Abrir o menú principal

Waldo A. Insúa

escritor, xornalista, e avogado galego
(Redirixido desde "Waldo Álvarez Insua")

Waldo A. Insúa (bautizado Ubaldo Modesto Álvarez e Insua),[1] nado na Estrada o 10 de xuño de 1856[1] e finado en Madrid o 10 de agosto de 1938, foi un avogado, escritor e xornalista galego.

Waldo A. Insúa
Biografia-waldo alvarez .jpg
Nome completoUbaldo Modesto Álvarez e Insúa
Nacemento10 de xuño de 1856
 A Estrada
Falecemento10 de ago. de 1938 82 anos
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónavogado, xornalista
XénerosXornalismo, novela
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

 
Partida de bautismo, 1856.[1]

Colaborou cos xornais El Diario de Santiago e El Heraldo Gallego con só catorce anos. En 1873, á idade de dezasete anos, publicou algúns poemas na Revista Galaica, pero os seus artigos máis comprometidos, nos que denunciaba o sistema político da Restauración borbónica, apareceron no periódico Gaceta de Galicia. Polas dificultades que lle ocasionaron, Álvarez Insua decidiu seguir o camiño da emigración.

Marchou a Cuba en 1877. Matriculouse na Universidade da Habana, obtivo a licenciatura en Dereito e traballou durante dez anos como escribán no Xulgado de primeira instancia do Distrito de Belén (A Habana), abrindo posteriormente o seu propio bufete. Fundou o semanario El Eco de Galicia, ocupou cargos directivos no Centro Gallego e atribúeselle a fundación do xornal La Aurora del Yumurí en Matanzas.

 
Waldo Á. Insúa en Galicia contemporánea, 1889.

Iniciador de importantes sociedades galegas na Habana, Álvarez Insua foi un dos principais valedores do rexionalismo galego en Cuba. Foi vicepresidente e socio de mérito dunha entidade que en pouco tempo foi a pedra angular da sociedade galega na illa de Cuba. Desde El Eco de Galicia denunciou de forma pública as manobras que estaban a punto de iniciarse dende o Círculo de Hacendados de La Habana para traer de Galicia traballadores que farían o seu labor en términos parecidos a da escravitude. Aínda que viaxou con relativa frecuencia a Galicia, o regreso definitivo non se produciu até 1898, despois do Tratado de París e a voadura do Maine. Asentouse na Coruña, e o 4 de febreiro de 1899 foi elixido presidente da Liga Gallega da Coruña.

En novembro de 1899 trasladouse a Madrid onde se dedicou á avogacía. Foi secretario do Centro Gallego de Madrid e colaborou na prensa madrileña, principalmente en El País e El Liberal, La Ilustración Gallega y Asturiana, La Esfera e Blanco y Negro, mentres seguiu escribindo para xornais da Habana, Buenos Aires e o estradense El Emigrado.

Unha rúa da Estrada leva o seu nome.[2]

ObrasEditar

 
M. Curros Enríquez. Aires d'a miña terra. Juício crítico por Waldo Álvarez Insua.
  • M. Curros Enríquez. Aires d'a miña terra. Juício crítico, 1883.[3]
  • Galicia contemporánea (páginas de viaje), 1889.[4]
  • Ecos de mi patria, 1891.[5]
  • El problema cubano, 1897.
  • La pena de muerte, 1902.
  • La prueba de testigos, 1902.
  • La emigración, 1902.
  • Finis. Últimos días de España en Cuba, 1902.
  • Alma nueva, 1907.
  • Deseada, 1908.
  • Vida truncada, 1910.
  • Cinematógrafo nacional, 1910.
  • La boca de la Esfinge, 1910.
  • El Milagro, 1912.

Vida persoalEditar

 
Waldo Álvarez Insúa con fillos.

Casou en Cuba con Sara Escobar de Cisneros, adoptou ao fillo desta Alberto Insúa e foi pai de seis fillos, entre eles Sara Insúa.

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar