Serafín Avendaño

pintor galego
(Redirixido desde "Serafín Avendaño Martínez")

Serafín Xoaquín Avendaño Martínez, nado en Vigo en 1837 e finado en Valladolid o 23 de agosto de 1916, foi un pintor galego.[1]

Serafín Avendaño
Serafín de Avendaño.jpg
Avendaño nunha fotografía da revista Blanco y Negro
NomeSerafín Avendaño Martínez
Nacemento2 de agosto de 1837
 Vigo
Falecemento23 de agosto de 1916
 Valladolid
NacionalidadeEspaña
Eidopaisaxista
Influenciado porAntonio María Esquivel
Jenaro Pérez Villaamil
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo do pedagogo Joaquín Avendaño, criouse no barrio de Teis. Moi novo, trasládase co seu irmán Teodomiro a Madrid. Foi discípulo de Esquivel e de Villaamil. Vivamente apaixonado pola luz, o vigués sitúase no campo co cabalete, para captar directamente a realidade non desde as formas estritas, senón desde o cromatismo. Foi un exemplo do preimpresionismo da pintura galega. De lento pero firme recoñecemento internacional na actualidade, aínda que en vida gozou de considerable prestixio, especialmente en Italia, onde residiu longos anos.

Comeza moi novo a conseguir galardóns, xa que en 1858 alcanza medalla de prata na Exposición de Galiza, cunha acuarela aínda anecdótica, titulada «A miña tristura». A súa pintura parte da escola paisaxística creada polo belga Carlos de Haes, aínda que pronto se afasta dos seus modos un tanto preciosistas e fríos.

 
Paisaxe con río. Colección particular.

A posición económica familiar de Avendaño permítelle viaxar polo mundo. Na década dos sesenta coñece Estados Unidos, onde se fan famosos os seus cadros coa impresión dos torrentes fluviais das cataratas do Niágara.

Viaxa tamén a Inglaterra, Francia e Suíza. Competindo con Martín Rico, alcanza pensión para Roma.

En 1864 consegue a terceira medalla na Exposición Nacional de Belas Artes, galardón que repite en 1892, e a segunda en 1899, compartíndoa con outro galego prematuramente falecido, Jenaro Carrero Fernández.

As súas correrías por Europa lévano a establecerse en Italia a partir de 1876. Alí reside ata finais da centuria, integrándose na escola paisaxística de Rivara, na que exerce notable influencia.

 
Elegant Figures on the Beach the Bay of Livorn.

A súa fama lévalle a conseguir distincións da Coroa belga e a amizade íntima do gran compositor Giuseppe Verdi, en cuxa leira «La Traviatta» pasa tempadas de traballo e relacións cordiais.

De cando en vez regresa a España para participar en certames e mostrar a súa obra. En Vigo traballa na leira familiar de Bellavista, no arranque da barriada de Teis. O seu prestixio levoulle a formar parte do xurado de exposicións nacionais, e a colaborar na revista Blanco y Negro, a partir do ano 1893 e ata 1911. Os últimos anos da súa vida pásaos en Valladolid, onde lle chega a morte en 1916, en plena guerra europea.

 
Paisaxe con campesiña, 1904.
 
A carreta de argazo. Museo de Pontevedra.
 
Paisaxe con casas e barcos, 1907.

En Italia organízanse numerosas exposicións póstumas das súas obras, desde 1930 a 1990, en Roma, Turín, Xénova e Milán. En España dedícaselle atención a partir de 1940, cando o Museo de Pontevedra, por iniciativa de Xosé Filgueira Valverde, organiza a mostra titulada Enrique Campo e os seus precedentes.

Galería de imaxesEditar

Paisaxe de inverno
Paisaxe con galega, 1891. 
Bois arando a terra
Procesión
Paisaxe con gansos
 

NotasEditar

  1. Blanco y Negro, 3 de setembro de 1916.

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Álvarez Blázquez, X. M. (2008) [1960]. (A cidade e os días. Calendario histórico de Vigo) [La ciudad y los días. Calendario histórico de Vigo] (en galego [en castelán]). Ed. e trad.: Manuel Bragado e X. P. Sánchez. Vigo: (Xerais) Monterrey. p. 218. ISBN 978-84-9782-716-4. 
  • Arias Anglés, Enrique ([cando?]). La pintura de paisaje en España en el siglo XIX.
  • Bouzas, Consuelo (1950). A pintura galega. A Coruña, Porto.
  • Caamaño Fdez. Rosa E. (1991). Serafín Avendaño. Tese doutoral e textos no catálogo da exposición antolóxica. Vigo, Caixavigo.
  • Chamoso Lamas, Manuel (1976). «Arte», en Galicia. Barcelona, Edit. Noguer.
  • Hidalgo, J. M.; et al. (1997). Artistas galegos nas coleccións de Prensa Española 1893-1936 (en bilingüe). Museo Quiñones de León. VG 930-97. 
  • Lafuente Ferrari, Enrique (1953). Breve historia de la pintura española. Madrid, Edit. Tecnos.
  • Murguía, Manuel (1886). Los precursores. A Coruña, Biblioteca Gallega, La Voz de Galicia.
  • Pablos, Francisco (1981). Pintores galegos do Novecentos. A Coruña, Fundación Barrié de la Maza.
  • Pablos, Francisco (1981). Plástica galega. Vigo, Caixavigo.
  • Pantorba, Bernardino de (1980). Historia y crítica de las Exposiciones Nacionales de Bellas Artes. Madrid.
  • VV. AA. (1979). Vigo en su historia. Vigo, Caixavigo.

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar