Abrir o menú principal

Gumersindo Sánchez Guisande

médico galego

Gumersindo Sánchez Guisande, nado en Santiago de Compostela o 2 de agosto de 1892 e finado en Mendoza en outubro de 1976,[1] foi un médico galego.

Gumersindo Sánchez Guisande
Gumersindo Sánchez Guisande 1926.jpg
Nacemento2 de agosto de 1892
 Santiago de Compostela
Falecementooutubro de 1976
 Mendoza
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónmédico
CónxuxeElisa Fernández de la Vega
editar datos en Wikidata ]

Índice

TraxectoriaEditar

Licenciado en Medicina en 1915 con Premio Extraordinario, foi profesor auxiliar na Facultade de Medicina de Compostela. En 1918 foi encargado pola Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas para participar, en Portugal, na organización dos Institutos de Anatomía.

Foi decano da Facultade de Medicina de Zaragoza e catedrático de Anatomía Descritiva das universidades de Sevilla (1923) e Zaragoza (1928). Creou unha institución de protección á infancia, sendo coñecido como o "médico dos nenos pobres".

Militante de Izquierda Republicana, foi concelleiro republicano no concello de Zaragoza. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 refuxiouse en Santiago e Vilagarcía de Arousa, e conseguiu chegar a Arxentina, vía Lisboa.

En Buenos Aires foi director médico do Centro Gallego e fundou con Antonio Baltar un sanatorio en Mendoza, ocupando a cátedra de Anatomía da Universidade desa cidade. Íntimo amigo de Castelao, foi un dos médicos que o atendeu, estando presente cando faleceu; el e o seu fillo embalsamaron o cadáver.

Participou nos faladoiros do Café Tortoni e estibo presente nos actos organizados polas colectividades galegas; nalgún como representante do Goberno republicano no exilio. Pronunciou conferencias, publicou traballos científicos e sociolóxicos e organizou cursos. Mesmo patentou inventos como o biberón.[2]

Membro de la masonaría, formou parte da loxa “Antolín Faraldo”, de exiliados galegos en Bos Aires, que ademais de promover iniciativas editoriais e culturais, fundou en 1942 o "Fogar Galego para Anciáns" de Domcelaar.[2]

Vida persoalEditar

ObraEditar

  • El padre Feijoo y los anatomistas españoles de su siglo.
  • Breve historia de la medicina, 1966.
  • Seis cantos galegos.

NotasEditar

  1. "Murió un ilustre exiliado gallego: el profesor Gumersindo Sánchez Guisande", La Voz de Galicia, 9-10-1976, p. 43.
  2. 2,0 2,1 "Elisa y Jimena Fernández de la Vega, primeras mujeres licenciadas gallegas". La Voz de Galicia (en castelán). 2019-03-03. Consultado o 2019-03-03. 

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • López Casamayor, José Luis (2007). Ayuntamiento, ed. Gumersindo Sánchez Guisande. Maestro de enseñanza y vida. Almonacid de la Sierra. 

Ligazóns externasEditar