Abrir o menú principal

Barcala, A Baña

parroquia civil do concello da Baña

Coordenadas: 42°55′54.58″N 8°46′00.75″O / 42.9318278, -8.7668750

Barcala
A Banha Barcala 1.JPG
Igrexa de San Xoán de Barcala.
ConcelloA Baña
Área3,75 km²
Poboación182 hab. (2016)
Densidade48,53 hab./km²
Entidades de poboación10

San Xoán de Barcala é unha parroquia que se localiza no sur do concello coruñes da Baña na comarca da Barcala. Segundo o padrón municipal de 2016 tiña 182 habitantes (92 mulleres e 90 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 266 habitantes.

Na aldea de Arzón naceu Avelino Pousa Antelo o 14 de maio de 1914, coñecido na parroquia coma Lucho do Peto.

HistoriaEditar

Na parroquia quedan restos do Neolítico e como mostra a existencia do grupo de seis mámoas de Pedra Alba, o grupo de dúas mámoas do Alto de Emes e a pedrafita de Pedra Alba, de 86 cm de altura, situada nun camiño tradicional.[1]

Foi parroquia desde moi antigo, ata que no 1668 pasou a depender de Ordoeste.

Escola de CubaEditar

A escola de San Xoán construíuse grazas ás contribucións dos emigrantes galegos en Cuba. A sociedade promotora foi a Unión Barcalesa. Esta sociedade foi a mesma que promoveu as escolas de Covas e Aro.

O 23 de xuño de 1995 pasou a ser da Asociación de veciños A Barcalesa.

A primeira concentración de GaliciaEditar

O 5 de setembro de 1958, o ditador Francisco Franco entregoulle os 263 títulos das leiras de reemprazo aos propietarios das terras concentradas en San Xoán de Barcala e Santa María de Covas. Esta concentración abarcou 177 hectáreas, cuxo custo detallado foi:[2]

Actuación Custo en pesetas
Camiño San Xoán - A Baña 450.000
Camiño Cores a estrada de Negreira - Muxía 370.000
Regadío do río Barcala 135.000
Ampliación regadío río Barcala 46.000
Saneamento entre Lameiro e Padín 40.000
Regularización da canle do rego de Seoane 40.000
Saneamento de Emes 36.000
Rectificación camiño Seoane a ponte Albariña 11.000
Rectificación do regato de Piacelo 4.000
TOTAL 1.132.000

O número de parcelas concentradas foi de 2.486 e as de reemprazo foron 537.

Arquitectura popularEditar

Casa de CoresEditar

Construído no século XVIII, conta cunha edificación principal constituída pola casa señorial, as dependencias do persoal de servizo e unha capela privada. Na entrada de servizo encóntranse dous hórreos, de 10 e 7 claros.

Fóra do recinto amurallado, podemos atopar un dos carballos máis grandes de Galicia.[3]

MuíñosEditar

  • Muíño de Cores, de Andrés Bermúdez de Leis, que moía todo o ano con auga de Ponte Albariña.[2]
  • Santa Lucía, de Felipe Lueiro e consortes.[2]
  • Rodo, de Pascual López (párroco), que moía tres meses coa auga da Fonte de Santa Lucía.[2]

PombaisEditar

  • Pombal de 12 pares, de Andrés Bermúdez[2]

FestasEditar

  • 1º domingo de xaneiro: San Manuel
  • 23 de maio: Os Milagres
  • 3º domingo de xuño: San Hadrián
  • 31 de decembro: San Xoán

Lugares e parroquiasEditar

NotasEditar

  1. "PXOM A Baña". 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Rodríguez Troncoso, Amador. Os albores de Feiraco. 
  3. "Carballo de Cores". 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar