Hans Magnus Enzensberger

Hans Magnus Enzensberger, nado en Kaufbeuren o 11 de novembro de 1929 e finado en Múnic o 24 de novembro de 2022,[1][2] foi un poeta e ensaísta alemán.

Hans Magnus Enzensberger
Hans Magnus Enzensberger.JPG
AlcumeLinda Quilt, Elisabeth Ambras, Serenus M. Brezengang, Andreas Thalmayr, Giorgio Pellizzi, Benedikt Pfaff e Trevisa Buddensiek
Nacemento11 de novembro de 1929
Lugar de nacementoKaufbeuren
Falecemento24 de novembro de 2022
Lugar de falecementoMúnic
NacionalidadeAlemaña
Alma máterUniversidade de Freiburg im Breisgau, Universidade de Hamburgo e Universidade de Erlangen-Núremberg
Ocupaciónpoeta, escritor, tradutor, xornalista, reporteiro, escritor de literatura infantil, autor, dramaturgo e editor colaborador
CónxuxeDagrun Enzensberger, Masha Enzenberger e Katharina Enzensberger
FillosTheresia Enzensberger e Tanaquil Enzensberger
IrmánsChristian Enzensberger e Ulrich Enzensberger
Coñecido porThe Number Devil, The sinking of the Titanic e The Short Summer of Anarchy
PremiosOrde do Mérito das Ciencias e as Artes, Prêmio Georg Büchner, Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades, Prize of the city of Nuremberg, Heinrich-Böll-Preis, Literature Award of the Bavarian Academy of the Fine Arts, Ludwig-Börne-Preis, Ernst Robert Curtius Award, Heinrich Heine Prize e Golden Wreath
Na rede
IMDB: nm0258234 Dialnet: 224238 iTunes: 7303068 Musicbrainz: d23db76d-4a09-46bb-a6aa-257a143af148 Discogs: 1569646 Deezer: 8593518 Editar o valor em Wikidata
Enzensberger Signature.jpg
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Enzensberger naceu en 1929 en Kaufbeuren, unha pequena localidade de Baviera e era o máis vello de catro irmáns.[3] Fixo parte da última xeración de intelectuais con escritos formados polas súas experiencias de primeira man no Terceiro Reich.[4] A familia Enzensberger mudouse a Nürnberg en 1931.[3] Julius Streicher, fundador e editor de Der Stürmer, era o seu veciño de porta. Enzensberger uniuse ás Xuventudes Hitlerianas na súa adolescencia, mais foi expulsado pouco despois. "Sempre fun incapaz de ser un bo camarada. Non podo permanecer na fila. Non está no meu carácter. Pode ser un defecto, mais non podo evitalo".[3]

Estudou Xermanística, Literatura e Filosofía nas Universidades de Erlagen, Friburgo e Hamburgo, completando a súa formación na Sorbona de París, doutorándose en 1955.[5]

Entre 1965 e 1975 foi membro do "Grupo 47".[6] En 1965 fundou a revista Kursbuch,[7] e desde 1985 dirixiu a colección literaria Die andere Bibliothek (A outra biblioteca).[8]

Traballou como redactor na radio de Stuttgart e exerceu a docencia ata 1957.

No ano 2002 recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades.

ObraEditar

EnsaioEditar

  • Politik und Verbrechen : neun Beiträge (1964)
  • Der kurze Sommer der Anarchie. Buenaventura Durrutis Leben und Tod (O curto verán da anarquía; vida e morte de Durruti, 1972)
  • As aporías da vangarda.
  • Politische Brosamen (1982)
  • Ach, Europa! Wahrnehmungen aus sieben Ländern (1987)
  • Der Zahlenteufel. Ein Kopfkissenbuch für alle, die Angst vor der Mathematik haben (O diaño dos números, 1997; ilustracións de Rotraud Susanne Berner)
  • Die Große Wanderung (1992)
  • Aussichten auf den Bürgerkrieg (1993)
  • Mediocridade e Delirio
  • Elemento para unha teoría dos medios de comunicación (1971)

TeatroEditar

  • Voltaires Neffe. Eine Fälschung in Diderots Manier (1996)

PoesíaEditar

  • verteidigung der wölfe (1957)
  • landessprache (1960)
  • Mausoleum. 37 Balladen aus der Geschichte des Fortschritts (1975)
  • PoesGedichte. Die Entstehung eines Gedichts (1962)
  • Zukunftsmusik (1991)
  • Der Untergang der Titanic (1978)
  • Leichter als Luft. Moralische Gedichte (1999)
  • Die Geschichte der Wolken. 99 Meditationen (1993)

PremiosEditar

NotasEditar

  1. "Hans Magnus Enzensberger ist tot". Der Spiegel (en alemán). 25 de novembro de 2022. Consultado o 25 de novembro de 2022. 
  2. "Autor Hans Magnus Enzensberger mit 93 Jahren gestorben". Süddeutsche.de (en alemán). dpa. 25 de novembro de 2022. Consultado o 25 de novembro de 2022. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Oltermann, Philip (15 de maio de 2010). "A life in writing: Hans Magnus Enzensberger". The Guardian. Consultado o 3 de agosto de 2014. 
  4. Entre os seus contemporáneos estaban Günter Grass (nado en 1927), Martin Walser (1927) e Jürgen Habermas (1929).
  5. "Griffin Poetry Prize Lifetime Recognition Award profile". Arquivado dende o orixinal o 10 de abril de 2010. 
  6. Mund, Heike (25 de novembro de 2022). "German author Hans Magnus Enzensberger dies – DW – 11/25/2022". dw.com. Consultado o 25 de novembro de 2022. 
  7. "Über das Kursbuch". Arquivado dende o orixinal o 1 de xuño de 2014. Consultado o 3 de agosto de 2014. 
  8. ""Andere Bibliothek": Hans Magnus Enzensberger will kündigen". Der Spiegel (en alemán). 21 de decembro de 2004. Consultado o 3 de agosto de 2014. 

Véxase taménEditar