Abrir o menú principal

O Gran Premio de México de 1992 de Fórmula 1 celebrouse na Cidade de México o 22 de marzo de 1992. A carreira, foi a segunda rolda da tempada de Fórmula Un de 1992. Foi o 16º Gran Premio de México e o sétimo desde o regreso ao calendario do Mundial do Autódromo Irmáns Rodríguez, logo da súa renovación. Celebrouse sobre 69 voltas ao circuíto de catro quilómetros por unha distancia de carreira de 305 quilómetros. A carreira foi gañada por Nigel Mansell por diante do seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese, con Michael Schumacher logrando o seu primeiro dos seus 155 podios na Fórmula Un. Tamén foi a última vez que se celebrou a carreira no circuíto ata o seu renacemento en 2015.

Flag of Mexico.svg Gran Premio de México de 1992
Detalles da carreira
Carreira 2 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1992.
Trazado do circuíto de Hermanos Rodríguez.
Trazado do circuíto de Hermanos Rodríguez.
Data 22 de marzo 1992
Nome oficial XVI Gran Premio de México
Localización Autódromo Hermanos Rodríguez, Cidade de México,México
Percorrido Percorrido permanente de carreira
4´421 km
Distancia 69 voltas, 305´049 km
ClimaNubes dispersas
27° C[1]
Pole position
Piloto Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Tempo 1:16.346
Volta rápida
Piloto Austria Gerhard Berger McLaren-Honda
Tempo 1:17.711 na volta 60
Podio
Primeiro Flag of the United Kingdom.svg Nigel Mansell Williams-Renault
Segundo Italia Riccardo Patrese Williams-Renault
Terceiro Alemaña Michael Schumacher Benetton-Ford

ResumoEditar

AntecedentesEditar

O 20 de febreiro de 1992, funcionarios da cidade de México emitiron unha alerta de contaminación debido aos niveis perigosos de contaminación do aire na cidade. As alertas esixiron restricciones para operar con equipos motorizados pesados. O comité do Gran Premio de México tivo que atrasar os traballos de pavimentación da pista.[2] Durante a práctica do venres Ayrton Senna golpeou nunha dasfochancas nos Esses, estrelouse co seu McLaren e lesionouse a perna, pero quedou en condicións de clasificar. Alex Caffi e Enrico Bertaggia novamente esperaban competir aquí co equipo de Andrea Moda (anteriormente coñecido como Coloni antes de ser mercado por Andrea Sassetti), pero esperaban novos autos para non competir.

CualificaciónEditar

Esta foi a primeira vez que Brabham non logrou estar na grella. Stefano Modena tivo que comezar desde o pit lane. Nigel Mansell viuse obrigado a cambiarse ao auto de reposto Williams FW14B para a cualificación, pero isto non o desconcertou e fixo á pole xunto co seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese.

CarreiraEditar

Nigel Mansell dominou a carreira directamente desde a pole position, terminando a carreira 12 segundos por diante de Patrese e 21 segundos por diante de Michael Schumacher.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza
1 5   Nigel Mansell Williams-Renault 1:16.346 1:16.648
2 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 1:17.908 1:16.362 +0.016
3 19   Michael Schumacher Benetton-Ford 1:17:554 1:17.292 +0.946
4 20   Martin Brundle Benetton-Ford 1:18.937 1:18.588 +2.242
5 2   Gerhard Berger McLaren-Honda 1:18.604 1:18.589 +2.243
6 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 1:23.063 1:18.791 +2.445
7 21   JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:19.982 1:19.111 +2.765
8 33   Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:20.246 1:19.355 +3.009
9 22   Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:19.767 1:19.378 +3.032
10 27   Jean Alesi Ferrari 1:21.434 1:19.417 +3.071
11 4   Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:19.423 1:24.117 +3.077
12 12   Johnny Herbert Lotus-Ford 1:20.450 1:19.509 +3.163
13 29   Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:21.656 1:19.743 +3.397
14 15   Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:20.386 1:19.769 +3.423
15 32   Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:19.957 1:20.469 +3.611
16 3   Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:20.709 1:19.961 +3.615
17 23   Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 1:20.042 1:20.202 +3.696
18 11   Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:20.145 1:20.390 +3.799
19 16   Karl Wendlinger March-Ilmor 47:56.613 1:20.200 +3.854
20 28   Ivan Capelli Ferrari 1:20.223 1:21.120 +3.877
21 24   Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:21.019 1:20.227 +3.881
22 25   Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:20.709 1:20.395 +4.049
23 14   Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:21.902 1:20.845 +4.499
24 30   Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:22.188 1:20.935 +4.589
25 9   Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:21.396 1:21.064 +4.718
26 26   Érik Comas Ligier-Renault 1:21.122 1:21.963 +4.776
27 10   Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 1:21.617 1:21.187 +4.841
28 17   Paul Belmondo March-Ilmor 1:23.508 1:21.504 +5.158
29 7   Eric van de Poele Brabham-Judd 1:22.937 1:22.197 +5.851
30 8   Giovanna Amati Brabham-Judd 1:25.052 +8.706

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 5   Nigel Mansell Williams-Renault 69 1:31:53.587 1 10
2 6   Riccardo Patrese Williams-Renault 69 +12.971 2 6
3 19   Michael Schumacher Benetton-Ford 69 +21.429 3 4
4 2   Gerhard Berger McLaren-Honda 69 +33.347 5 3
5 4   Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 68 +1 volta 11 2
6 11   Mika Häkkinen Lotus-Ford 68 +1 volta 18 1
7 12   Johnny Herbert Lotus-Ford 68 +1 volta 12
8 21   JJ Lehto Dallara-Ferrari 68 +1 volta 7
9 26   Érik Comas Ligier-Renault 67 +2 voltas 26
10 25   Thierry Boutsen Ligier-Renault 67 +2 voltas 22
11 29   Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 66 +3 voltas 13
12 30   Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 66 +3 voltas 24
13 9   Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 65 +4 voltas 25
Ret 20   Martin Brundle Benetton-Ford 47 Motor 4
Ret 15   Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 45 Embrague 14
Ret 14   Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 37 Trompo 23
Ret 22   Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 36 Manexo 9
Ret 27   Jean Alesi Ferrari 31 Motor 10
Ret 24   Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 29 Trompo 21
Ret 32   Stefano Modena Jordan-Yamaha 17 Caixa de cambios 15
Ret 3   Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 12 Motor 16
Ret 1   Ayrton Senna McLaren-Honda 11 Transmisión 6
Ret 23   Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 2 Trompo 17
Ret 33   Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 0 Motor 8
Ret 16   Karl Wendlinger March-Ilmor 0 Colisión 19
Ret 28   Ivan Capelli Ferrari 0 Colisión 20
NSC 10   Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda
NSC 17   Paul Belmondo March-Ilmor
NSC 7   Eric van de Poele Brabham-Judd
NSC 8   Giovanna Amati Brabham-Judd
Fonte:[3]

NotasEditar

  • Líderes por volta: Nigel Mansell 69 (1-69)
  • Primeiro podio: Michael Schumacher
  • Esta foi a última vez que o equipo McLaren usou o MP4/6B, xa que o novo coche MP4/7A estaba listo para a próxima carreira
  • Este foi o último Gran Premio de México ata que foi revivido en 2015. O circuíto dos Hermanos Rodríguez tiña unha reputación de ser moi accidentado, e neste punto as fochancas na pista deterioráronse aínda máis, o declive da Cidade de México co aumento de hacinamento e os problemas de contaminación fixeron que o evento vísese mal para a glamorosa imaxe da Fórmula Un no seu tempo.

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos de ambos grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Suráfrica de 1992
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1992
Carreira seguinte:
Gran Premio do Brasil de 1992
Carreira anterior:
Gran Premio de México de 1991
Gran Premio de México Carreira seguinte:
Gran Premio de México de 2015

ReferenciasEditar

  1. "History | Weather Underground". Wunderground.com. Consultado o 2013-10-26. 
  2. "Gray haze makes people sick: Mexico city smog worsens". Ellensburg Daily Record. Associated Press. 20 de febreiro de 1992. Consultado o 1 de novembro de 2015. 
  3. "1992 Mexican Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 17 de febreiro de 2015. Consultado o 23 de decembro de 2015. 

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar