Abrir o menú principal

Giulio Natta, nado o 26 de febreiro de 1903 en Porto Maurizio, actual Imperia (Italia) e finado o 2 de maio de 1979 en Bergamo (Italia), foi un químico e profesor universitario italiano galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1963.

Giulio Natta
Nobel prize medal.svg
Giulio Natta Nobel.jpg
Datos persoais
Nacemento26 de febreiro de 1903
LugarPorto Maurizio, actual Imperia Italia Italia
Falecemento2 de maio de 1979
LugarBergamo Italia Italia
CausaPárkinson
ResidenciaItalia Italia
Nacionalidadeitaliano
Cónxuxe
  • Maria Kurtz (1922)
  • Actividade
    Campo
  • Química orgánica
  • Alma máter
  • Instituto Politécnico de Milán
  • Director de tese
  • Karl von Auwers
  • Contribucións e premios
    Coñecido por
  • Catalizador Ziegler-Natta
  • Premios
  • Premio Nobel de Química (1963)
  • Medalla Lomonósov (1969)
  • editar datos en Wikidata ]

    Índice

    TraxectoriaEditar

    Diplomado con apenas 16 anos no Liceo-Ginnasio Cristoforo Colombo de Xénova doctorouse en 1924 en enxeñería química no Instituto Politécnico de Milán. En 1933 foi nomeado profesor de química na Universidade de Pavía, en 1935 o foi da Universidade de Roma, entre 1936 e 1938 do Instituto Politécnico de Química Industrial de Turín e finalmente en 1938 xefe do departamento de enxeñería química do Instituto de Milán.

    Investigacións científicasEditar

    As súas primeiras investigacións culminaron en novos métodos de sínteses do metanol, pero a partir de 1950 dedicouse case exclusivamente á química dos altos polímeros. En 1954 conseguiu manufacturar polipropileno cunha alta cristalización fraccionando mesturas amorfas, sendo denominado "isotáctico" pola simetría espacial da súa estrutura molecular.

    Continuando os seus estudos sobre os polímeros macromoleculares, contribuíu de xeito extraordinario ao actual coñecemento do mecanismo de acción dos catalizadores estereoespecíficos e dos polímeros de estrutura espacial de gran regularidade.

    En 1963 foi galardoado, xunto ao químico alemán Karl Ziegler, co Premio Nobel de Química polo seu traballo no estudo de catalizadores para a polimerización estereoselectiva de polialquenos terminais, os chamados Catalizadores Ziegler-Natta.

    Véxase taménEditar