Moncha Fuentes
escritora, profesora e sindicalista galega
Ramona Fuentes Arias, nada en Marín en 1952, é unha escritora, tradutora e profesora galega de lingua castelá.[1]
![]() (2022) ![]() | |
Biografía | |
---|---|
Nacemento | (es) Ramona Fuentes Arias ![]() 1952 ![]() Marín, España ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | España ![]() |
Educación | Universidade de Santiago de Compostela ![]() |
Actividade | |
Ocupación | profesora , sindicalista , tradutora ![]() |
Lingua | Lingua castelá e lingua galega ![]() |
Familia![]() | |
Cónxuxe | Xosé Luís Méndez Ferrín (1983–) |
Fillos | Oriana Méndez ![]() |
![]() ![]() |
Traxectoria
editarÉ licenciada en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, residente en Vigo, onde exerceu a docencia no IES Santa Irene.[2]
Colaborou en publicacións como Cadernos Ramón Piñeiro ou A Trabe de Ouro.
Foi candidata pola Frente Popular Galega nas Eleccións ao Parlamento de Galicia 1997,[3] 2001[4] e 2005.[5]
Obra
editarNarrativa
editar- O mar que nos leva (2018). Vigo: Xerais.[6] 160 páxs. ISBN 978-84-9121-451-9. ePub: ISBN 978-84-9121-455-7. Memoria persoal, política e social das loitas obreiras do Vigo de 1972, dos movementos estudantís do ano 68 en Compostela e da emigración a Bos Aires dos anos 30. Novela.[7]
- O tradutor de sombras (2022). Vigo: Xerais. 176 páxs. ISBN 978-84-1110-135-6.[8] ePub: ISBN 978-84-1110-129-5.[9]
Do francés ao galego
editar- Quen lle ten medo ó lobo?, de Fanny Joly (1990). Xerais.
- Omni, alarma nuclear, de Jan Bosschaert (1990). Xerais. Cómic.
- Na Bretaña misteriosa, de Alain Dodier. (1990). Xerais. Cómic.
- Mortos en vida, de Alain Dodier (1991). Xerais. Cómic.
- Xogo de tres, de Alain Dodier (1991). Xerais. Cómic.
- Como unha novela, de Daniel Pennac (1993). Xerais.[11]
Do portugués ao galego
editar- O lobo guerrilleiro, de Bento da Cruz (1996). Xerais.
- A loba, de Bento da Cruz (2000). Xerais.
Do galego ao castelán
editar- Amor de Artur, de Xosé Luís Méndez Ferrín (1990). Debate.
Con Xosé Ramón Pena no Club Faro de Vigo, abril 2022
Premios
editar- Premio da Crítica de Galicia 2019 por O mar que nos leva.[12]
- Premio Losada Diéguez, modalidade Creación literaria por O tradutor de sombras.[13]
Vida persoal
editarFilla de Antonia Arias Díaz e mais de Manuel Fuentes Blanco, é irmá de Manel e Antonia Fuentes Arias.[14] É parella de Xosé Luís Méndez Ferrín, con quen tivo a Oriana Méndez.
Notas
editar- ↑ "Instituto Santa Irene, Vigo".
- ↑ "autor/a A Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-04-07.
- ↑ "Resolución do 22 de setembro de 1997 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…" DOG.
- ↑ "Resolución do 24 de setembro de 2001 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…"
- ↑ "Resolución do 23 de maio de 2005 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…"
- ↑ Nicolás, Ramón (2019-01-04). "Os fabulosos fíos da memoria". La Voz de Galicia. Consultado o 2019-01-04.
- ↑ O mar que nos leva Arquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine. na páxina web de Xerais.
- ↑ "Ficha do libro Editorial Xerais". www.xerais.gal. Consultado o 2022-05-23.
- ↑ Araújo, Nuria (xullo, agosto, setembro 2022). "Como quen carga ao lombo un colchón vello". Grial LX (235): 78–79. ISSN 0017-4181.
- ↑ Ficha da autora Arquivado 28 de xuño de 2018 en Wayback Machine. na páxina web da Biblioteca de tradución galega.
- ↑ Cotradución, con Emma Lázare Rodríguez.
- ↑ Pontevedra, Diario de (2019-12-23). "Moncha Fuentes: 'O mar que nos leva'". Diario de Pontevedra. Consultado o 2022-04-07.
- ↑ Región, La (2023-04-30). "Manolo González y Moncha Fuentes ganan el premio Antón Losada en Carballiño". La Región (en castelán). Consultado o 2023-04-30.
- ↑ "Necrolóxica". Diario de Pontevedra. 10 de marzo de 2022.
Véxase tamén
editarLigazóns externas
editar- Ficha da autora na páxina web de Edicións Xerais de Galicia.