Abrir o menú principal

Bernardo Bertolucci, nado en Parma o 16 de marzo de 1940, e finado en Roma o 26 de novembro de 2018, foi un director de cinema italiano.

Bernardo Bertolucci
Bernardo Bertolucci.jpg
Nacemento16 de marzo de 1941
 Parma
Falecemento26 de novembro de 2018
 Roma
CausaCancro de pulmón
NacionalidadeItalia e Reino de Italia
EtniaPobo italiano
Relixiónateísmo
Alma máterUniversidade de Roma "La Sapienza"
Ocupacióndirector de cine, guionista, produtor de cine, actor de cinema, montador, poeta e dramaturgo
PaiAttilio Bertolucci
CónxuxeAdriana Asti, Maria Paola Maino e Clare Peploe
IrmánsGiuseppe Bertolucci
PremiosÓscar ó mellor director, Óscar ó mellor guión adaptado, Sutherland Trophy, National Society of Film Critics Award for Best Director, Golden Globe Award de melhor roteiro, Globo de Ouro ó mellor director, Directors Guild of America Award for Outstanding Directing – Feature Film, David di Donatello for Best Director, David di Donatello for Best Film, César de melhor filme estrangeiro, lista de filmes premiados com o BAFTA de melhor filme, European Film Academy Lifetime Achievement Award, Leopard of Honour, Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes e Grand Officer of the Order of Merit of the Italian Republic
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Fillo dunha profesora e dun crítico de cinema e historiador da arte, comezou a escribir aos quince anos e axiña recibiu varios premios literarios. A profesión do seu pai axudouno na súa carreira, xa que despois de que este publicase a primeira novela de Pier Paolo Pasolini, o director contratou a Bertolucci como axudante no seu filme Accattone.

Pouco despois de abandonar a universidade sen rematar os seus estudos, dirixiu a súa primeira película, La commare secca, con guión do propio Pasolini. Bertolucci tiña tan só vinte e dous anos.

Os temas políticos e sociais están ben presentes na súa obra, desde a súa segunda película, Prima della rivoluzione.

Gañou recoñecemento internacional a partir dos seus seguintes filmes, o controvertido O derradeiro tango en París e Novecento, chegando a conseguir o oscar ao mellor director con O derradeiro emperador, biografía de Puyi.

ObraEditar

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar