Heribert Barrera

político catalán

Heribert Barrera i Costa, nado en Barcelona o 6 de xullo de 1917 e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 2011[1][2][3] foi un químico, político catalán, e primeiro presidente do Parlamento de Cataluña dos tempos da recuperación democrática. Era fillo de Martí Barrera, quen fora deputado no Parlamento catalán e conseller da Generalitat de Cataluña.

Infotaula de personaO moi honorábel Editar o valor em Wikidata
Heribert Barrera

Editar o valor em Wikidata
Nome orixinalHeribert Barrera i Costa
Biografía
Nacemento6 de xullo de 1917 Editar o valor em Wikidata
Barcelona, España Editar o valor em Wikidata
Morte27 de agosto de 2011 Editar o valor em Wikidata (94 anos)
Barcelona, España Editar o valor em Wikidata
Lugar de sepulturaReus Cementery (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Presidente Associació d'Antics Diputats al Parlament de Catalunya (en) Traducir
1997 – 2003 – Joaquim Xicoy →
Eurodeputado

21 de marzo de 1991 – 18 de xullo de 1994

Circunscrición electoral: España
Presidente de Esquerra Republicana de Catalunya
1991 – 1995
← Lluís CompanysJaume Campabadal i Farré (en) Traducir →
63º President of Ateneu Barcelonès (en) Traducir
1989 – 1997
← Jordi Maragall i Noble (pt) TraducirJordi Sarsanedas →
Deputado do Parlamento de Cataluña
17 de maio de 1984 – 4 de abril de 1988 (disolución do parlamento)

Circunscrición electoral: Barcelona

Deputado do Parlamento de Cataluña
10 de abril de 1980 – 20 de marzo de 1984 (disolución do parlamento)

Circunscrición electoral: Barcelona

Presidente do Parlamento de Cataluña
10 de abril de 1980 – 20 de marzo de 1984
← Francesc Farreras (pt) TraducirMiquel Coll i Alentorn →
Deputado no Congreso dos Deputados
23 de marzo de 1979 – 9 de abril de 1980 – Josep Pi-Sunyer (en) Traducir →

Circunscrición electoral: Barcelona

Deputado no Congreso dos Deputados
21 de xullo de 1977 – 2 de xaneiro de 1979

Circunscrición electoral: Barcelona

Secretario Xeral de Esquerra Republicana de Catalunya
1976 – 1987
← Joan Sauret (pt) TraducirJoan Hortalà (pt) Traducir →
Presidente Societat Catalana de Ciències Físiques, Químiques i Matemàtiques (en) Traducir
1976 – 1978
← Enric Casassas i Simó (en) TraducirJoan Casulleras i Regas (en) Traducir → Editar o valor em Wikidata
Datos persoais
ResidenciaBarcelona Editar o valor em Wikidata
País de nacionalidadeEspaña Editar o valor em Wikidata
EducaciónUniversidade de Barcelona - Bachelor of Chemical Sciences (en) Traducir
Montpellier 2 University (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Actividade
Lugar de traballo Estrasburgo
Madrid
Bruxelas
Barcelona Editar o valor em Wikidata
Ocupaciónquímico , catedrático , político , matemático Editar o valor em Wikidata
EmpregadorUniversidade Autónoma de Barcelona Editar o valor em Wikidata
Partido políticoEsquerra Republicana de Catalunya Editar o valor em Wikidata
Membro de
LinguaLingua castelá, lingua catalá, lingua francesa e lingua inglesa Editar o valor em Wikidata
Carreira militar
ConflitoAragon Front (en) Traducir e Batalha de Segre (pt) Traducir Editar o valor em Wikidata
Familia
PaiMartí Barrera i Maresma (en) Traducir Editar o valor em Wikidata
Premios

IMDB: nm0056889 Dialnet: 1766305 Editar o valor em Wikidata

Traxectoria editar

Barrera licenciouse en química pola Universidade de Barcelona nos tempos da II República Española[4]. En 1934 entra a formar parte da Federació Nacional d'Estudiants de Catalunya e do Bloc Escolar Nacionalista.[5], dúas organizacións xuvenís do nacionalismo catalán. En 1935 ingresa nas Mocidades de Esquerra Republicana de Catalunya. Cando estoura a guerra civil española alístase co bando republicano, e loita na Fronte do Ebro[5] formando parte da artillaría. Meses antes do triunfo do bando liderado polo xeneral Franco, en febreiro de 1939, Barrera exíliase a Francia, onde permanecerá ata o ano 1952[4].

Nos anos corenta e cincuenta séguese formando, e á licenciatura en químicas suma a de matemáticas e a de enxeñaría química pola Universidade de Montpellier e o doutoramento en física pola Sorbona de París[4]. Posteriormente convértese en profesor axudante da facultade de Ciencias da Universidade de Montpellier, onde imparte a materia de electroquímica. Foi agregado de investigación do Centre National de la Recherche Scientifique francés, a máxima institución investigadora de Francia, e bolseiro posdoutoral na Universidade de New Hampshire. Nestes primeiros anos contribúe a reorganizar Esquerra Republicana de Catalunya no exilio, e cando regresa a Cataluña, no interior, de forma clandestina[5].

En 1952 volve a Barcelona como profesor de química inorgánica na Universidade Autónoma de Barcelona e no ano 1970 consegue a cátedra[4]. Durante ese tempo foi autor de artigos científicos en revistas internacionais, así como de política na prensa catalá e internacional. En 1949 recibiu o premio Prat de la Riba do Institut d'Estudis Catalans por unha pescuda sobre a síntese dos ácidos arilalifáticos.

En 1976 convértese no máximo dirixente de ERC en Cataluña e o secretario xeral do partido. En 1977 ingresa como membro do Consell Català del Moviment Europeu e nese mesmo ano resulta elixido deputado no Congreso dos Deputados, pola circunscrición de provincia de Barcelona, o único da súa candidatura, fronte aos 11 que colleita a candidatura centrista de Jordi Pujol. En 1980, porén, e tamén á fronte da súa formación, consegue 14 escanos nas eleccións ao Parlamento catalán, co que abandona as Cortes de Madrid, onde é substituído por Josep Pi-Sunyer. Na constitución da cámara catalá foi elixido presidente do Parlamento de Cataluña, o primeiro da restauración da democracia.

Nas eleccións catalás de 1984 ERC sofre unha severa derrota ao perder a metade dos votos e 9 de 14 deputados, quedando só con 5, entre eles, o do propio Barrera, que encabezaba a candidatura por Barcelona. En 1987 abandona a secretaría xeral de ERC, e permanecerá apartado da política ata que en 1991 regrese para encabezar a candidatura de ERC ao Parlamento Europeo, onde sae elixido eurodeputado. Tamén nese ano, 1991, pasa a ocupar o cargo honorífico de presidente de Esquerra, onde permanecerá durante catro anos, ata 1995.[6].

Ao abandonar Bruxelas en 1994, Barrera pasa a ocupar un papel discreto e de honra na política catalá, con espazados posicionamentos públicos. En 2001 publica o libro Què pensa Heribert Barrera?, onde sinalaba que a inmigración facía perigar o futuro de Cataluña[7]. O propio Barrera moderou estes pareceres en entrevistes posteriores[8]. En 2009 Barrera expresou publicamente o seu afastamento das posicións da dirección da súa formación, ERC, e sen deixar de militar nela apoiou publicamente a escisión, partidaria dunha aceleración das propostas independentistas, encabezada por Joan Carretero[2][5].

O 10 de xullo de 2010, Barrera encabezou, a canda outros líderes políticos cataláns históricos e contemporáneos (José Montilla, Pasqual Maragall, Jordi Pujol, Ernest Benach e Joan Rigol) unha manifestación pro-autonomista de grande relevancia en Cataluña, baixo o lema Som una nació. Nosaltres decidim (Somos unha nación. Nosoutros decidimos)[5][9].

Galardóns editar

Notas editar

Véxase tamén editar

Bibliografía editar

  • VILA, Enric. Què pensa Heribert Barrera?. Barcelona: Edicions Proa, 2001.
  • SINCA, Genís. Heribert Barrera, l'últim republicà. Columna Edicions, 2006.

Ligazóns externas editar


Predecesor:
Francesc Farreres
  
Presidente do Parlamento de Cataluña
 
19801984
Sucesor:
Miquel Coll