Abrir o menú principal

Gran Premio de Alemaña de 1982

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de 1982 (oficialmente o Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que celebrouse en Hockenheimring o 8 de agosto de 1982. Foi a décimo segunda rolda da tempada de 1982. A carreira foi o 44º Gran Premio de Alemaña e o sétimo, que se celebrou en Hockenheim. A carreira levouse a cabo sobre 45 voltas ao circuíto de 6´797 quilómetros para unha distancia total de carreira de 306 quilómetros. Foi gañado por Patrick Tambay da Scuderia Ferrari.

Alemaña Gran Premio de Alemaña de 1982
Detalles da carreira
Carreira 12 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1982.
Trazado do circuíto de Hockenheimring.
Trazado do circuíto de Hockenheimring.
Data 8 de agosto de 1982
Nome oficial XLIII Grosser Preis von Deutschland
Localización Hockenheimring, Hockenheim, Alemaña
Percorrido Percorrido permanente de carreira
6´797 km
Distancia 45 voltas, 305´865 km
ClimaSeco
Pole position
Piloto Francia Didier Pironi Ferrari
Tempo 1:47.947
Volta rápida
Piloto Flag of Brazil.svg Nelson Piquet Brabham-BMW
Tempo 1:54.035 na volta 7
Podio
Primeiro Francia Patrick Tambay Ferrari
Segundo Francia René Arnoux Renault
Terceiro Finlandia Keke Rosberg Williams-Ford

Resumo da carreiraEditar

Hockenheim fora modificado desde o ano anterior, a primeira chicane fíxose máis lenta e engadiuse outra chicane para frear os coches a través da moi rápida Ostkurve. Didier Pironi marcou o mellor tempo da práctica, pero resultou ferido de gravidade nun adestramento libre posterior á cualificación para este Gran Premio e nunca volveu a correr de novo na Fórmula Un. Coa pista mollada polas persistentes choivas, Pironi estaba probando pneumáticos nunha volta rápida cando o seu Ferrari golpeou a parte traseira do Renault de Alain Prost a gran velocidade, saltando por encima da parte superior de Prost. Aínda que sobreviviu ao accidente ileso, tivo un profundo efecto en Prost que nunca esqueceu a vista do Ferrari voando sobre o seu coche, o accidente reafirmou os seus puntos de vista sobre a condución dos coches de F1 en mollado onde a visibilidade era practicamente nula detrás doutro coche.

Grazas as longas rectas de Hockenheim, os coches turboalimentados foron abrumadoramente dominantes na cualificación. Non é só que os coches turboalimentados ocuparan as 6 primeiras posicións na grella, a maior proba do dominio foi que o turbo cualificado máis lento o de Riccardo Patrese, sexto, pilotando o Brabham-BMW foi 2´9 segundos máis rápido que o máis rápido cualificado sen turbo, Michele Alboreto sétimo cualificado, pilotando Tyrrell con motor Ford-Cosworth.

Ferrari nunca retirou ao ferido Pironi, polo que a pole position foi deixada baleira na saída. Nelson Piquet liderou a carreira, pero chocou con Eliseo Salazar mentres pasaban pola nova chicane da Ostkurve. Os dous coches detivéronse, un Piquet iracundo saíu rapidamente do seu Brabham, achegouse a Salazar, e furioso comezou a golpear e patear a Salazar, e continuou durante algún tempo logo da colisión. Patrick Tambay, conducindo o único Ferrari, gañou a súa primeira carreira na Fórmula Un.

ClasificaciónEditar

CualificaciónEditar

Pos Piloto Construtor Volta Diferenza
1 28   Didier Pironi Ferrari 1:47.947
2 15   Alain Prost Renault 1:48.890 +0.943
3 16   René Arnoux Renault 1:49.256 +1.309
4 1   Nelson Piquet Brabham-BMW 1:49.415 +1.468
5 27   Patrick Tambay Ferrari 1:49.570 +1.623
6 2   Riccardo Patrese Brabham-BMW 1:49.760 +1.813
7 3   Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1:52.625 +4.678
8 22   Andrea de Cesaris Alfa Romeo 1:52.786 +4.839
9 6   Keke Rosberg Williams-Ford 1:52.892 +4.945
10 7   John Watson McLaren-Ford 1:53.073 +5.126
11 23   Bruno Giacomelli Alfa Romeo 1:53.887 +5.940
12 25   Eddie Cheever Ligier-Matra 1:54.211 +6.264
13 11   Elio de Angelis Lotus-Ford 1:54.476 +6.529
14 35   Derek Warwick Toleman-Hart 1:54.594 +6.647
15 26   Jacques Laffite Ligier-Matra 1:54.982 +7.035
16 9   Manfred Winkelhock ATS-Ford 1:55.223 +7.276
17 4   Brian Henton Tyrrell-Ford 1:55.474 +7.527
18 12   Nigel Mansell Lotus-Ford 1:55.866 +7.919
19 5   Derek Daly Williams-Ford 1:55.876 +7.929
20 31   Jean-Pierre Jarier Osella-Ford 1:56.250 +8.303
21 14   Roberto Guerrero Ensign-Ford 1:56.489 +8.542
22 10   Eliseo Salazar ATS-Ford 1:56.537 +8.590
23 30   Mauro Baldi Arrows-Ford 1:56.680 +8.733
24 18   Raul Boesel March-Ford 1:57.245 +9.298
25 20   Chico Serra Fittipaldi-Ford 1:57.337 +9.390
26 29   Marc Surer Arrows-Ford 1:57.402 +9.455
27 33   Tommy Byrne Theodore-Ford 1:59.007 +11.060
28 17   Rupert Keegan March-Ford 1:59.951 +12.004
29 36   Teo Fabi Toleman-Hart Sen tempo
Ret 8   Niki Lauda McLaren-Ford 1:52.683 +4.736

CarreiraEditar

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 27   Patrick Tambay Ferrari 45 1:27:25.178 5 9
2 16   René Arnoux Renault 45 + 16.379 3 6
3 6   Keke Rosberg Williams-Ford 44 + 1 volta 9 4
4 3   Michele Alboreto Tyrrell-Ford 44 + 1 volta 7 3
5 23   Bruno Giacomelli Alfa Romeo 44 + 1 volta 11 2
6 29   Marc Surer Arrows-Ford 44 + 1 volta 26 1
7 4   Brian Henton Tyrrell-Ford 44 + 1 volta 17
8 14   Roberto Guerrero Ensign-Ford 44 + 1 volta 21
9 12   Nigel Mansell Lotus-Ford 43 + 2 voltas 18
10 35   Derek Warwick Toleman-Hart 43 + 2 voltas 14
11 20   Chico Serra Fittipaldi-Ford 43 + 2 voltas 25
Ret 7   John Watson McLaren-Ford 36 Trompo 10
Ret 26   Jacques Laffite Ligier-Matra 36 Dirección 15
Ret 5   Derek Daly Williams-Ford 25 Motor 19
Ret 18   Raul Boesel March-Ford 22 Pneumático 24
Ret 11   Elio de Angelis Lotus-Ford 21 Dirección 13
Ret 1   Nelson Piquet Brabham-BMW 18 Colisión 4
Ret 10   Eliseo Salazar ATS-Ford 17 Colisión 22
Ret 15   Alain Prost Renault 14 Inxección 2
Ret 2   Riccardo Patrese Brabham-BMW 13 Motor 6
Ret 22   Andrea de Cesaris Alfa Romeo 9 Caixa de cambios 8
Ret 25   Eddie Cheever Ligier-Matra 8 Sistema combustible 12
Ret 30   Mauro Baldi Arrows-Ford 6 Sistema combustible 23
Ret 31   Jean-Pierre Jarier Osella-Ford 3 Dirección 20
Ret 9   Manfred Winkelhock ATS-Ford 3 Embrague 16
NTS 28   Didier Pironi Ferrari 0 Accidente na práctica 1
NTS 8   Niki Lauda McLaren-Ford 0 Retirado
NSC 33   Tommy Byrne Theodore-Ford
NSC 17   Rupert Keegan March-Ford
NSC 36   Teo Fabi Toleman-Hart

Posicións logo da carreiraEditar

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1982
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1982
Carreira seguinte:
Gran Premio de Austria de 1982
Carreira anterior:
Gran Premio de Alemaña de 1981
Gran Premio de Alemaña Carreira seguinte:
Gran Premio de Alemaña de 1983

NotasEditar

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de "The Official Formula 1 website". Consultado o 2007-06-17. 

Ligazóns externasEditar