Abrir o menú principal

Carlos de Valois, nado en Vincennes o 12 de marzo[1] de 1270[2]  e finado en Nogent-le-Roi o 16 de decembro de 1325, foi o terceiro fillo de Filipe III de Francia e de Isabel de Aragón. Fundou a Casa de Valois rama segundoxénita da Dinastía dos Capetos, a que ocuparía o trono de San Luís coa morte do seu sobriño Carlos IV e o ascenso do seu fillo maior, como Filipe VI de Francia.

Carlos de Valois
Karel Valois.jpg
Nacemento12 de marzo de 1270
 Vincennes
Falecemento16 de decembro de 1325
 Nogent-le-Roi
SoterradoBasílica de Saint-Denis
NacionalidadeFrancia
Ocupaciónpolítico e escritor
PaiFilipe III de Francia
NaiIsabel de Aragão, rainha de França
CónxuxeMargaret, Countess of Anjou, Catarina de Courtenay e Mahaut of Châtillon
FillosFilipe VI de França, Margarida de Valois, Charles II, Count of Alençon, Catarina de Valois-Courtenay, Joan of Valois, Countess of Beaumont, Maria de Valois, Isabella of Valois, Duchess of Bourbon, Branca de Valois, Isabelle of Valois, Duchess of Brittany, Louis of Valois e Joana de Valois, Condessa de Hainaut
IrmánsMargarida de Francia, Blanche of France, Duchess of Austria, Luís de Évreux, Louis of France e Filipe IV de Francia
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Foi armado cabaleiro aos 14 anos e investido como Rei de Aragón polo legado do Papa Martiño IV en 1284, quen declarou a Cruzada Aragonesa. Os seus dereitos sustentábanse no sangue real da súa nai. Ao mesmo tempo, o seu pai convertíao en Conde de Valois. Xamais puido ocupar o trono aragonés e renunciou ao título en 1295, nos termos do Tratado de Anagni.

Foi tamén conde de Anjou, de Maine e de Perche (tras o seu matrimonio en 1290) con Margarita de Anjou-Sicilia; do seu segundo matrimonio obtivo o título de Emperador titular de Constantinopla, (1301–1308), que ostentaría até a morte da súa muller, Catarina de Courtenay. casou en terceiras nupcias (1308) con Mahaut de Chatillon-Saint-Pol. Dos seus tres matrimonios tivo abundante descendencia.

Loitou en Italia en defensa do Papa en 1301, comandou dúas expedicións en Aquitania en nome do seu irmán Filipe IV (1268 e 1314), foi candidato a coroa do Sacro Imperio. Á morte do seu irmán, opúxose ao centralismo do seu sobriño, Luís X, encabezando á nobreza (1314–1315). Faleceu en Nogent-le-Roi e foi enterrado na igrexa dos Xacobinos de París.

Matrimonios e fillosEditar

Contraeu matrimonio por primeira vez en 1290 con Margarita de Anjou-Sicilia (1274–1299), filla do rei Carlos II de Nápoles e María de Hungría. Deste matrimonio naceron:

En 1302 casa novamente con Catalina de Courtenay (1274–1308), emperatriz titular de Constantinopla. Tiveron catro fillos:

Finalmente, en 1308, casou con Mahaut de Châtillon-Saint Pol (1293–1358), filla de Guy de Châtillon, Conde de Saint Pol, coa que tivo catro fillos:

DevanceirosEditar

NotasEditar

  1. Segundo a xenealoxía de Charles de Valois no sitio Medieval Lands
  2. Segundo a crónica de Saint-Denis (EX Brevi Chronico ecclesiæ S. Dionysii) : « Cette même année 1270, au cours du Quadragésima, naissance de Charles, fils du roi Philippe et de sa première épouse ». Recueil des historiens de la France, tome XXIII, p.145

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Petit, Joseph (1900). Charles de Valois (en francés). Paris: A. Picard. 
  • Favier, Jean (1978). Philippe le Bel (en francés). Paris: Fayard. 
  • Bouillet, Marie-Nicolas; Chassang, Alexis (1878). "Charles de Valois". Dictionnaire universel d’histoire et de géographie (en francés). 

Ligazóns externasEditar

  • Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre Carlos de Valois. 
  • «Carlos de Valois, o home que quixo ser rei desesperadamente», en historia-nostra.com (en francés).