Gumersindo Pardo Reguera

pintor galego

Gumersindo Pardo Reguera, nado en Valgos (A Ribeira, Cervantes) o 24 de xaneiro de 1847 e finado na Coruña o 28 de abril de 1916, foi un farmacéutico e pintor galego. Retratou á burguesía coruñesa cun estilo realista, minucioso e veraz.

Gumersindo Pardo Reguera
Gumersindo Pardo Reguera GEG.jpg
Autorretrato
Nacemento24 de xaneiro de 1847
Lugar de nacementoValgos
Falecemento28 de abril de 1916
Lugar de falecementoA Coruña
Soterradocemiterio de Santo Amaro da Coruña
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Santiago de Compostela
Ocupaciónpintor e farmacéutico
Na rede
Galiciana: 294362
Retrato de don Eliseo Ozores por Pardo Reguera (detalle con firma y fecha).jpg
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

A súa primeira actividade laboral foi como delineante de estradas e camiños. Xa casado, fixo a carreira de Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose cun dos dous premios extraordinarios do ano 1880 (entre 1.399 alumnos). Despois estableceuse en Lugo, colaborando na vacinación contra a varíola. Foi catedrático de Química na Universidade de Granada. Deixou Granada e retornou á Coruña para ser profesor na Escola de Artes Industriais e na de Belas Artes. Abriu despacho de farmacia no número 96 da rúa Real e actuou como perito en xuízos por envelenamento.[1]

Foi concelleiro da Coruña representando aos monárquicos e formou parte da comisión de facenda. Pertencente á directiva do Colexio Farmacéutico Provincial, representou ao colectivo en Madrid, na asemblea nacional de 1899.[2]

Afeccionado á arte, comezou a pintar pasados os corenta anos de idade, retratando a Ramón Pérez Costales e a Manuel Pereiro Caeiro. Participou na Exposición Nacional de Belas Artes en 1895, e na de 1904 logrou mención honorífica. Retratista de corte moi realista, compartiu esta actividade na Coruña con Román Navarro. No paisaxismo ten semellanzas con Dionisio Fierros. Foi membro de número e secretario da Real Academia Galega de Belas Artes, e correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando.[3]

 
Pompas de xabón, 1892 (Col. Pardo Yáñez).[4]

Exerceu unha importante influencia sobre, o daquela neno, Pablo Ruiz Picasso, amigo do seu fillo, Antonio Pardo, durante a época no que o malagueño residiu na Coruña.[5]

Finou por unha uremia na Coruña o 28 de abril de 1916[6] e foi enterrado no Cemiterio de Santo Amaro. A súa obra consérvase na Deputación da Coruña, que garda un retrato do rei Afonso XIII,[7] no Museo Provincial de Lugo,[8][9] na Colección Afundación[3] e noutras coleccións particulares.

Con motivo do centenario do seu pasamento, fixéronse dúas exposicións da súa obra, comisariadas por Rubén Ventureira Novo, a primeira no Museo de Lugo, do 11 de agosto ao 20 de novembro de 2016, e a segunda no PALEXCO da Coruña, do 17 de febreiro ao 26 de marzo de 2017.[10]

Obra escrita publicadaEditar

  • Reconocimiento de las falsificaciones y adulteraciones de las sustancias alimenticias de uso más frecuente en Galicia (A Coruña, 1887).[11]

Vida persoalEditar

Casou con Filomena García Reboredo e foi pai de catro fillos: Elena, Antonio, Mercedes e Gumersindo Pardo García.[1]

Galería de imaxesEditar

Mondando patacas.[5] 
Tomando chocolate.[4] 
Eliseo Ozores y Camino
Camila Marquina Illa.[9] 
Francisco García Reboredo.[9] 

NotasEditar

Véxase taménEditar

BibliografíaEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar