Abrir o menú principal

Meritxell Batet

política catalá

Meritxell Batet Lamaña, nada en Barcelona o 19 de marzo de 1973, é unha política catalá membro do Partido dos Socialistas de Cataluña (PSC), profesora de Dereito Constitucional da Universidade Pompeu Fabra e actual Presidenta do Congreso dos Deputados.

Meritxell Batet
(Meritxell Batet) Consejo de Ministros en Barcelona 06 (cropped).jpg
Nome completoMeritxell Batet i Lamaña
Nacemento19 de marzo de 1973
 Barcelona
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade Pompeu Fabra
Ocupacióncatedrática, política, avogada e xurista
CónxuxeJosé María Lassalle
editar datos en Wikidata ]

Foi deputada socialista por Barcelona polo PSC na VIII, IX e X lexislaturas e deputada por Madrid polo PSOE na XI lexislatura. Forma parte do equipo de confianza do secretario xeral do PSOE Pedro Sánchez que nas eleccións xerais de 2015 situouna no posto número dous da lista por Madrid e posteriormente nomeouna membro da comisión negociadora para configurar un goberno alternativo ao PP.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Política Territorial e Función Pública do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy. Desde o 21 de maio de 2019 é a Presidenta do Congreso dos Deputados da XIII lexislatura.

BiografíaEditar

Traxectoria académicaEditar

Estudou nas Escoles Gravi de Barcelona e accedeu á universidade co apoio de bolsas.[1] En 1995 licenciouse en Dereito pola Universidade Pompeu Fabra onde realizou tamén cursos de doutoramento coa presentación da tesiña Participación, deliberación e transparencia nas institucións e órganos da Unión Europea.[2] En 1998 realizou o posgrado en dereito inmobiliario e urbanístico en IDEC. En 2013 presentou o proxecto de tese doutoral que leva por título O principio de subsidiariedade en España.[3]

De 1995 a 1998 foi profesora de Dereito Administrativo na Universidade Pompeu Fabra e actualmente é profesora de Dereito Constitucional.[2]

En 2007 obtivo unha bolsa German Marshall para manter unha estancia nos Estados Unidos.[3]

Traxectoria políticaEditar

A súa primeira toma de contacto coa política foi durante a súa época de estudante. Explica nas súas entrevistas que cando na universidade obtivo unha bolsa da Generalitat para estudar o doutoramento o seu director de tese, Josep Mir, comentoulle que Narcís Serra, entón primeiro secretario do PSC, buscaba a alguén para coordinar a súa secretaría que non fose militante do partido senón independente. Colaborou con el durante dous anos.[1]

De 2001 a 2004 dirixiu a Fundación Carles Pi i Sunyer de Estudos Autonómicos e Locais.[2]

En 2004 concorreu como independente no noveno posto da lista por Barcelona do Partido dos Socialistas de Cataluña para o Congreso dos Deputados[4] encabezada por José Montilla e foi elixida deputada por Barcelona.

En 2008 afiliouse ao PSC onde milita na agrupación de Gràcia da Federación de Barcelona.[1]

Nas eleccións xerais de 2008 ocupou o posto once da lista por Barcelona e renovou o seu escano do mesmo xeito que nas xenerais de 2011 ás que concorreu no posto número oito.[4]

En febreiro de 2013 rompeu a disciplina de voto do Grupo Socialista xunto con outros deputados do PSC ao votar no Congreso dos Deputados a favor de senllas iniciativas presentadas por CiU e La Izquierda Plural (IU-ICV/EUiA-CHA) para permitir a realización dun referendo en Cataluña sobre a súa futura relación co resto de España. O grupo socialista multou con 600 euros a cada un dos deputados indisciplinados.[5]

En xullo de 2014 foi nomeada secretaria de Estudos e Programas na Comisión Executiva Federal do PSOE asumindo o seu primeiro cargo orgánico.[6][3]

Nas eleccións xerais de 2015 foi a número dous da lista do PSOE por Madrid a pesar de ser militante do PSC en tándem co secretario xeral Pedro Sánchez.[7][6] Ademais de coordinar o programa electoral para as xerais Sánchez encargoulle a coordinación do equipo de expertos que perfila a súa proposta de reforma da Constitución.[1]

En febreiro de 2016 foi unha das persoas elixidas por Sánchez para a negociación con outras forzas políticas no intento de configurar unha alianza de goberno alternativa ao PP.[8]

En abril de 2016 aceptou encabezar a lista do PSC por Barcelona nas eleccións xerais convocadas para o mes de xuño, tras a renuncia de Carme Chacón a volver ser candidata.[9]

En maio de 2016 confirmouse que Batet sería candidata sen primarias tras a renuncia de Carles Martí a expor unha candidatura alternativa.[10]

Batet foi elixida por Pedro Sánchez para formar parte de novo goberno que este formou, tras a moción de censura que o PSOE presentou contra o anterior goberno de Mariano Rajoy (PP) e que foi aprobada polo Congreso dos Deputados o 1 de xuño de 2018. Batet ocuparía a carteira do Ministerio de Política Territorial e Función Pública.[11]

Incluída como número 1 da lista do PSC-PSOE para as eleccións ao Congreso dos Deputados por Barcelona do 28 de abril de 2019, resultou electa como deputada. O 21 de maio de 2019, día de constitución da XIII lexislatura das Cortes Xerais, o pleno do Congreso dos Deputados elixiuna presidenta da cámara en segunda votación cunha maioría simple de 175 votos a favor.[12]

Vida persoalEditar

En agosto de 2005 casou na localidade cántabra de Santillana del Mar co deputado por Cantabria do Partido Popular, José María Lassalle (1966), con quen ten dúas fillas xemelgas, Adriana e Valeria, nacidas o 24 de setembro de 2013 na maternidade de O' Donnell do hospital Gregorio Marañón de Madrid.[13] Divorciáronse en maio de 2016.[14]

Estudou danza clásica e contemporánea, unha das súas paixóns, segundo explicou nalgunha das súas entrevistas máis persoais.[1]

NotasEditar

Véxase taménEditar

Ligazóns externasEditar