira fila, con Jacques Villeneuve na pole. A primeira sorpresa real do fin de semana foi o desempeño de Olivier Panis no Prost, que conseguiu cualificar no terceiro lugar. Outro rendemento forte foi o quinto lugar de Rubens Barrichello no Stewart. Como era de esperar, os dous McLarens clasificáronse mal, queixándose do mal manexo na superficie accidentada. O tempo máis lento de volta de Pedro Diniz sería suficiente para poñelo na pole na carreira do ano anterior.

CarreiraEditar

Cando se apagaron as luces vermellas, Jacques Villeneuve saíu limpiamente da primeira curva e comezou a afastarse dos outros pilotos dianteiros. Michael Schumacher case colisionou con Panis, pero o francés saíuse da trazada para perder uns poucos lugares antes que chocar co Ferrari. Chegando á primeira curva, Michael Schumacher estaba xunto ao seu compañeiro Irvine e Rubens Barrichello. Con todo, Michael entón virou e estrelouse contra a parte traseira do coche de Barrichello facendo que o brasileiro trompeara e Michael se retirara. Barrichello entrou en boxes a cambiar o morro dianteiro e saíu de novo. Pero na melé, Coulthard estrelouse contra a parte traseira do Jordan de Ralf Schumacher, rasgando a súa roda dianteira e deixandoo fóra da carreira. A pista era intransitable e os pilotos tiveron que meterse pola herba para rodear o incidente, polo que saíu o Safety Car. No reinicio logo de 4 voltas, Villeneuve volveu a afastarse de Frentzen e Panis, pero a carreira de Frentzen finalizou na 6ª volta con problemas de aceleración. A oportunidade de vitoria para o Prost terminou na 18ª volta, tamén con problemas de aceleración. Na volta 24 os dous Jordans chocaron e [Giancarlo Fisichella]] tivo que retirrse da carreira. Hill, que chegou ata o cuarto posto, retirouse cun fallo de motor na volta 33. Aínda que nas últimas voltas, Irvine pechou a diferenza con Villeneuve, o canadense mantivo a presión e gañou o sexto premio da súa carreira. Irvine rematou en segundo lugar, o mellor final da súa carreira nese momento, con Ralf Schumacher logrando o seu primeiro podio en terceiro lugar.

Post-carreiraEditar

Os comentarios de antes da carreira sobre o futuro de Heinz-Harald Frentzen e Eddie Irvine, se tranquilizaron logo da carreira. A gran carreira do alemán mellorou a relación con Williams, mentres que o segundo de Irvine significou que a prensa italiana xa non pedira o seu despido.

Houbo rumores de descontento no equipo Jordan polo choque e o equipo non saltou ao muro de boxes para celebrar o podio de Ralf Schumacher, pero o equipo asegurou que isto foi debido á superstición despois de que Rubens Barrichello perdera o 3º lugar no Gran Premio de Hungría de 1995, aínda que en posteriores carreiras o equipo asomouse á espera dos seus coches no muro de boxes se estaban no top 3.

No podio os organizadores sacaron erroneamente a bandeira de Irlanda en lugar da Union Jack, como se mostraba habitualmente, para Eddie Irvine. Aínda que o propio Irvine, de Irlanda do Norte, se identifícase como irlandés a pesar de ter pasaporte británico, a casa dos seus pais no Condado de Down foi branco dos lealistas do Ulster xa que sentían que foran traizoados polo piloto de Ferrari. Posteriormente, Irvine solicitou unha bandeira branca cun trébol para ser usada se conseguía outro podio. Con todo, a FIA insistiu en que se empregase Union Jack no futuro.[2]

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Tempo Diferenza
1 3   Jacques Villeneuve Williams-Renault 1:24.473
2 4   Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 1:25.271 +0.798
3 14   Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 1:25.491 +1.018
4 5   Michael Schumacher Ferrari 1:25.773 +1.300
5 22   Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:25.942 +1.469
6 11   Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 1:26.218 +1.745
7 6   Eddie Irvine Ferrari 1:26.327 +1.854
8 16   Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:26.564 +2.091
9 12   Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 1:26.619 +2.149
10 10   David Coulthard McLaren-Mercedes 1:26.799 +2.326
11 7   Jean Alesi Benetton-Renault 1:27.076 +2.603
12 8   Gerhard Berger Benetton-Renault 1:27.259 +2.786
13 1   Damon Hill Arrows-Yamaha 1:27.281 +2.808
14 17   Nicola Larini Sauber-Petronas 1:27.690 +3.217
15 23   Jan Magnussen Stewart-Ford 1:28.035 +3.562
16 18   Jos Verstappen Tyrrell-Ford 1:28.094 +3.621
17 9   Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:28.135 +3.662
18 21   Jarno Trulli Minardi-Hart 1:28.160 +3.687
19 19   Mika Salo Tyrrell-Ford 1:28.224 +3.751
20 15   Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 1:28.366 +3.893
21 20   Ukyo Katayama Minardi-Hart 1:28.413 +3.940
22 2   Pedro Diniz Arrows-Yamaha 1:28.696 +4.496
Fonte:[3]

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 3   Jacques Villeneuve Williams-Renault 72 1:52:01.715 1 10
2 6   Eddie Irvine Ferrari 72 +0.979 7 6
3 11   Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 72 +12.089 6 4
4 16   Johnny Herbert Sauber-Petronas 72 +29.919 8 3
5 9   Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 72 +30.351 17 2
6 8   Gerhard Berger Benetton-Renault 72 +31.393 12 1
7 7   Jean Alesi Benetton-Renault 72 +46.359 11
8 19   Mika Salo Tyrrell-Ford 71 +1 volta 19
9 21   Jarno Trulli Minardi-Hart 71 +1 volta 18
10 23   Jan Magnussen Stewart-Ford 66 Motor 15
Ret 17   Nicola Larini Sauber-Petronas 63 Trompo 14
Ret 2   Pedro Diniz Arrows-Yamaha 50 Motor 22
Ret 15   Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 49 Motor 20
Ret 18   Jos Verstappen Tyrrell-Ford 43 Motor 16
Ret 20   Ukyo Katayama Minardi-Hart 37 Trompo 21
Ret 1   Damon Hill Arrows-Yamaha 33 Motor 13
Ret 12   Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 24 Colisión 9
Ret 22   Rubens Barrichello Stewart-Ford 24 Hidráulica 5
Ret 14   Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 18 Eléctrico 3
Ret 4   Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 5 Embrague 2
Ret 5   Michael Schumacher Ferrari 0 Colisión 4
Ret 10   David Coulthard McLaren-Mercedes 0 Colisión 10
Fonte:[4]

NotasEditar

Récords:

  • Ralf Schumacher foi o piloto máis novo do podio.
  • Este foi o 600º Premio na historia de Fórmula Un.

Fitos: Jordan 100ª carreira; Rothmans Williams-Renault 100ª Pole position; Gerhard Berger 20ª Volta rápida.

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio do Brasil de 1997
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1997
Carreira seguinte:
Gran Premio de San Marino de 1997
Carreira anterior:
Gran Premio da Arxentina de 1996
Gran Premio da Arxentina Carreira seguinte:
Gran Premio da Arxentina de 1998

NotasEditar

  1. Weather info for the 1997 Argentine Grand Prix at Weather Underground
  2. "Irvine refuses to make issue of flag choice". irishtimes.com. Consultado o 18 de xullo de 2017. 
  3. "1997 Argentine GP Qualifying". Chicane F1. Arquivado dende o orixinal o 17 de xuño de 2018. Consultado o 2007-08-06. 
  4. "1997 Argentine Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2014. Consultado o 24 de decembro de 2015. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar

Detalles da carreira: "1997 Argentine GP". Chicane F1. Arquivado dende o orixinal o 17 de xuño de 2018. Consultado o 2007-08-06.