Juan de la Cierva Peñafiel

Juan de la Cierva Peñafiel, nado en Mula, Murcia o 11 de marzo de 1864 e finado en Madrid o 11 de xaneiro de 1938, foi un avogado e político español, ministro de Instrución Pública e Belas Artes, de Gobernación, de Guerra, de Facenda e de Fomento durante o reinado de Afonso XIII e, novamente ministro de Fomento [1] no último goberno da monarquía.

Infotaula de personaJuan de la Cierva Peñafiel

Editar o valor em Wikidata
Biografía
Nacemento(es) Juan de la Cierva y Peñafiel Editar o valor em Wikidata
11 de marzo de 1864 Editar o valor em Wikidata
Mula, España Editar o valor em Wikidata
Morte11 de xaneiro de 1938 Editar o valor em Wikidata (73 anos)
Madrid, España Editar o valor em Wikidata
Ministro de Fomento de España
14 de febreiro de 1931 – 14 de abril de 1931
← José Estrada y Estrada (pt) TraducirÁlvaro de Albornoz (pt) Traducir →
Membro da Asemblea Nacional Consultiva
10 de outubro de 1927 – 15 de febreiro de 1930
Ministro da Guerra
14 de agosto de 1921 – 8 de marzo de 1922
← Luis Marichalar y Monreal (pt) TraducirJosé Olaguer Feliú (en) Traducir →
Ministro de Fomento de España
12 de marzo de 1921 – 13 de agosto de 1921
← Luis Espada GuntínJosé Maestre Pérez (en) Traducir →
Ministro de Facenda
15 de abril de 1919 – 23 de xuño de 1919
← José Gómez-Acebo (pt) TraducirGabino Bugallal →
Ministro da Guerra
3 de novembro de 1917 – 22 de marzo de 1918
← José Marina Vega (en) TraducirJosé Marina Vega (en) Traducir →
Ministro de Gobernación
25 de xaneiro de 1907 – 21 de outubro de 1909
← Álvaro de Figueroa Torres-MendietaSegismundo Moret →
Ministerio de Educación, Cultura e Deporte de España
16 de decembro de 1904 – 23 de xuño de 1905
← Lorenzo Domínguez Pascual (en) TraducirAndrés Mellado Fernández →
Gobernador civil da provincia de Madrid
23 de xullo de 1903 – 8 de decembro de 1903
← José Sánchez GuerraFernando Sartorius Chacón (en) Traducir →
Deputado no Congreso dos Deputados
Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
País de nacionalidadeEspaña Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de Madrid Editar o valor em Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Madrid Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónpolítico , avogado Editar o valor em Wikidata
Partido políticoPartido Liberal-Conservador Editar o valor em Wikidata
Membro de
LinguaLingua castelá Editar o valor em Wikidata
Familia
FillosJuan de la Cierva, Ricardo de la Cierva y Codorníu Editar o valor em Wikidata
ParentesPiedad de la Cierva (sobriña neta) Editar o valor em Wikidata
Premios

BNE: XX1028360

Traxectoria

editar

Fillo do avogado e notario Juan de la Cierva Soto, residente en Murcia e casado cunha filla do banqueiro Eleuterio Peñafiel, quen desenvolveu a súa actividade entre 1860 e 1890, licenciouse en Dereito pola Universidade de Madrid, iniciando a súa carreira política no seo do Partido Conservador co que foi concelleiro e, en 1895, alcalde de Murcia á vez que xefe provincial dos conservadores. En 1896, obtivo acta de deputado no Congreso pola súa provincia natal e, tras non resultar elixido no seguinte proceso electoral, volveu obter un escano pola circunscrición murciana en todas as eleccións celebradas até 1923 e, en 1927 como "Representante por Dereito Propio".

Carreira política

editar

A partir de 1902, estruturou unha rede de caciques que mantiveron un poder omnímodo sobre os concellos a cambio de fidelidade política á familia. Este período coñécese en Murcia como ciervismo. A hexemonía de Juan de la Cierva cedeu ante a presión da loita obreira e a instauración da Segunda República. Foi ministro de Instrución Pública e Belas Artes entre o 16 de decembro de 1904 e o 8 de abril de 1905 en senllos gobernos presididos por Azcárraga e Villaverde. Posteriormente, entre o 25 de xaneiro de 1907 e o 21 de outubro de 1909, ocupou a carteira de ministro de Gobernación. Tamén foi ministro de Guerra en dúas ocasións: entre o 3 de novembro de 1917 e o 22 de marzo de 1918 nun gabinete García Prieto, e entre o 14 de agosto de 1921 e o 8 de marzo de 1922 nun goberno Maura, político baixo cuxa presidencia tamén foi ministro de Facenda entre o 15 de abril e o 20 de xullo de 1919.[2]

O preito das Xuntas de Defensa

editar

O día 14 de agosto de 1921, catro días despois da caída de Monte Arruit, constitúiuse o gabinete de concentración presidido por Antonio Maura, do que formou parte como ministro da Guerra, Juan de la Cierva. Á fronte de devandito ministerio, dirixiu con man firme a reconquista dos territorios perdidos tralo desastre de Annual. Para iso, nomeou comandante militar de Melilla ao xeneral Cavalcanti. O seu labor, apoiado polos militares africanistas, viuse enturbiado pola campaña de desprestixio que levaron a cabo as Xuntas Militares de Defensa, a través do seu portavoz, o xornal La Correspondencia Militar. Intentou, sen conseguilo que as Cortes aprobasen unha lei que recoñecese os méritos dos militares que levaron a cabo a reconquista dos territorios perdidos.

Nomeou en substitución de Cavalcanti, ao xeneral Sanjurjo, como comandante militar de Melilla, fronte á opinión das Xuntas de Defensa, que propugnaban que o mando debía ser conferido ao xeneral de maior antigüidade na escala. A finais de decembro de 1921, realizou unha viaxe ao Protectorado de Marrocos, no transcurso da cal, produciuse un incidente ao visitar un hospital de campaña. A situación sanitaria do hospital era tan deplorable, que alí mesmo, en presenza dos directores dos máis importantes diarios madrileños que o acompañaban, amoestou os oficiais de sanidade encargados de devandito establecemento. Para máis inri, o xeneral Weyler, xefe do Estado Maior Central do Exército, o día 5 de xaneiro de 1922, presentou a súa dimisión, aducindo que non se tiña en conta a este alto organismo do exército, na planificación e dirección dos asuntos relativos á campaña de África. Todos estes feitos produciron tal escándalo no seo das Xuntas de Defensa, que se dirixiron directamente ao rei Afonso XIII, esixindo a inmediata substitución do ministro.

Como reacción á indisciplina das Xuntas, De la Cierva presentou ao rei un decreto no que se establecía o encadramento orgánico de ditas Xuntas no seo do Ministerio da Guerra, onde debían residir as súas sedes. Igualmente, os dirixentes de ditas Xuntas de Defensa, debían ser elixidos polo propio ministro. O rei, nun primeiro momento, negouse a asinar o decreto e o goberno de Antonio Maura en pleno, solidarizándose co ministro da Guerra, presentou a súa dimisión o día 12 de xaneiro. O día 14 de xaneiro, Estado Maior, Artillaría e Enxeñeiros disolveron as súas Xuntas. O resto das forzas políticas consultadas polo rei, negáronse a formar goberno, mentres non se solucionase o problema das Xuntas. Finalmente, o día 15 de xaneiro, o rei volveu chamar a Antonio Maura, confirmando no seu cargo a todos os ministros. Ese mesmo día, o Exército de África, telegrafou ao goberno expresándolle a súa adhesión.

Guerra civil

editar

O comezo da guerra civil sorprendeuno en Madrid, véndose obrigado, ante o perigo da súa vida, a refuxiarse na embaixada de Noruega, onde a escaseza de medicinas e as privacións por mor da guerra empeoraron a súa saúde, finando o 11 de xaneiro de 1938.

Predecesor:
Lorenzo Domínguez Pascual
Ministro de Instrución Pública e Belas Artes
 

1904 - 1905
Sucesor:
Andrés Mellado y Fernández
Predecesor:
Álvaro de Figueroa y Torres
Ministro de Gobernación
 

1907 - 1909
Sucesor:
Segismundo Moret Prendergast
Predecesor:
José Marina Vega
Ministro de Guerra
 

1917 - 1918
Sucesor:
José Marina Vega
Predecesor:
Fermín Calbetón y Blanchón
Ministro de Facenda
 

1919
Sucesor:
Gabino Bugallal Araújo
Predecesor:
Luis Espada Guntín
Ministro de Fomento
 

1921
Sucesor:
José Maestre Pérez
Predecesor:
Luis Marichalar y Monreal
Ministro de Guerra
 

1921 - 1922
Sucesor:
José Olaguer Feliú
Predecesor:
José Estrada Estrada
Ministro de Fomento
 

1931
Sucesor:
Álvaro de Albornoz Liminiana

Relación familiar

editar

Juan de la Cierva Peñafiel foi pai de Juan de la Cierva Codorníu, enxeñeiro, inventor do autoxiro e político, e irmán de Isidoro, tamén enxeñeiro e notable político do seu tempo, especialmente relevante en Murcia. Son membros da seguinte xeración o historiador e ministro Ricardo de la Cierva Hoces e o seu irmán Juan, quen obtivo o primeiro Oscar do cine español.

Véxase tamén

editar

Ligazóns externas

editar