Alberto Vilanova

ensaísta e profesor galego

Alberto Vilanova Rodríguez, nado en Ourense o 5 de xullo de 1910 e finado na mesma cidade o 13 de maio de 1985, foi un ensaísta e profesor galego.

Alberto Vilanova
Nacemento5 de xullo de 1910
Lugar de nacementoOurense
Falecemento13 de maio de 1985
Lugar de falecementoOurense
SoterradoCemiterio de San Francisco de Ourense
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmestre, xornalista e escritor
Na rede
Galiciana: 336124
editar datos en Wikidata ]

Traxectoria Editar

Cursou bacharelato e Maxisterio en Ourense, e Dereito e Filosofía e Letras en Madrid e Valladolid. Foi mestre en Almorfe e Trasmiras. Na República militou no republicanismo de esquerda, dirixiu as Juventudes de Acción Republicana de Ourense e colaborou en La Zarpa e Heraldo de Galicia. Co Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo preso no mosteiro de Oseira.

Finalizada a Guerra Civil traballou como profesor en colexios privados de Chantada e Ourense, onde tamén colaborou na revista Posío. Como consecuencia da invitación do Centro Ourensán para unhas conferencias, trasladouse a Buenos Aires en 1954. Na Arxentina conseguiu a praza de Lingua e Literatura Galaico-Portuguesa na Universidade Nacional da Plata. Entre 1956 e 1959 ocupou a cátedra de Cultura Galega no Centro Lucense de Bos Aires. Rexentou tamén as cátedras de Historia Medieval e Moderna e dirixiu o Instituto de Investigacións Históricas da Universidade Nacional do Nordeste. Foi presidente da Comisión de Cultura do Consello de Galiza.

Retornou a Galicia en 1982.

 
Sepultura de Alberto Vilanova, no cemiterio de San Francisco (Ourense).

Vida persoal Editar

Casou en Sanín (Ribadavia) con Nieves Fernández en marzo de 1936[1].

Obras Editar

Premios Editar

Galardoado co Premio Nacional de Historia en 1936 pola obra El Padre Mariana y la historiografía de su época e o de Socioloxía polo ensaio Joaquín Costa o el gran dolor nacional.

Notas Editar

  1. El Pueblo Gallego, 3-4-1936, p. 11.

Véxase tamén Editar

Bibliografía Editar

Ligazóns externas Editar