Abrir o menú principal

Dionisio Gamallo

escritor galego
(Redirixido desde "Dionisio Gamallo Fierros")

TraxectoriaEditar

Formación e primeiras publicaciónsEditar

Estudou primeiro en Ribadeo e logo en Lugo, para pasar despois a estudar Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1936. No 1938 era Delegado local de Propaganda de FET y de las JONS en Ribadeo.[1] Posteriormente rematou Filosofía e Letras[2] en 1941 na Universidade de Valladolid. No medio, xa no 1939, foi profesor axudante de literatura no Instituto de Lugo.[3]

Colaborou despois en Ya, Arriba, Informaciones, El Español e La Estafeta Literaria, entre outras publicacións.[4]

A partir de 1945 foi profesor axudante de Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela, profesor de Literatura Española nos Institutos Ramiro de Maeztu e Lope de Vega en Madrid, impulsor, profesor e primeiro director do Instituto Laboral en Ribadeo e profesor na Escola Oficial de Xornalismo de Madrid.

Mundo académicoEditar

Entre 1953 e 1955 traballou como asesor do Servicio de Información Bibliográfica da Biblioteca Nacional. Foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega.[5] Ademais, foi vocal da directiva do Centro Galego de Madrid e secretario da Comisión de Cultura. Foi membro do Instituto de Estudios Asturianos e membro correspondente da Real Academia Española.[6]

Entre 1955 e 1960 exerce como director do novo Instituto de Ribadeo.[7]

Mantivo relación directa ou por correspondencia con diversas personalidades do mundo cultural en España e en Galicia, como con Ramón Otero Pedrayo, con quen mantivo relación dende os anos 30 ata a morte deste.[2]

ObraEditar

 
Busto en Ribadeo.

A bibliografía de Dionisio Gamallo é moi variada, contando varios libros e máis de 2 500 artigos.[8] Destaca Albor (1942), caderno de poesía con 14 poemas (do seu libro inédito La voz derrotada). No 1943, dúas monografías aínda inéditas: Una estirpe de escritores colombianos: los Caro e La aportación de Lugo y su provincia a la literatura galaico-castellana. No 1948, publicou o folleto "Bécquer y Sevilla y páginas abandonadas" (prólogo de Dámaso Alonso). Tamén publicou ensaios e artigos, como Vida y obra de Ramiro de Maeztu (1953), Menéndez Pidal en el año 1898 (1968), ¿Luz sobre la Negra Sombra? (1975), Primera etapa de la vida y obra de Pérez de Ayala (de los comienzos hasta 1905) (1981), ou La Regenta, a través de cartas inéditas de la Pardo Bazán a "Clarín" (1984).

RecoñecementosEditar

Dionisio Gamallo foi recoñecido con diversos premios. Entre eles:

Ademais, foi distinguido coa condecoración da Orde de Rubén Darío en Nicaragua (1967), nomeado "Lucense do ano" en 1987 e medalla Castelao en 1998.

Dende pouco despois da súa morte e ata a súa fusión co outro IES de Ribadeo, o Instituto que dirixiu levou o seu nome. Con posterioridade á fusión, o novo centro pasou a chamarse IES de Ribadeo Dionisio Gamallo

NotasEditar

  1. ¡Arriba España! La Comarca del Eo, 15 de maio de 1938
  2. 2,0 2,1 Conferencia inaugural do curso 2014-2015 no IES de Ribadeo, impartida por Antonio Deaño.
  3. "Cronoloxía de Dionisio Gamallo". IES de Ribadeo dionisio Gamallo. Consultado o 20/09/2017. 
  4. "Dionisio Gamallo Fierros". Galicia Dixital. Consultado o 20/09/2017. 
  5. Membros correspondentes Real Academia Galega.
  6. Aparisi 2016.
  7. http://www.edu.xunta.gal/centros/iesribadeo/?q=system/files/Dionisio+Gamallo.pdf
  8. Reseña biográfica na axenda escolar do IES de ribadeo Dionisio Gamallo, curso 2014/2015

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar