Abrir o menú principal

Col chinesa

Variedade de repolo orixinario da China
Col chinesa
BrassicaPekinensis.jpg
Clasificación científica
Reino: Plantae
División: Magnoliophyta
Clase: Magnoliopsida
Orde: Brassicales
Familia: Brassicaceae
Xénero: Brassica
Especie: B. rapa
Nome binomial
Brassica rapa
Nome trinomial
Brassica rapa L. ssp. pekinensis[1]
(Lour.) Hanelt
Sinonimia
  • Brassica chinensis Regel
  • B. pekinensis (Lour.) Rupr.
  • B. pet-sai Bailey
  • Sinapis pekinensis Lour.
Brassica rapa subsp. chinensis
Flores.

A col chinesa, coia chinesa ou repolo chinés (Brassica rapa, ssp. chinensis ; (en chinés); cantonés 黃芽白 wong ah bahk), (tamén hakusai, pak choy, pok choi, bae-chu (en Corea), bok choy ou pak choi, tamén ortografado pachoy en Europa Occidental) é unha variedade de col moi empregada como ingrediente dalgunhas cociñas dos países asiáticos, en especial na cociña chinesa. Trátase dunha verdura da especie Brassica rapa.

DescriciónEditar

Plantas parcialmente autoincompatíbeis. As follas son comestíbeis, de cor verde clara e brillante. As silicuas miden de 2,5 a 6 cm de longo e rematan nun bico curto e firme.[1]

HistoriaEditar

É unha verdura oriúnda do Extremo Oriente. Atopáronse as súas sementes nas escavacións neolíticas dos asentamentos de Banpo. Cultívase na China dende hai máis de 1.500 anos, dende onde chegou ao Xapón a finais do século XIX. Nos últimos anos o seu consumo e produción experimentaron paseniñamente unha difusión aos países de Europa e ás Américas. Formaba parte da dieta culinaria dos chineses do sur no século V. O botanista Li Shizhen xa estudara as propiedades medicinais desta planta.

Actualmente cultívase en Europa, China, EUA e Guatemala.[1]

UsosEditar

 
Conserva en vinagre de coles chinesas.

Semellante a unha acelga (Beta vulgaris var. cicla), as súas follas verdes e os seus talos brancos utilízanse na cociña asiática, en especial na cociña chinesa cantonesa. Adoitan prepararse cocidas, salgadas ou en vinagre. Unhas das operacións máis típicas cando se adquiren frescas é:

  • Separar as follas e lavalas por separado.
  • As follas verdes cocíñanse separadas a miúdo dos talos.
  • Nun stir frying, cómpre separar os talos e deben ser cortados á xuliana. As follas férvense durante uns dous minutos antes de ser cociñadas.

Unha receita rápida sería cortar as follas moi finas e cocelas uns 3-4 minutos. Sérvense con salsa de soia e sementes de sésamo lixeiramente torradas.

Valor nutricionalEditar

Contén altas cantidades de vitamina A, por 4 onzas, arredor de 3500 IU (3086 IU por cada 100 gramos),[2] tamén contén altas cantidades de vitamina C, aproximadamente 50 mg por 4 onzas (44 mg por cada 100 gramos)[2]

Efectos tóxicosEditar

As coias chinesas conteñen glicosinolatos. Estes compostos foron reportados para previr o cancro en pequenas doses, mais a doses moi elevadas resultan tóxicos para os seres humanos. En 2009, unha anciá que estivera consumindo 1 a 1.5 kg de coias chinesas diariamente terminou padecendo hipotiroidismo, chegando a unha coma mixedematosa.[3]

Hai outros síntomas máis leves dun exceso de consumo de coia chinesa, tales como náuseas, mareos e a indixestión en persoas con feble sistema dixestivo. Ás veces isto é causado pola mala preparación.

NotasEditar

  1. 1,0 1,1 1,2 Sánchez-Monge, Enrique (1991). Flora agrícola I. Madrid: Ministerio de Agricultura, pesca y alimentación. Secretaría general técnica. ISBN 8474799023. 
  2. 2,0 2,1 Harlan, Dr. Timothy S. "Ingredients: Bok Choy". Consultado o 04-08-2010. 
  3. Rabin, Roni Caryn (24-05-2010). "Regimens: Eat Your Vegetables, but Not Too Many". Consultado o 03-06-2010. 

Véxase taménEditar