Nahum Sokolow

Nahum Sokolow (en hebreo: נחום ט' סוקולוב e en yiddish: סאָקאָלאָוו), nado en Wyszogród, preto Plock, Tsarato de Polonia, o 10 de xaneiro de 1859 e finado en Londres o 17 de maio de 1936, foi un líder sionista, escritor, tradutor e pioneiro do xornalismo en hebreo.

Nahum Sokolow
Nahum Sokolow.jpg
Nacemento10 de xaneiro de 1859
Lugar de nacementoWyszogród
Falecemento17 de maio de 1936
Lugar de falecementoLondres
SoterradoMonte Herzl
NacionalidadeImperio Ruso, Reino Unido e Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda
EtniaPobo xudeu
Ocupaciónlingüista, xornalista, escritor, tradutor, poeta, político e biógrafo
FillosHelene Sokolow
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Nado no seu dunha familia rabínica en Wyszogrod (entón parte do Imperio Ruso), Sokolow empezou a escribir para os periódicos locais hebreos, HaTzefirah, cando só tiña dezasete anos. Rapidamente gañou un gran número de seguidores que cruzaron os límites da afiliación política e relixiosa entre os xudeus de Polonia, intelectuais laicos e antisionistas. Co tempo converteuse no principal editor dos periódicos hebreos.

En 1906 pediuse a Sokolow que asumise o cargo de secretario xeral da Organización Sionista Mundial. Nos anos seguintes, percorreu Europa e América do Norte para promover a causa sionista. Durante a primeira guerra mundial, viviu en Londres, onde foi un destacado defensor da Declaración Balfour de 1917, na que o goberno británico declarou o seu apoio a unha patria xudía en Palestina. En 1931 foi elixido presidente da Organización Sionista Mundial, e serviu neste cargo ata 1935, cando foi sucedido por Chaim Weizmann. Tamén se desempeñou como Presidente da Axencia Xudía para Palestina entre 1931 e 1933 e foi sucedido por Arthur Ruppin.

Sokolow foi un prolífico autor e tradutor. Os seus traballos inclúen un volume da historia de tres de Baruch Spinoza e o seu tempo, e varias outras biografías. Tamén foi o primeiro en traducir o libro de Theodor Herzl , a súa utópica novela Altneuland ao hebreo, dándolle o nome de Tel Aviv (literalmente, "Un antigo outeiro da primavera"). En 1909, o nome foi adoptado para a primeira cidade moderna de fala hebrea: Tel Aviv.

Sokolov marchou a Francia e Italia entre abril e maio de 1917 para obter o apoio para o plan dun estado xudeu en Palestina. En Roma falou a Monseñor Eugenio Pacelli, futuro papa Pío XII,[1] e incluso hai rexistros de que chegou a expoñer as aspiracións sionistas co propio Bieito XIV.[2][a][b] Ao seu regreso a Francia, Sokolow conseguiu obter o compromiso francés por escrito, a carta de Cambon, aínda que quedou sen publicar nese momento.[2]

Morreu en Londres en 1936.

NotasEditar

  1. Sokolow escribiu unha descrición do encontro, que se conserva nos Arquivos Centrais Sionistas, pero non existen rexistros no Vaticano.[3]
  2. Friedman atribúe a cita a "CZA, A 18/26, Report, dated 4 May 1917, on an interview with the Pope". A nota inclúe a seguinte conversa:
    "Súa Santidade:Estou seguro de que non veu unicamente cun papel cerimonial senón como representante da idea sionista. Que ten gran significado. Refírese a reconstrución de Xudea polo pobo xudeu –non é iso? Vaia xiro histórico. Hai novecentos anos Roma destruíu o voso país, e agora, querendo reconstruílo, acudides a Roma
    Sokolow: Estou profundamente conmovido por esas memorias históricas, que son moi aptas. Permítame a liberdade de engadir que a Roma destruíu Xudea foi debidamente castigada. Desvaneceuse, mentres que non só os xudeus viven, senón que teñen a vitalidade de reclamar a súa terra.
    Súa Santidade Si, si, é providencial; Deus o quixo."[4]
  1. http://www.aciprensa.com/noticia.php?n=30264
  2. 2,0 2,1 Kramer, Martin (12 de xuño de 2017). "How the Balfour Declaration Became Part of International Law". Mosaic. Consultado o 14 de xuño de 2017. 
  3. Minerbi, Sergio I. (1990). The Vatican and Zionism: Conflict in the Holy Land, 1895-1925. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-505892-5. 
  4. Minerbi, Sergio I. (1990). The Vatican and Zionism: Conflict in the Holy Land, 1895-1925. Oxford University Press. p. 110. ISBN 978-0-19-505892-5. Os arquivos Vaticanos relativos a este período non inclúen ningún documento relativo a estas conversas, e como resultado tan só contamos co testemuño de Sokolow sobre as súas conversas no Vaticano. Estes reportes son necesariamente subxectivos e en máis dunha ocasión, contradín a política adoptada pola Santa Sé. Non sería raro que en ocasións Sokolow escoitara o que quería escoitar 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar