Abrir o menú principal

Manuel Martínez-Risco

científico e político galego

Manuel Martínez-Risco Macías, nado en Ourense en 1888 e finado en París o 3 de maio de 1954,[1] foi un científico e político galego.

Manuel Martínez-Risco
Nacemento1888
 Ourense
Falecemento3 de maio de 1954
 París
SoterradoCemiterio de San Francisco de Ourense
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico e físico
IrmánsSebastián Martínez-Risco
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Era sobriño de Marcelo Macías, curmán de Vicente Risco e irmán de Sebastián Martínez-Risco. Logo de facer o bacharelato no Instituto de Ourense foi a estudar Ciencias Físicas á Universidade Central de Madrid. Con 21 anos desprazouse ao Natuurkundig Laboratorium da Universidade de Amsterdam, cabo de Pieter Zeeman e nesta institución permaneceu case dous anos estudando Óptica-física. De volta incorporouse á rede primaria de formación da JAE e foi profesor auxiliar na Facultade de Ciencias de Madrid. En 1911 presentou a súa tese de doutoramento e en 1914 sacou a cátedra de Acústica e Óptica da Universidade de Zaragoza, á que se incorporou ao ano seguinte. En 1918 retornou á Facultade de Ciencias de Madrid, por traslado. Estivo tamén agregado un tempo no Observatorio Astronómico

Finalizando a ditadura de Primo de Rivera asinou manifestos contra o réxime, en compañía doutros docentes galegos en Madrid como Nóvoa Santos e Varela Radío. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado por Ourense por Acción Republicana, actuando como un gran defensor da autonomía de Galicia nas Cortes. Nas eleccións xerais de 1936 volveu ser elixido por Ourense por Izquierda Republicana (foi proclamado pola Cámara xa que non fora proclamado pola Xunta de escrutinio). Durante a Guerra civil dirixiu a fábrica de instrumentos ópticos creada polo Goberno republicano. Ao rematar a contenda exiliouse en Francia, onde exerceu como Maître de Recherches do CNRS, continuando as súas investigacións sobre as ondas luminosas.

ObrasEditar

  • La asimetría de los triples de Zeeman, Madrid, 1912 e 1914.
  • Estudios Generales sobre aberración esférica de orden superior, Madrid, 1927.

NotasEditar

  1. Necrolóxica en La Voz de Galicia, 8-5-1954, p. 7.

Véxase taménEditar