Carcasona

(Redirixido desde «Carcassona»)

Carcasona[1][2] (en francés: Carcassonne; en occitano: Carcassona [karkasuno]) é un concello francés localizado no departamento de Aude, na rexión Languedoc-Rosellón. É unha cidade que contaba con 43 950 habitantes no ano 1999, sendo a capital (préfecture) do seu departamento. É coñecido baixo o apelativo "la Cité de Carcassonne" (A Cidadela de Carcasona) un conxunto arquitectónico medievo moi ben conservado e rexistrado no patrimonio mundial da UNESCO dende o ano 1997.[3]

Cidade fortificada histórica de Carcasona
1 carcassonne aerial 2016.jpg
Panorama da cidade de Carcasona
Patrimonio da Humanidade - UNESCO
PaísFlag of France.svg Francia
Localización43°12′57″N 2°21′05″L / 43.21583, -2.35139
TipoCultural
CriteriosII, IV
Inscrición1997 (21ª sesión)
Rexión da UNESCOEuropa e América do Norte
Identificador345

HistoriaEditar

Historia antigaEditar

Fundada durante o Período Galorromano, a cidadela recibe a súa reputación dos seus 3 km. de muros circundantes dobres intercalados por 52 torres.[4] A cidade ten uns 2.500 anos de historia e ocupouse en diferentes idades por romanos, visigodos e Cruzados. Ao comezo da súa historia era un asentamento galo, entón no século III d.C., os romanos decidiron transformalo nunha cidade fortificada.[5] As defensas romanas estaban en marcha no 333 d.C., cando a cidade é descrita como un castellum. Os muros orixinais estaban apoiados por entre 34 e 40 torres, espazadas entre 18 e 30 metros ao longo do muro cortina. Cada torre era de planta semicircular e tiña uns 14 metros de altura. Probablemente había 40 entradas principais á cidade.

As murallas galorromanas reconstruíronse durante a ocupación da vila polos visigodos nos séculos V e VI, pero a estrutura orixinal mantívose no seu lugar.

Bernard Aton IV Trencavel, vizconde de Albi, Nîmes e Béziers, iniciou un período de prosperidade para a cidade con numerosos proxectos de construcións. Durante este período, unha nova seita coñecida como Catarismo xurdiu en Languedoc. En 1096, o vizconde de Trencavel autorizou a construción da Basílica de Saint-Nazaire coa bendición do Papa Urbano II. En 1107, os cidadáns rexeitaron a súa soberanía e pediron a Ramón Berenguer III, conde de Barcelona que o destituira. Porén, coa axuda de Bertrand, Conde de Tolosa, Bernard Aton recuperou o control da Cidadela. En 1120, houbo unha segunda revolta, pero Bernard Aton restableceu a orde poucos anos despois. En 1130, comezou a construír un palacio para si e a restauración das fortificacións galorromanas. A Cidade de Carcasona rodeouse por primeira vez por unha fortificación completa.

Neste momento, a cidade tiña unha poboación de tres a catro mil habitantes, incluíndo os residentes dos dous asentamentos baixo os muros da Cité: o bourg Saint-Vincent ao norte e o bourg Saint-Michel ao sur da porta de Narbón.

En 1208, o Papa Inocencio III chamou aos baróns do norte a montar unha cruzada contra os cátaros, comezando coa Cruzada albigense. O conde de Tolosa, acusado de herexía, así como o seu principal vasalo, o vizconde de Trencavel, foron o principal obxectivo deste ataque. O 1 de agosto de 1209, a Cité foi asediada polos cruzados. Raimond-Roger Trencavel rendeuse rapidamente o 15 de agosto a cambio da vida dos cidadáns. A cidade arredor da Cité foi destruída e os cidadáns expulsados. O vizconde morreu de disentería no seu propio castelo o 10 de novembro de 1209.

As súas terras foron entregadas a Simon de Montfort, o líder dos cruzados. Cando morreu en 1218 no asedio de Tolosa, o seu fillo, Amaury de Montfort, tomou posesión da Cité, pero non puido mantela. Cedeuna a Luís VIII de Francia, pero Raimundo VII de Tolosa e os condes de Foix aliáronse contra el. En 1224, Raimond II Trencavel retomou a Cité. Porén, Luís VIII lanzou outra cruzada en 1226. A partir dese momento, a Cité converteuse nun dominio real. Sucedeu un período de terror, con numerosos masacres e a Inquisición.

 
A Cité vista co Pont-Vieux, construída no século XIV e clasificada como monumento histórico desde 1926

Despois de 1226, engadiuse unha liña adicional de fortificacións fóra das murallas romanas. A cidade foi finalmente anexionada ao Reino de Francia en 1247 d.C. Proporcionou unha forte fronteira francesa entre Francia e a Coroa de Aragón. Durante este período, as murallas interiores romanas foron en gran parte derrubadas e substituídas, mentres que as novas murallas exteriores foron reforzadas e ampliadas cara ao sur. As novas torres construídas durante esta obra eran principalmente circulares, pero dúas eran cadradas. A construción continuou durante o reinado de Rei Filipe IV a principios do século XIV.[6]

En 1659, despois do Tratado dos Pireneos, a provincia de Rosellón pasou a formar parte de Francia e a cidade perdeu a súa importancia militar.[7] As fortificacións foron abandonadas e a cidade converteuse nun dos centros económicos de Francia, concentrándose na industria téxtil da lá.

 
A vella ponte de Carcasona sobre o río Aude.
 
A Cidade de Carcasona (la Cité de Carcassonne), cidade fortificada.

RestauraciónEditar

 
La Cité de Carcassonne de Émile Roumens (c. 1900), Musée des Beaux-Arts de Carcassonne

En 1849 o Goberno de Francia decidiu que as fortificacións da cidade debían demolerse. Esta decisión foi enérxicamente rexeitada pola poboación local. Jean-Pierre Cros-Mayrevieille e a personalidade literaria Prosper Mérimée, ambos os dous destacados arqueólogos e historiadores, levaron a cabo unha campaña para preservar a fortaleza como monumento histórico. Posteriormente o goberno revogou a súa decisión e en 1853 comezaron os traballos de restauración. O arquitecto Eugène Viollet-le-Duc foi o encargado de renovar a fortaleza.[8] A obra de Viollet-le-Duc foi criticada durante a súa vida como inadecuada para o clima e as tradicións da rexión. Despois da súa morte en 1879, o traballo de restauración continuouno o seu alumno, Paul Boeswillwald, e máis tarde polo arquitecto Nodet.[9]

 
Fogos artificiais para o Día da Bastilla en 2014

A lenda de Lady CarcasEditar

Véxase tamén: Lady Carcas.

Lady Carcas é un personaxe lendario da cidade de Carcassonne.[10][11] Segundo a lenda, é a esposa de Ballak, o príncipe musulmán de Carcasona, que morreu en combate contra Carlomagno. A dama Carcas, tras a morte do seu marido, encargouse presuntamente da defensa da cidade contra o exército franco e repelíao. lady Carcas empregou primeiro un truco que consistía en facer soldados falsos, que fabricara e colocara en cada torre da cidade. O cerco durou cinco anos.

Pero a principios do sexto ano, a comida e a auga eran cada vez máis escasos. A señora Carcas quixo facer un inventario de todas as reservas que quedaban. A cidade era sarracena, polo que unha parte da poboación, sendo musulmá, non consumía carne de porco. Os veciños trouxéronlle un porco e unha bolsa de trigo. A ela tivo entón a idea de darlle de comer ao porco co saco de trigo e logo precipitalo dende a torre máis alta da cidade ao pé das murallas exteriores.

Carlomagno e os seus homes, crendo que a cidade aínda estaba chea de soldados e comida ata o punto de desperdiciar un porco alimentado con trigo, remataron co cerco. Ao ver que o exército de Carlomagno saía da chaira fronte á cidade, Lady Carcas encheuse de alegría polo resultado da súa artimaña e decidiu tocar todas as campás da cidade. Un dos homes de Carlomagno gritou entón: "¡Carcas está soando!", en francés "Carcas sonne!" creando así o nome da cidade.

PanoramaEditar

 

Cidadela fortificada de Carcasona


NotasEditar

  1. Ver entrada de «Ramón Berenguer». Editorial Galaxia, ed. (2007). Diciopedia do século 21 3. Isaac Díaz Pardo, Víctor F. Freixanes, Antón Mascato (edición). p. 1.747. ISBN 9788482893600. 
  2. A forma «Carcasona» ten tradición literaria en galego. Emprégana por exemplo Cunqueiro no seu poema "Lord Dunsany" (Herba aquí ou acolá) e Méndez Ferrín en Bretaña Esmeraldina.
  3. Lista da UNESCO World Heritage Centre Patrimoine mondiale de l'UNESCO, consultado o 23/05/2007
  4. Les lieux remarquables de la Cité Arquivado 2010-12-09 en Wayback Machine., Site Officiel de la ville de Carcassonne. Retrieved 12 de maio de 2011 (en francés)
  5. Jean-Pierre Panouillé, Carcassonne: histoire et architecture, Rennes: Ouest-France, 1999, ISBN 978-2-7373-2194-8, p. 7 (en francés)
  6. Cowper, Marcus (2006), Cathar Castles: Fortresses of the Albigensian Crusade 1209-1300. Osprey Publishing, ISBN 978-1846030666 (pp. 20-21)
  7. François de Lannoy, La Cité de Carcassonne , Bayeux: Heimdal, 2004, ISBN 978-2-84048-197-3, p. 11 (en francés)
  8. Joseph Poux, La Cité de Carcassonne, précis historique, archéologique et descriptif, Toulouse: Privat, 1923, p. 50 (en francés)
  9. .php Carcassonne, cidade fortificada A61 patrimonio da humanidade – Abelard Public Education Site.
  10. Louis Fédié, Histoire de Carcassonne, Lacour, 2000, p. 40. (en francés)
  11. Philippe Giraud, Les couleurs de l'Aude, Ed. du Pélican, 2002, (ISBN 2-7191-0630-5), p. 29 (en francés)

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

  • Gustave Mot, Carcassonne, ville basse 1247-1962, editado pola Société d’études scientifiques de l’Aude, (1963)
  • René Descadeillas, Carcassonne, edicíos Saep, (1972)
  • René Nelli e Henri Alaux Carcassonne d'heureuse rencontre, edicíos Edisud (1980)
  • Claude Marquié, Carcassonne : hôtels et maisons du Moyen Âge à la Révolution, editado pola Amicale Laïque de Carcassonne, (1998), ISBN 2-9502965-0-9
  • Philippe Benoist Carcassonne pays cathare, edicíos Déclic, (2002) ISBN 2-84768-005-5
  • Henry Alaux, Carcassonne, quartiers et faubourgs, edicíos do Lions Club Carcassonne-Cité, (2002)
  • Jean Guilaine e Daniel Fabre, Carcassonne, edicíos Privat (2001) ISBN 2-7089-8328-8
  • Jean-Pierre Panouillé, Carcassonne, editor =Sud-Ouest,(2000), ISBN 2-87901-036-5
  • Jean-Louis Bonnet, Carcassonne d'hier à aujourd'hui, editor La Tour Gile, (2005), ISBN 2-87802-420-6
  • Jean-Louis Bonnet, La Bastide de Carcassonne en poche, editor La Tour Gile, (2007), ISBN 978-2-87802-430-2
  • Laurence Catinot-Crost, Autrefois Carcassonne, Édition Atlantica, (2003)

Ligazóns externasEditar


 
 Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
 Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.