Heracleópolis Magna

Coordenadas: 29°5.8′N 30°56.4′L / 29.0967, -30.9400 Heracleópolis Magna (en grego antigo, Megálē Herakléous pólis) ou Heracleopolis (Ἡρακλεόπολις, Herakleópolis) é o nome romano da capital do XX nomo do antigo Alto Exipto. O sitio sitúase aproximadamente a 15 km (9,3 mi) ao oeste da moderna cidade de Beni Suef, na gobernación de Beni Suef de Exipto.[1]

Heracleópolis Magna
Heracleópolis Magna
Ϩⲛⲏⲥ
ϩⲛⲉⲥ

Localización
Heracleópolis Magna en Exipto
Heracleópolis Magna
Heracleópolis Magna
PaísExipto

NomoEditar

No Exipto Antigo, Heracleópolis Magna era coñecida, en demótico, como nn nswt Fillo do Faraón (aparecendo como hnn nswt ou hwt nn nswt). Posteriormente isto converteuse en copto: Ϩⲛⲏⲥ or ϩⲛⲉⲥ (tomouno prestado no seu inicio o Árabe exipcio Ahnās). O sitio coñecese agora como Ihnasiyyah Umm al-Kimam "Ihnasiyyah, nai dos fragmentos" e como Ihnasiyyah al-Madinah "a cidade de Ihnasiyyah".[1][2]

O nome grego significaba "Cidade de Heracles", engadíndose o epíteto "grande" para distinguila doutras vilas con ese nome. A forma grega fíxose máis común durante o Reino ptolemaico, que chegou ao poder despois da morte de Alexandre o Grande. O Imperio Romano usou unha forma latinizada do nome grego.[2]

Algúns exiptólogos e eruditos bíblicos conectan a cidade bíblica de Hanes (hebreo: חָנֵס ) mencionada en Isaías 30:4 con Heracleópolis Magna.[3][4][5][6][7]

Cronoloxía de ocupacións importantesEditar

Período dinástico precozEditar

Non se coñece a data dos primeiros asentamentos no sitio de Heracleópolis, pero unha entrada na Pedra de Palermo sobre a visita do rei Den ao lago sagrado de Herishef en Nenj-neswt, o nome antigo da cidade, suxire que xa existía a mediados da Primeira Dinastía, c. 2970 a.C.[4][8]

Primeiro período intermedio (2181–2055 a.C.)Editar

 
Vista parcial do baixorelevo desde o muro norte dunha capela funeraria que contén as tumbas do gobernador de distrito Neferkhau- (Nfr-khaU) e unha muller chamada Sat-Bahetep (probablemente a súa muller) - (Sa-t, Ba-htp) , datada entre a IX e a XI dinastía de Exipto. Amosa un ritual funerario para a comida de Sat-Baheteps ka (entre 2160 e 1990 a.C.).

Heracleópolis chegou a fama e alcanzou o seu apoxeo de poder durante o Primeiro período intermedio, entre 2181 a.c. e o 2055 a.C.[9] Finalmente despois do colapso do Antigo Reino, Exipto dividiuse en Alto e Baixo Exipto. Heracleópolis converteuse na cidade principal do Baixo Exipto e puido exercer o seu control sobre gran parte da rexión.[1] Heracleopolis exerceu un control tan grande sobre o Baixo Exipto durante este tempo que exiptólogos e arqueólogos exipcios fan referencia ás veces ao período entre a IX e as X dinastías (2160-2025 a.C.) como período Heracleopolitano.[1] Durante este período, Heracleópolis atopouse a miúdo en conflito coa capital de facto do Alto Exipto, a antiga Tebas.[9]

Reino Medio (2055 a.C. - 1650 a.C.)Editar

Entre a última parte do primeiro período intermedio e o comezo do Reino medio, a cidade converteuse no centro relixioso do culto a Herishaf e constuíuse o templo de Herishaf.[9] Heracleópolis Magna e a súa dinastía foron derrotados por Mentuhotep II no c. 2055–2004 a.C., que iniciou o período do Reino Medio.[10]

Terceiro período intermedio (1069 a.C. – 747 a.C.)Editar

Na época do Terceiro período intermedio (1069–747 a.C.), Heracleópolis volveu a ter importancia. Houbo moitas renovacións e novas construcións do templo e centros mortuarios que existiron na cidade, e volveuse a converter nun importante centro relixioso e político.[9]

Exipto tolemaico (322 a.C. - 30 a.C.)Editar

Durante o Reino ptolemaico (332-30 a.C.), Heracleópolis era aínda un importante centro relixioso e cultural en Exipto. Os gobernantes gregos deste período, no intento de atopar conexións e comparacións entre os seus propios deuses e os deuses da terra que agora gobernaban, asociaron a Harishef con Heracles no interpretatio graeca, de aí o nome a miúdo usado polos estudosos modernos para Heracleópolis.[9]

Exipto romano (30 a.C.-390 d.C.)Editar

O sitio de Heracleópolis estivo ocupado ata a época romana. Preto á necrópole de Sedmet el-Gebel, atopáronse casas que datan deste período,[9] o que implica por se mesmo unha ocupación continua da área.

Escavacións arqueolóxicasEditar

 
Imaxe en cerámica shabti (ushabti, shawabti) con roupa de liño da XIX dinastía atopada en Heracleopolis Magna, Exipto. Exposta no Museo Petrie de Arqueoloxía Exipcia, Londres

Sir Flinders Petrie e Edouard NavilleEditar

A primeira persoa en realizar unha extensa escavación en Herakleópolis foi o exiptólogo suízo Edouard Naville. Despois de escavar o que cría que era a totalidade do templo de Heryshef, Naville chegou á conclusión de que atopara todo o que Heracleópolis tiña para ofrecer.[2] O seu amigo Sir Flinders Petrie, por outra banda, "... en 1879, sospeitou que a rexión xa despexada era só unha parte do templo"[2] e, polo tanto, Herakleópolis (ou Ehnasya como el a chamaba, un nome que se remonta ata o período de ocupación romana do sitio) quedaba moito por desenterrar.

Petrie descubriu moito que Naville non crera que existise. Completou a escavación do templo de Heryshef e intentou atopar outros restos nunha zona ao redor do templo. Ao facelo, conseguiu descubrir características tan descoñecidas como restos de casas do período romano de ocupación.[2] Tamén identificou outro templo que atribuíu á dinastía XIX, así como as mencionadas adicións ao templo de Heryshef asociadas a Ramsés o Grande.[2] Ademais dos elementos arqueolóxicos, os obxectos atopados por Petrie durante a súa escavación son numerosos e abranguen todo o rango cronolóxico do asentamento. Relacionados especificamente con obxectos atopados desde finais do Primeiro Período Intermedio e principios do Imperio Medio, Petrie descubriu numerosos fragmentos de macetas que asociou coa XI Dinastía. Desde os últimos períodos romanos, Petrie atopou numerosos obxectos asociados a moitos dos lugares mortuorios que desenterrou, incluíndo ferramentas de ferro, cerámica e figuras.[2]

Escavacións recentesEditar

Aínda que non son moi numerosas as escavacións, e están naturalmente ensombrecidas pola de Flinders Petrie e a súa famosa expedición, houbo varias máis recentes que tamén incrementaron o coñecemento do xacemento. Durante a década de 1980, un equipo español realizou escavacións e descubriu obxectos como un altar de libacións e un par de ollos decorados, presuntamente dunha estatua, todo atribuído a un templo datado no terceiro período intermedio.[9]

No 2008, outro equipo español tamén realizou escavacións baixo a dirección de María del Carmen Pérez-Die do Museo Arqueolóxico Nacional de España, en Madrid. Os seus esforzos revelaron unha tumba descoñecida anteriormente con varias portas falsas que datan do Primeiro período intermedio, así como ofrendas funerarias, que non foran vandalizadas. Outros achados inclúen a capela funeraria do alto funcionario Neferjau e a súa esposa Sat-Bahetep,[11] e os restos da tumba de Khety I.[12]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Bard (2008)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Flinders Petrie (1905)
  3. Orr (1915)
  4. 4,0 4,1 Wilkinson 1999, p. 325
  5. Wallis Budge 1920, p. 1016
  6. Gauthier 1927, pp. 83-84
  7. Brugsch (1879), pp. 601, 604
  8. Heinrich Schäfer: Ein Bruchstück altägyptischer Annalen , (= Abhandlungen der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften. Anhang: Abhandlungen nicht zur Akademie gehöriger Gelehrter 1. Philoscheische. ). Verlag der Königlichen Akademie der Wissenschaften, Berlín 1902, p. 18-21.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 Shaw & Nicholson (2008)
  10. Van De Mieroop (2011), pp. 97, 99
  11. Rodríguez Lázaro, Juan (2005). "Algunos bloques de la capilla funeraria de Neferkhau y Sat-Bahetep en el M.A.N. de Madrid". Boletín de la Asociación Española de Orientalistas (en castelán). Ano 2005 (41): 107–124. ISSN 0571-3692. 
  12. Rodríguez Lázaro, Juan (outubro 2007). "El viaje ritual de Khety (H.1) de Herakleópolis" (PDF). Boletín Informativo de AE (BIAE) (en castelán). Ano V (LI): 2–9. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar