Abrir o menú principal

Fermín Galán Rodríguez, nado en San Fernando (Cádiz) o 4 de outubro de 1899 e finado en Huesca o 14 de decembro de 1930, foi un militar español.

Fermín Galán
Fermín Galán.JPG
Nacemento 4 de outubro de 1899
  San Fernando
Falecemento 14 de decembro de 1930
  Huesca
Nacionalidade España
Ocupación militar
Premios Laureada Cruz de São Fernando
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Quedou orfo de pai en 1909, que fora veterano da guerra de Cuba, e a súa viúva trasladouse xunto aos seus tres fillos a Madrid, Fermín estudou no colexio militar de orfos de guerra de Guadalaxara en réxime de internado e ao acabar en 1915 ingresou na Academia de infantería de Toledo.

En xuño de 1918 foi destinado ao 53º Rexemento de Infantería Guipúscoa, localizado en Vitoria e formou parte da unidade destinada a participar na guerra de Marrocos, tras permanecer un ano nesa unidade pasa á Policía Indíxena de Ceuta, onde é xefe de sección, aprende árabe e bérber e en maio de 1923 presentou na Liga Africanista de Madrid unha memoria sobre as cabilas., en agosto de 1923 pasa a formar parte dos servizos do khalifa en Tetuán e en xuño de 1924 pasou ao Terzo da Lexión, ferido en combate o 1 de outubro de 1924 recuperouse no Hospital Militar de Madrid.

Destinado en Tarragona entrou en contacto con sectores opostos á ditadura de Primo de Rivera, detido o 24 de xuño de 1926 pola súa participación nun complot contra Primo de Rivera coñecido como a sanjuanada, un consello de guerra condenouno a seis anos de prisión no castelo de Montjuic, o cal propicia á súa radicalización política, conclúe no cárcere a novela iniciada no período de convalecencia no hospital a novela antimilitarista La bandera organizada, novela del Tercio e escribe o ensaio político de carácter socialista Nueva creación publicado en 1930 logo de saír do cárcere como consecuencia dunha amnistía xeral decretada por Dámaso Berenguer logo da caída de Primo de Rivera, escribe en Nueva España, o 28 de maio recibe destino para o Rexemento Galicia nº 19 de Jaca.

Tras a sinatura do Pacto de San Sebastián en agosto de 1930 que conta cun Comité Revolucionario, Fermín Galán impetuoso pretende que o exército se subleve para proclamar a República, en Madrid entrevístase con Alejandro Lerroux, quen non consegue convencelo para que non se subleve antes do resto das cidades prevista para o 15 de decembro tras unha serie de atrasos na data.

Pero Galán desconforme e considerando que era mellor sublevarse na fin de semana comeza a sublevación o día 12 de decembro, coñecida como a Sublevación de Jaca. Secundado polos capitáns Ángel García Hernández, Salvador Sediles, Luis Salinas e Miguel Gallo e un número indeterminado de paisanos consegue o control de Jaca, aínda que non pode evitar a morte de dous carabineiros e o sarxento da Garda Civil, os sublevados reciben tamén a desaprobación do Comité Revolucionario, aínda así proclámase a República en Jaca e proclámase alcalde ao presidente do Círculo Republicano local.

Uns 750 homes saen para Ayerbe coa pretensión de tomar Huesca, mentres o gobernador militar de Huesca sae o encontro dos sublevados pero resulta gravemente ferido nun enfrontamento con eles. En Cillas, a tres quilómetros de Huesca, na madrugada do 13 de decembro produciuse o enfrontamento entre os sublevados e unha forza comandada polo capitán xeneral de Aragón composta por 1.500 efectivos. Fermín Galán reprégase cara a Ayerbe e alí rende as súas tropas mentres el se entrega ao alcalde de Buscarrués. A Garda Civil condúceo a Ayerbe e finalmente a Huesca á espera da celebración dun consello de guerra, que se celebra o 14 de decembro e que tan só dura unha hora e corenta e cinco minutos. Fermín Galán, xunto a Ángel García Hernández, son condenados a morte e fusilados ás tres da tarde dese día.