Abrir o menú principal

Muhammad IX de Granada (1396-1454) foi un sultán nazarí de Granada que reinou en varios períodos durante a súa vida.

Muhammad IX de Granada
Sultán de Granada

Nome completoبو عبد الله الأيسر "الغالب" محم بن نصر;
ʾAbū ʿabd Allāh al-ʾaysar al-Ḡālib Muḥammad ben Naṣr
Nacemento1396
Falecemento1454
PredecesorMuhammad VIII
SucesorMuhammad XI

Contexto históricoEditar

Todos os reinados de Muhammad IX estiveron marcados pola loitas entre os clans máis influentes do emirato e polas intervencións de Castela, o que resultou en tres períodos durante os cales reinaron outros emires.

Ao longo de todo o seu reinado gobernaba en Castela o rei Xoán II, que subiu ao trono no 1406, cando Muhammad tiña só un ano de idade e morreu en 1454. Xoán II ten a reputación de ser un dos reis máis febles e menos capaces da historia castelá. Durante o seu reinado, Castela non representou un gran perigo militar, mais iso non impediu a Xoán fomentar desordes no emirato granadino explotando as rivalidades entre os clans de granadinos.

Tamén en Aragón, durante todo o reinado de Muhammad IX, reinou Afonso V. Porén, este soberano non mostrou moito interese pola política ibérica, aparentemente preferindo dedicarse a Nápoles, a Sardeña e a Sicilia.

Este contexto é a orixe de non ocorreran grandes batallas arredor os reino granadino, o que foi unha sorte para os Nazaríes que xa non tiñan calquera aliados con quen puidesen contar para os auxiliar.

TraxectoriaEditar

Ascenso ao tronoEditar

Non se pode dicir da situación no interior do emirato foxe boa, xa que volveuse precaria a partir do 9 de novembro de 1417, cando morre o rei Iusuf III e lle sucede o seu primoxénito Muhammad VIII de oito anos de idade. Segundo as crónicas castelás, o poder efectivo ficou entón nas mans do visir do rei defunto, Alí al-Amin, que asumiu o cargo de rexente. Alí al-Amin pertencía ao clan dos Bannigas (Banu Egas ou Venegas). Os abencerraxes (nome castelanizado dos Banu Sarray ou Banu Sarraj; en árabe: بنو السراج), un clan árabe proveniente do Norte de África, rivais dos Bannigas, comezan entón a ter un papel primordial na política do reino nazarí, que perduraría até ao seu final.

Unha serie de conspiracións, intrigas e asasinatos, envolvendo sobre todo os dous clans rivais, enfraquecen o poder. Os abencerraxes, que deteñen o comando militar en Guadix e Íllora, sublévanse en 1419 contra a autoridade do visir Alí al-Amin e poñen en práctica unha estrataxema para derrubar o mozo Muhammad VIII e substituílo no trono por Muhammad al-'Aysar. Para iso convocan os alfaquís (xuristas islámicos) na gran Mesquita de Granada e incítanos a declarar ilexítimo o goberno de Muhammad VIII por mor da súa minoría de idade. Intimidados ou convencidos, os alfaquís emiten a declaración que lles pedían. O camiño para o trono queda así aberto para Muhammad al-'Aysar, que non sobe inmediatamente á Alhambra, o complexo palaciano que e a sede do poder nazarí. Al-Amin réndese e o mozo emir é destituído e encerrado na prisión coa súa familia (segundo outras fontes, foi enviado para a corte dos Háfsidas en Tunes). Os habitantes de Granada alcuman o novo soberano como o al-Aysar ("o zurdo").

Ocupou o trono en catro ocasións, alternándose en forma violenta con outros pretendentes.

Coa proclamación como sultán de Iusuf ben Ismael, Muhammad IX fuxiu a Almería en 1432, pero pouco despois logrou recuperar Granada. Reiniciou entón as campañas militares nas fronteiras, perdendo diversas prazas. En 1439 asinou a paz con Castela, pero en 1445 foi destronado por Muhammad o Collo.

Recuperado o trono en 1447, sufriu a derrota na batalla de Los Alporchones en 1452 por parte das tropas castelás.

Véxase taménEditar