Abrir o menú principal

Gran Premio de Mónaco de 1988

O Gran Premio de Mónaco de 1988 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 15 de maio de 1988 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a terceira carreira do Campionato do Mundo de pilotos de 1988.

Flag of Monaco.svg Gran Premio de Mónaco de 1988
Detalles da carreira
Carreira 3 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1988.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Trazado do circuíto de Mónaco.
Data 15 de maio de 1988
Nome oficial XLVI Gran Premio de Mónaco
Localización Circuíto de Mónaco
Monte Carlo, Principado de Mónaco
Percorrido Circuíto urbano
3´328 km
Distancia 78 voltas, 259´584 km
ClimaSeco e cálido
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:23.998
Volta rápida
Piloto Flag of Brazil.svg Ayrton Senna McLaren-Honda
Tempo 1:26.321 na volta 59
Podio
Primeiro Francia Alain Prost McLaren-Honda
Segundo Austria Gerhard Berger Ferrari
Terceiro Italia Michele Alboreto Ferrari

CualificaciónEditar

O dominio que McLaren - Honda mostrou na cualificación de Imola continuou en Mónaco. Ayrton Senna foi o único piloto en cualificarse por debaixo de 1:24.0 e acabou nun asombroso 1´4 segundos máis rápido que o seu compañeiro de equipo e especialista en Mónaco, Alain Prost e 2´7 segundos máis rápido que o terceiro clasificado, Gerhard Berger no seu Ferrari. O coche atmosferico máis rápido foi o Williams de Nigel Mansell en 5º lugar, 3´7 segundos por debaixo do ritmo marcado por Senna. O piloto de Lotus - Honda Satoru Nakajima non puido clasificarse na grella de 26 vehículos (en anos anteriores, Mónaco, só tiña unha grella de 20 coches debido á natureza limitada do circuíto de Mónaco), o que confirmou que só estaba na Fórmula Un por mor da súa nacionalidade e a relación con Honda. Ademais tampouco puideron cualificar no estreito circuíto o Zakspeed de Bernd Schneider, o Minardi de Adrián Campos e o Tyrrell de Julian Bailey.

Resumo da carreiraEditar

Senna liderou desde o principio, Prost superou a Berger cando o francés fallou nun cambio de marchas. A primeira curva en Santa Devota viu unha gran variedade de accidentes: Alex Caffi no seu novo Dallara batiu contra o muro, o AGS de Philippe Streiff retirouse logo dun impresionante 12º lugar na grella cando o cable do acelerador rompeu, e Nelson Piquet retirouse logo de chocar con Eddie Cheever.

A orde de marcha de Senna-Prost-Berger-Mansell- Alboreto - Nannini mantívose ata a volta 33, cando Alboreto adiantou a Mansell na piscina, cunha tardía manobra de adiantamento. Na volta 51, houbo algúns momentos dramáticos cando, en Mirabeau, Philippe Alliot no Lola tivo unha violenta colisión con Riccardo Patrese no Williams. Na volta 54 Prost conseguiu por fin pasar a Berger na primeira curva e quedou en segundo lugar. Entón, comezaron as voltas rápidas con Senna. Pero na volta 65, logo de que Prost rebaixara 6 segundos nunha volta a Senna, isto ía ser a perdición de Senna, que entrou en pánico, perdeu a súa concentración e deuse contra barreira en Portier, e a carreira foi gañada, por 4ª vez en 5 anos, por Prost. Senna desapareceu e McLaren non soubo nada del ata o día seguinte da carreira. Como vivía en Mónaco especulouse que o brasileiro simplemente foise á súa casa para contemplar a carreira que dominara desde a primeira vez que saíron á pista para os adestramentos libres do xoves pola mañá.

Os Ferraris quedaron 2º e 3º con Derek Warwick no Arrows - Megatron terminou cuarto logo dunha longa batalla co Tyrrell - Ford de Jonathan Palmer. Patrese recuperouse da súa colisión para gañar o punto final ao pasar o Lola de Yannick Dalmas na última volta. O punto de Patrese foi tamén o primeiro e único punto no campionato do mundo logrado por un motor Judd.

Anos máis tarde, o ex piloto e coordinador do equipo McLaren Jo Ramírez revelou que o accidente de Senna fora causado porque o volante quedoulle nas súas mans cando pilotabaóo límite absoluto para vencer a Prost.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 12   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:26.464 1:23.998
2 11   Alain Prost McLaren-Honda 1:28.375 1:25.425 +1.427
3 28   Gerhard Berger Ferrari 1:29.001 1:26.685 +2.687
4 27   Michele Alboreto Ferrari 1:29.931 1:27.297 +3.299
5 5   Nigel Mansell Williams-Judd 1:28.475 1:27.665 +3.667
6 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:29.093 1:27.869 +3.871
7 17   Derek Warwick Arrows-Megatron 1:29.928 1:27.872 +3.874
8 6   Riccardo Patrese Williams-Judd 1:29.130 1:28.016 +4.018
9 18   Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:32.889 1:28.227 +4.229
10 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:30.679 1:28.358 +4.360
11 1   Nelson Piquet Lotus-Honda 1:30.924 1:28.403 +4.405
12 14   Philippe Streiff AGS-Ford 1:29.597 1:28.527 +4.529
13 30   Philippe Alliot Lola-Ford 1:31.375 1:28.536 +4.538
14 15   Mauricio Gugelmin March-Judd 1:32.148 1:28.610 +4.612
15 24   Luis Perez-Sala Minardi-Ford 1:31.662 1:28.625 +4.627
16 20   Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:29.539 1:28.640 +4.642
17 36   Alex Caffi Dallara-Ford 1:33.691 1:29.075 +5.077
18 32   Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 1:31.861 1:29.093 +5.095
19 22   Andrea de Cesaris Rial-Ford 1:33.183 1:29.298 +5.300
20 25   René Arnoux Ligier-Judd 1:31.964 1:29.480 +5.482
21 29   Yannick Dalmas Lola-Ford 1:33.158 1:29.601 +5.603
22 16   Ivan Capelli March-Judd 1:35.216 1:29.603 +5.605
23 9   Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:33.005 1:30.121 +6.213
24 31   Gabriele Tarquini Coloni-Ford 1:32.792 1:30.252 +6.254
25 21   Nicola Larini Osella 1:36.705 1:30.335 +6.337
26 26   Stefan Johansson Ligier-Judd 1:36.036 1:30.505 +6.507
NSC 2   Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:30.611 1:31.573 +6.613
NSC 10   Bernd Schneider Zakspeed 1:33.585 1:30.613 +6.615
NSC 23   Adrián Campos Minardi-Ford 1:32.627 1:30.793 +6.795
NSC 4   Julian Bailey Tyrrell-Ford 1:34.192 1:30.816 +6.818

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 11   Alain Prost McLaren-Honda 78 1:57:17.077 2 9
2 28   Gerhard Berger Ferrari 78 + 20.453 3 6
3 27   Michele Alboreto Ferrari 78 + 41.229 4 4
4 17   Derek Warwick Arrows-Megatron 77 + 1 volta 7 3
5 3   Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 77 + 1 volta 10 2
6 6   Riccardo Patrese Williams-Judd 77 + 1 volta 8 1
7 29   Yannick Dalmas Lola-Ford 77 + 1 volta 21
8 20   Thierry Boutsen Benetton-Ford 76 + 2 voltas 16
9 21   Nicola Larini Osella 75 + 3 voltas 25
10 16   Ivan Capelli March-Judd 72 + 6 voltas 22
Ret 12   Ayrton Senna McLaren-Honda 66 Colisión 1
Ret 30   Philippe Alliot Lola-Ford 50 Colisión 13
Ret 15   Maurício Gugelmin March-Judd 45 Sistema combustible 14
Ret 9   Piercarlo Ghinzani Zakspeed 43 Caixa cambios 23
Ret 19   Alessandro Nannini Benetton-Ford 38 Caixa cambios 6
Ret 24   Luis Perez-Sala Minardi-Ford 36 Semieixo 15
Ret 5   Nigel Mansell Williams-Judd 32 Colisión 5
Ret 22   Andrea de Cesaris Rial-Ford 28 Motor 19
Ret 25   René Arnoux Ligier-Judd 17 Motor 20
Ret 32   Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 14 Freos 18
Ret 18   Eddie Cheever Arrows-Megatron 8 Motor 9
Ret 26   Stefan Johansson Ligier-Judd 6 Motor 26
Ret 31   Gabriele Tarquini Coloni-Ford 5 Suspensión 24
Ret 1   Nelson Piquet Lotus-Honda 1 Colisión 11
Ret 36   Alex Caffi Dallara-Ford 0 Trompo 17
Ret 14   Philippe Streiff AGS-Ford 0 Acelerador 12
NSC 2   Satoru Nakajima Lotus-Honda
NSC 10   Bernd Schneider Zakspeed
NSC 23   Adrián Campos Minardi-Ford
NSC 4   Julian Bailey Tyrrell-Ford
DSC 33   Stefano Modena EuroBrun-Ford Excluído

NotasEditar

Posicións logo da carreiraEditar

  • Notas: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de San Marino de 1988
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1988
Carreira seguinte:
Gran Premio de México de 1988
Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1987
Gran Premio de Mónaco Carreira seguinte:
Gran Premio de Mónaco de 1989

NotasEditar

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar