Antoine Pevsner

escultor ruso

Antoine Pevsner, nado Anton Pevsnert, en Klímavichy, Imperio Ruso, (hoxe Belarús), en 1888, e finado en 1962, foi un escultor de orixe rusa.

Sepultura de Anton Pevsner en St. Geneviève des Bois
Tombe d'Anton Pevsner (Sainte-Geneviève-des-Bois).jpg
Nacemento18 de xaneiro de 1884 e 30 de xaneiro de 1888
 Klimavičy
Falecemento12 de abril de 1962
 París
SoterradoCemitério Russo de Sainte-Geneviève-des-Bois
NacionalidadeBelarús, Imperio Ruso, Francia e Francia
Ocupaciónescultor, pintor e debuxante
IrmánsNaum Gabo
editar datos en Wikidata ]
Escultura de Pevsner na Cidade Universitaria de Caracas.

TraxectoriaEditar

Fillo de enxeñeiro de orixes asquenacís, recibe, xunto co seu irmán Naum Gabo, unha primeira formación científica que lle achega o espírito de investigación no que basea toda a súa obra. O seu irmán Naum, tamés escultor, mudou o apelido para evitar ser confundido con el.

En 1911, Antoine Pevsner abandona a Academia de Belas Artes de San Petersburgo e viaxa a París, onde admira os traballos de Delaunay, Gleizes, Metzinger e Léger.

Nunha segunda visita a París en 1913, coñece a Modigliani e a Oleksandr Arjípenko, que estimulan o seu interese cara ao cubismo. Nese mesmo ano ve a exposición de Umberto Boccioni sobre construcións arquitectónicas, que lle interesa profundamente.

Pasa os anos da guerra co seu irmán en Oslo, alí durante dous anos dixiren xuntos todas as súas experiencias e desenvolven a arte que máis tarde chamarían Construtivismo. Pódese supor que Pevsner achegou o seu coñecemento sobre técnicas artísticas e Naum a súa aproximación científica aos materiais e á forma. Durante a súa formación como médico, Naum aprendera a facer construcións tridimensionales para ilustrar fórmulas matemáticas, de modo que o que xurdiu foi a fusión dunha visión artística e un método científico.

Volve a Rusia en 1917 para ensinar, con Kandinsky e Malévich, na Academia de Belas Artes de Moscova.

En 1920, Pevsner e Gabo publican o Manifesto Realista, onde afirman que a arte ten un valor absolutamente independente e unha función que desempeñar na sociedade, xa sexa capitalista, socialista ou comunista, deixando clara a súa postura fronte ao suprematismo; enuncian neste manifesto a súa idea do constructivismo e tratan de traducir os seus conceptos dunha realidade absoluta e esencial, na realización das súas percepcións do mundo, nas formas de espazo e tempo. Dan forma ao espazo por medio da profundidade máis que polo volume e rexeitan a masa como base da escultura.

"As construcións plásticas de Pevsner e de Gabo, non son exactamente esculturas, porque implican a intención de anular o concepto de escultura como disciplina tradicionalmente definida por uns procedementos, finalidades e materiais. Aínda máis, négase a escultura como forma pechada que interrompe a continuidade do espazo e defíneo en relación a si mesma, como baleiro oposto á plenitude" (Argan).

As súas obras están presentes na exposición Erste russische Kunst Ausstellung, na galería Van Diemen de Berlín, en 1922. Ao ano seguinte visita Berlín onde coñece a Marcel Duchamp e a Catherine Dreier. A partir do seu encontro con Duchamp, abandona a pintura e envórcase na escultura construtivista.

 
Escultura de Antoine Pevsner na Haia, Países Baixos.

En 1923, instálase en París, obtendo a cidadanía francesa en 1930.

En 1926, as súas obras están incluídas nunha exposición na Little Review Gallery de Nova York. Xunto con Gabo, deseña a escenografía para o ballet 'La Chatte' (A gata) de Georges Balanchine con música de Henri Sauguet, producido por Serguéi Diáguilev. En París, os dous irmáns están á cabeza do grupo construtivista Abstracción-Creación, un grupo de artistas que representan diversas correntes da arte abstracta. Nos anos trinta, as obras de Pevsner móstranse en Ámsterdam, Basilea, Londres, Nova York e Chicago.

No mesmo ano, a galería René Drouin de París organiza a súa primeira exposición individual. En 1948 o Museo de Arte Moderna de Nova York presenta a exposición Gabo-Pevsner e en 1952 o artista participa na Chef-d'ouvres du XX Siècle, promovida polo Museo Nacional de Arte Moderna de París.

En 1957, o mesmo museo dedícalle unha exposición individual.

En 1958, está presente na Bienal de Venecia, no pavillón francés.

Morre en París o 12 de abril de 1962.

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar