Abrir o menú principal

Roberto I de Nápoles

Roberto I de Nápoles, chamado o Prudente, nado en 1278 e finado en Nápoles en 1343, foi rei de Nápoles e conde de Provenza (1309 - 1343).

Roberto I de Nápoles
Simone Martini 013 detail.jpg
Nacemento1277
 Santa Maria Capua Vetere
Falecemento20 de xaneiro de 1343
 Nápoles
SoterradoBasílica de Santa Clara
Ocupaciónpolítico
PaiCarlos II de Anjou
NaiMary of Hungary
CónxuxeViolante de Aragão e Sicília e Sancha of Majorca
FillosCharles, Duke of Calabria e Charles d'Artois
IrmánsMaria of Anjou, Leonor de Anjou, Branca de Anjou, Margaret, Countess of Anjou, Luís de Toulouse, Peter Tempesta, Carlos Martel de Anjou, Raymond Berengar of Andria, John of Gravina e Filipe I de Tarento
editar datos en Wikidata ]
Roberto I de Nápoles

TraxectoriaEditar

Orixes familiaresEditar

Cuarto fillo do rei Carlos II de Nápoles e da raíña María de Hungría, sucedeu ao seu pai no trono de Nápoles en 1309. Era o irmán pequeno do rei de Hungría, Carlos Martel.

Ascenso ao tronoEditar

En 1309 foi nomeado herdeiro do seu pai ao trono de Nápoles e contou coa bendición do papa Clemente V. O seu sobriño Carlos I Roberto de Hungría, fillo de Carlos Martel e primoxénito de Carlos II de Nápoles, non reclamou a coroa napolitana por ser elixido herdeiro do reino húngaro á morte do seu pai.

Xefe do partido papal dos Güelfos, non foi quen de evitar a ruptura en 1330 co papa Xoán XXII.

Notábel protector das artes e dos seus estudos, foi amigo persoal de Bocaccio e Petrarca.

Matrimonios e descendentesEditar

En 1297 casou con Roma con Violante de Aragón, filla de Pedro III de Aragón. Deste matrimonio naceu:

Á morte de Violante en 1302, Roberto I casou de novo o 21 de xuño de 1304 en Cotlliure (o Rosellón) con Sancha de Mallorca, filla do rei Xaime II de Mallorca. Deste matrimonio non tivo fillos.

A sucesión do reino recaeu na súa neta Xoana I de Nápoles debido á morte prematura do seu pai, Carlos, duque de Calabria, en 1328.