Abrir o menú principal
Para a moeda romana e bizantina de ouro con valor de medio sólido ou medio nomisma, ver semissis.
Deseño dun semis cos motivos habituais da primeira época (Saturno e proa de barco), procedente da obra Kurzgefasste Anfangsgründe zur alten Numismatik (Viena, 1787), do numismático austríaco Joseph Eckhel.

O semis (voz latina; plural semissis; "metade dunha unidade") foi unha moeda da Antiga Roma de bronce, de tempos da República, con peso e valor equivalentes a medio ás ou seis onzas romanas ou uncias.[1][2][3][4][5][6]

Índice

HistoriaEditar

 
Semis de bronce do ano 270 a. de C.

Emitido polo obradoiro monetario de Roma a partir do século III a. de C., o semis foi unha moeda de bronce inicialmente fundida e máis tarde xa cuñada, nada como equivalente da metade do ás libral (un ás que pesaba unha libra romana, ou 324 g). Cara a 250 a. de C., o ás someteuse a unha redución do seu peso, ao pasar a preto de 260 gramos, e, consecuentemente, tanto o semis como o resto dos submúltiplos sufriron unha diminución proporcional. A partir de aí, o peso da moeda de bronce continuou nun camiño descendente, especialmente durante a segunda guerra púnica, un período marcado pola inflación e pola aparición das moedas de prata (denario e sestercio), que acabaron por marxinar a moeda de bronce.[7][8][9]

Malia estas importantes variacións sucesivas no seu peso, os motivos que caracterizaron os semis republicanos desta primeira época non variaron: Saturno no anverso e a tradicional proa dun barco no reverso, característica da moeda de bronce deste período[10]. Ademais, estas moedas aparecen identificadas, a modo de marca de valor, por unha letra "S" ou por seis puntos, que representan as seis onzas (das doce que compuñan unha libra).[11][12]

Logo dunha existencia esporádica durante o século II a. de C., as emisións do semis acabaron por deterse no ano 82 a. de C., cando pechou o obradoiro encargado das emisións romanas de bronce. A partir de aí, autorizáronse cuñaxes provinciais para uso local en Hispania e na Gallia Narbonensis, segundo o padrón imperial romano. que continuaron ata o século I d. de C.[13] No ano 19 a. de C., a reforma monetaria de Augusto estableceu unha xerarquía dos valores en circulación, na que ten cabida novamente o semis, como pequena moeda, xa non de bronce, senón de cobre, destinada ao comercio local.[14]

A emisión de semis cesou definitivamente durante o período de Adriano (117-138).[15]

NotasEditar

  1. "Semis". En Digalego. Dicionario de galego.
  2. "Semis". En Amandry, M. (dir). (2001).
  3. "Semis". En Melville Jones, J. R. (1990).
  4. "Semis". En Mateu y Llopis, F. (1946).
  5. "Semis". En Forum Ancient Coins.
  6. "Semis". En Algunos tipos de monedas antiguas. www.tesorillo.com
  7. Depeyrot (2006). Páxinas 11-12.
  8. Sear (2000). Páxinas 185, 207, 211.
  9. "Semis". En Schulzki, Heinz-Joachim. Brill’s New Pauly.
  10. Alfaro Asins, C. et al. (2009). "Semis".
  11. Depeyrot (2006). Páxinas 22-23.
  12. "Semis". En Roman bronze coins. www.monte-romanae.com
  13. Depeyrot (2006). Páxina 23.
  14. Depeyrot (2006). Páxina 33.
  15. Depeyrot (2006). Páxinas 38 e 47.

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

BibliografíaEditar

Ligazóns externasEditar