Manuel Gómez Román

arquitecto galego

Manuel Gómez Román, nado en Vigo o 24 de xullo de 1875 e finado na mesma cidade o 11 de novembro de 1964, foi un arquitecto galego.[1]

Manuel Gómez Román
Manuel Gómez Román, 1910.jpg
Manuel Gómez Román, retrato en Vida Gallega, 1910
Nacemento24 de xullo de 1875
Lugar de nacementoVigo
Falecemento11 de novembro de 1964 (89 anos)
Lugar de falecementoVigo
SoterradoCemiterio de Pereiró
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónarquitecto
Coñecido porMonumento á Mariña Universal, Edificio Banco de Vigo, Casa de Correos e Telégrafos de Vigo, Panificadora de Vigo, Hospital Nicolás Peña, Casa Mülder, Edificio Simeón, Colexio Fingoi e Granxa de Barreiros
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Cunha fonda afección dende neno pola pedra labrada, comezou en Madrid a carreira de Arquitectura. Porén, abandonouna en 1896 incitado polo seu temperamento bohemio, artístico e rebelde, que mesmo o levou a enfrontarse cun profesor.

Durante estes anos dedicouse á construción e a dar clases de debuxo nunha academia fundada por el. En 1914 retomou os estudos de Arquitectura, empurrado fundamentalmente polo seu amigo e mentor Antonio Palacios Ramilo, que concluíu en 1917, con 41 anos.

Nesa época xa tiña unha obra considerábel, adoito asinada por compañeiros como Luis Vidal e Guasón, Manuel Felipe Quintana ou Jenaro de la Fuente Álvarez. Desta etapa son os Almacéns Simeón, a Casa Mülder, a Casa do Pobo para o sindicato UGT ou a casa para Saturnino García.

Pouco a pouco a obra de Gómez Román foi derivando cara ao galeguismo arquitectónico, fiel aos materiais e estilos do país. Realizou innumerábeis bosquexos, sobre todo para a Exposición Internacional da Pesca que se ía celebrar en Vigo, e que finalmente veuse malograda.

Na década de 1930 entrou en política. Foi candidato á alcaldía de Vigo pola Fronte Popular e chegou mesmo a ser Secretario Xeral do Partido Galeguista.

Trala Guerra civil española foi nomeado Vicepresidente da Editorial Galaxia e da Fundación Penzol. En 1951 ingresou na Real Academia Galega e promoveu xunto con Francisco Fernández del Riego e Xesús Ferro Couselo a conmemoración do Día das Letras Galegas.

A súa obra arquitectónica consta de máis de 2000 obras en diferentes cidades galegas. Colaborou tamén con debuxos artísticos e caricaturas en prensa e publicou traballos sobre as características da arquitectura galega.

Arquitectura e característicasEditar

A súa opinión arquitectónica céntrase nos seguintes puntos:

  • A centralidade de Compostela como norma no aspecto artístico, xa que a basílica compostelá resume as manifestacións culturais, resolve problemas construtivos e compendia expresións iconográficas.
  • A esixencia dunha Escola de Arquitectura en Santiago de Compostela, cun plano de estudos no que se esixise un coñecemento das construcións santiaguesas para poder exercer a profesión de arquitecto.
  • Aínda que o seu acento se atope rexamente ligado ó pasado, pretendía actualizar e chegar á modernidade cun sinal propio de identidade.
  • O aproveitamento dos abondosos materiais nobres que ofrece a terra galega, así como da pericia da man de obra (especialmente de canteiros), figura que pretendía recuperar e prestixiar.
  • Completar os estudos que se teñen feito da propia arquitectura galega para incorporarse á modernidade da nova arquitectura sen necesidade dun mimetismo que consideraba evitable.

ObraEditar

 
Casa de Saturnino García.

VigoEditar

Conta, amais, cunha obra singular conservada en Bouzas, Vigo.

LugoEditar

Santiago de CompostelaEditar

  • Edificio de vivendas con torreón en Concepción Arenal 9 (1929)

OutrosEditar

Galería de imaxesEditar

Edificio Simeón, 1906, na Porta do Sol de Vigo. 
Edificio Mülder, 1910, na rúa de Montero Ríos de Vigo. 
Vivendas para Vicente Coma, Urzáiz 7, 1923. 
Casa de Domingo Davila, 1942, hoxe Hotel Nagari***** 

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar