Abrir o menú principal

TraxectoriaEditar

Cursou estudos na Escola Superior de Altos Estudos Mercantís da Coruña. Despois de desempeñar varios traballos entrou a traballar en La Voz de Galicia. Foi un dos fundadores do grupo poético Amanecer nos anos 1950 na Coruña.

Foi nomeado membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega en 2011. En 2013 recibiu o Premio Nacional de Poesía[1], o primeiro poeta en recibir este premio cun libro en lingua galega.

Obra en galegoEditar

PoesíaEditar

Obras colectivasEditar

  • Alma de beiramar, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
  • Antoloxía consultada da poesía galega 1976-2000, 2003, Tris Tram. Arturo Casas, editor.
  • Negra sombra. Intervención poética contra a marea negra, 2003, Espiral Maior.
  • 23 poetas cantan a don Antonio Machado, 2004, Hipocampo.
  • Son de poesia, 2005, Edições Fluviais, Lisboa.
  • Do máis fondo do silencio saen voces, 2006, Asociación Cultural Panda de Relacións Laborais, A Coruña.
  • Poetas e Narradores nas súas voces (volume II), 2006, Consello da Cultura Galega.
  • Volverlles a palabra. Homenaxe aos represaliados do franquismo, 2006, Difusora.
  • Poemas coruñeses: antoloxía de textos poéticos dos séculos XIX e XX sobre a Coruña, 2008, Espiral Maior.

Obra en castelánEditar

PoesíaEditar

  • Desnudo en barro, 1983, Sociedade de Cultura Valle-Inclán.
  • Cenizas en el salmo, 1985, Sociedade de Cultura Valle-Inclán.

PremiosEditar

NotasEditar

  1. "Manuel Álvarez Torneiro, Premio Nacional de Poesía", artigo en La Vanguardia, 8 de outubro de 2013 (en castelán).

Véxase taménEditar