Juan de la Concha Castañeda

político español

Juan de la Concha Castañeda, nado en Plasencia, Cáceres, o 29 de agosto de 1818 e finado en Madrid o 30 de agosto de 1903,[1][2] foi un avogado e político español, ministro de Facenda durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena .

Juan de la Concha Castañeda
Juan de la Concha Castañeda (Salvador Martínez Cubells).jpg
Nacemento29 de agosto de 1818
 Plasencia
Falecemento30 de agosto de 1903
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Alma máterUniversidade de Salamanca
Ocupaciónpolítico
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Estudou Dereito na Universidade de Salamanca e marchou en 1841 a Madrid onde casou[2] e se incorporou ao Colexio de Avogados. En 1844, entrou ao servizo do Estado en 1844 como xuíz de primeira instancia no xulgado de Pastrana; despois foi conselleiro provincial, gobernador interino de Guadalaxara e, posteriormente, oficial no Ministerio da Gobernación en Madrid. Entre 1850 e 1864, foi redactor do xornal xurídico El Faro.

Cando os progresistas triunfaron en 1854, abandonou a súa carreira administrativa e despois de participar nas eleccións de 1863 obtivo a súa primeira acta de deputado pola circunscrición de Gata e en 1864 por Cáceres, tomando parte activa na discusión dos orzamentos e outros aspectos de Facenda e economía. Renovou a acta de deputado nas seguintes eleccións até 1867. En 1866, a proposta do marqués de Barzanallana, ocupou a Dirección Xeral de Propiedades do Ministerio de Facenda. Ao cesar, en 1868, publicou unha Memoria na que narra a súa xestión.

Coa Revolución de 1868 e durante o Sexenio revolucionario, afastouse da política activa e mesmo da Administración durante a Primeira República e non regresou ata 1874 ao se produci-la Restauración na que ocupou, de novo, a Dirección. de Propiedades. Máis tarde chegou a ser fiscal do Consello de Estado, presidente da súa Sección de Facenda. En 1876, como militante do recentemente creado Partido Conservador, foi elixido senador por Cáceres até 1886 e despois en representación da Real Academia de Ciencias Morales e Políticas até a súa morte.[1][3]

O 10 de xullo de 1890, foi nomeado Fiscal do Tribunal Supremo[2] e, posteriormente, foi ministro de Facenda entre o 23 de novembro de 1891 e o 11 de decembro de 1892 nun goberno presidido por Cánovas del Castillo e foi gobernador do Banco de España desde xaneiro de 1900 até abril de 1901.[4]

ObraEditar

  • 1848, Manual de Procuradores. Madrid: Compañía de Impresores y Libreros del Reino.

RecoñecementosEditar

O 16 de febreiro de 1877, recibiu a Gran Cruz de Isabel a Católica, e a Encomenda de número de Carlos III.[1]

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 "Excmo. Sr. D. Juan de la Concha Castañeda". fiscal.es (en castelán). Consultado o 14-7-2020. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Sampedro Escolar, José Luis. "Juan de la Concha Castañeda". dbe.rah.es (en castelán). Consultado o 14-7-2020. 
  3. "Juan de la Concha Castañeda". senado.es (en castelán). Consultado o 14-7-2020. 
  4. "Gobernadores del Banco de España". bde.es (en castelán). Consultado o 9-7-2020. 

Véxase taménEditar

Outros artigosEditar

Ligazóns externasEditar


Predecesor:
Fernando Cos-Gayón y Pons
 Ministro de Facenda
 
 
1891 - 1892
Sucesor:
Germán Gamazo y Calvo
Predecesor:
Antonio María Fabié Escudero
 Gobernador do Banco de España
 
 
xaneiro 1900 - abril 1901
Sucesor:
Pío Gullón Iglesias