Abrir o menú principal

Gran Premio de Bélxica de 1986

O Gran Premio de Bélxica de 1986 foi unha carreira de Fórmula 1 disputada no circuíto de Spa-Francorchamps o 25 de maio de 1986. Foi a quinta rolda da tempada de Fórmula Un de 1986. A carreira foi o 44º Gran Premio de Bélxica e o 32ª, que se celebrou en Spa-Francorchamps. A carreira disputouse sobre 43 voltas ao circuíto de 7´0 quilómetros cunha distancia total de carreira de 301 quilómetros.

Bélxica Gran Premio de Bélxica de 1986
Detalles da carreira
Carreira 5 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1986.
Trazado do circuíto de Spa-Francorchamps.
Trazado do circuíto de Spa-Francorchamps.
Data 25 de maio 1986
Nome oficial Gran Premio de Bélxica
Localización Spa-Francorchamps, Spa, Bélxica
Percorrido Percorrido permanente de carreira
7´004 km
Distancia 43 voltas, 301´172 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Williams-Honda
Tempo 1:54.331
Volta rápida
Piloto Francia Alain Prost McLaren-TAG
Tempo 1:59.282 na volta 31
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Honda
Segundo Flag of Brazil.svg Ayrton Senna Lotus-Renault
Terceiro Flag of Sweden.svg Stefan Johansson Ferrari


A carreira foi gañada polo piloto británico Nigel Mansell pilotando un Williams FW11. Foi a terceira vitoria nun Gran Premio de Mansell logo das súas dúas vitorias ao final da tempada anterior e a súa primeira en 1986. Mansell gañou por 19 segundos sobre o piloto brasileiro Ayrton Senna pilotando un Lotus 98T. Terceiro foi piloto sueco Stefan Johansson pilotando un Ferrari F1 / 86.

CualificaciónEditar

Brabham presentou só un BT55, o coche da Riccardo Patrese. Elio de Angelis morrera nun accidente nas probas no Circuíto Paul Ricard unha semana antes da carreira. O piloto de Williams - Honda Nelson Piquet logrou a pole ao final da sesión de clasificación utilizando o coche de reposto do equipo. O motor de Piquet explotou durante a cualificación o que lle obrigou a usar o muleto.[1] O austríaco Gerhard Berger logrou saír por primeira vez na primeira fila tamén foi a primeira vez para o motor BMW de Benetton logo de ser o máis rápido na cualificación do venres. O seu tempo o venres foi de 1:54.468 medio segundo máis rápido que o seu tempo do sábado, pero o suficientemente bo para estar na primeira fila.[1] O Campión Mundial Alain Prost foi terceiro no seu McLaren-TAG co Lotus-Renault de Ayrton Senna completando a segunda fila. Nigel Mansell foi o quinto clasificado no seu Williams-Honda con Teo Fabi completando o top 6 no seu Benetton-BMW.

CarreiraEditar

Piquet adiantouse na saída e lideraba a carreira na horquilla La Source, pero detrás era un caos. Senna fixo unha boa saída desde a segunda fila e cando o coche de Berger trompeou Senna foise polo exterior e volveu con forza na curva a dereita. Ao facelo, encerrou a Berger quen á súa vez apurou a Prost evitando a Senna. Prost, volvía á pista cando o Benetton derrapou, golpeou a barreira interior danando o morro do seu coche quedando o alerón dianteiro dereito caído no chan. Logo pasou por encima da roda de Berger lanzando a parte traseira do seu McLaren polo aire. Outros pilotos víronse obrigados a tomar medidas para esquivalos, o compañeiro de equipo de Berger, Fabi tivo que parar para evitar golpear os coches dos seus compañeiros, mentres que o compañeiro de equipo de Prost Keke Rosberg tivo que facer un xiro completo de 180 graos para evitar os Benetton. Cabe destacar que o único coche que se retirou tralo accidente foi o Lola - Ford de Patrick Tambay, que intentou pasar polo interior do coche parado de Fabi, pero golpeou a parte traseira dereita coa súa roda dianteira esquerda e danou a suspensión dianteira esquerda. Malia todo Senna saíu ileso en segundo lugar seguido de Mansell e os dous Ferraris de Stefan Johansson e Michele Alboreto.

Tanto Berger como Prost entraron en boxes ao final da 1ª volta, Berger fixo unha longa parada para facer reparacións e Prost para cambiar o morro, asombrosamente a súa suspensión traseira sobreviviu intacta malia o seu voo na primeira curva. Mansell pasou a Senna na 2ª volta e foi á caza do seu compañeiro de equipo. Piquet liderou ata sufrir un fallo do turbo na volta 16 deixando a Mansell diante de Senna. Prost marchaba só uns poucos centos de metros por diante do líder de Williams. No seu camiño a ser o último coche na volta do líder e terminando en sexto lugar, estableceu unha nova marca de volta de 1:59.282 na volta 31.

Nigel Mansell logrou a súa primeira vitoria de 1986 e a terceira vitoria da súa carreira. Senna, a causa do accidente da primeira curva terminou 20 segundos por detrás, en segundo lugar con Stefan Johansson terceiro logo de pasar ao líder do equipo Alboreto só a dúas voltas da meta. Jacques Laffite terminou quinto no seu Ligier - Renault con Prost gañando un punto vital no Campionato Mundial ao terminar sexto. O piloto suízo Marc Surer terminou noveno no seu Arrows A8. Sería a última carreira nun Gran Premio de Surer, que resultou seriamente ferido probando un Ford RS200 de rally unha semana despois.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 6   Nelson Piquet Williams-Honda 1:54.637 1:54.331
2 20   Gerhard Berger Benetton-BMW 1:54.468 1:54.939 +0.137
3 1   Alain Prost McLaren-TAG 1:55.039 1:54.501 +0.170
4 12   Ayrton Senna Lotus-Renault 1:55.776 1:54.576 +0.245
5 5   Nigel Mansell Williams-Honda 1:55.345 1:54.582 +0.251
6 19   Teo Fabi Benetton-BMW 1:57.440 1:54.765 +0.434
7 25   René Arnoux Ligier-Renault 1:57.269 1:55.576 +1.245
8 2   Keke Rosberg McLaren-TAG 1:56.534 1:55.662 +1.331
9 27   Michele Alboreto Ferrari 1:56.294 1:56.242 +1.911
10 16   Patrick Tambay Lola-Ford 1:58.574 1:56.309 +1.978
11 28   Stefan Johansson Ferrari 1:57.697 1:56.496 +2.165
12 3   Martin Brundle Tyrrell-Renault 1:57.797 1:56.537 +2.206
13 11   Johnny Dumfries Lotus-Renault 1:58.619 1:57.462 +3.131
14 18   Thierry Boutsen Arrows-BMW 1:57.918 1:57.612 +3.281
15 7   Riccardo Patrese Brabham-BMW 2:00.357 1:57.612 +3.281
16 15   Alan Jones Lola-Ford 1:59.180 1:57.815 +3.484
17 26   Jacques Laffite Ligier-Renault 1:58.238 2:27.817 +3.907
18 4   Philippe Streiff Tyrrell-Renault 1:59.347 1:58.603 +4.272
19 23   Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 2:00.984 1:59.960 +5.629
20 14   Jonathan Palmer Zakspeed 2:02.307 2:00.148 +5.817
21 17   Marc Surer Arrows-BMW 2:01.320 2:01.415 +4.661
22 24   Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 2:01.528 2:01.354 +7.023
23 29   Huub Rothengatter Zakspeed 2:06.006 2:03.842 +9.511
24 21   Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 2:05.092 3:38.767 +10.761
25 22   Christian Danner Osella-Alfa Romeo 2:09.465 2:06.219 +11.888

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5   Nigel Mansell Williams-Honda 43 1:27:57.925 5 9
2 12   Ayrton Senna Lotus-Renault 43 + 19.827 4 6
3 28   Stefan Johansson Ferrari 43 + 23.592 11 4
4 27   Michele Alboreto Ferrari 43 + 29.634 9 3
5 26   Jacques Laffite Ligier-Renault 43 + 1:10.690 17 2
6 1   Alain Prost McLaren-TAG 43 + 2:17.772 3 1
7 19   Teo Fabi Benetton-BMW 42 + 1 volta 6
8 7   Riccardo Patrese Brabham-BMW 42 + 1 volta 15
9 17   Marc Surer Arrows-BMW 41 + 2 voltas 21
10 20   Gerhard Berger Benetton-BMW 41 + 2 voltas 2
11 15   Alan Jones Lola-Ford 40 Sen combustible 16
12 4   Philippe Streiff Tyrrell-Renault 40 + 3 voltas 18
13 14   Jonathan Palmer Zakspeed 37 + 6 voltas 20
Ret 23   Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 35 Sen combustible 19
Ret 29   Huub Rothengatter Zakspeed 25 Eléctrico 23
Ret 3   Martin Brundle Tyrrell-Renault 25 Gearbox 12
Ret 24   Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 24 Caixa de cambios 22
Ret 25   René Arnoux Ligier-Renault 23 Motor 7
Ret 6   Nelson Piquet Williams-Honda 16 Turbo 1
Ret 18   Thierry Boutsen Arrows-BMW 7 Eléctrico 14
Ret 11   Johnny Dumfries Lotus-Renault 7 Trompo 13
Ret 2   Keke Rosberg McLaren-TAG 6 Motor 8
Ret 21   Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 3 Motor 24
Ret 22   Christian Danner Osella-Alfa Romeo 2 Motor 25
Ret 16   Patrick Tambay Lola-Ford 0 Accidente 10

Líderes por voltaEditar

Nelson Piquet 16 (1-16), Ayrton Senna 5 (17-21), Stefan Johansson 2 (22-23), Nigel Mansell 20 (24-43)

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 "Piquet Gains Pole Spot For Belgian Grand Prix". The New York Times. May 25, 1986. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-17. 


Carreira anterior:
Gran Premio de Mónaco de 1986
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1986
Carreira seguinte:
Gran Premio do Canadá de 1986
Carreira anterior:
Gran Premio de Bélxica de 1985
Gran Premio de Bélxica Carreira seguinte:
Gran Premio de Bélxica de 1987