Abrir o menú principal

Xoán Ignacio Taibo Arias, nado en Madrid o 31 de marzo de 1949, é un escritor e sociólogo galego.

Xoán Ignacio Taibo
Nacho Taibo (AELG)-1.jpg
Nacemento31 de marzo de 1949 (70 anos)
 Madrid
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónescritor
XénerosNarrativa
editar datos en Wikidata ]

TraxectoriaEditar

Nado na emigración madrileña de pais galegos, tomou contacto coa cultura galega en Madrid e en 1976 estableceuse en Galicia, en 1975 publicou a súa primeira obra literaria, Os inmortais, unha recolleita de tres relatos.

Catedrático de Lingua e Literatura Galega, colabora en diversas publicacións periódicas de Galicia.

É irmán de Carlos Taibo.[1]

Obra en galegoEditar

NarrativaEditar

Obras colectivasEditar

Obra en castelánEditar

TraduciónEditar

PremiosEditar

  • Gañador do Premio Modesto R. Figueiredo do 1975, por A enquisa.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1976, por O leito (esbozo para unha historia que nunca existiu).
  • Premio da Crítica Española do 1978, por Homes de ningures.
  • Premio Mesón do Labrego da Editorial Limbo no 1978, por O fotógrafo.
  • Gañador do Premio Modesto R. Figueiredo do 1979, por Pacífico Sul.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1979, por Saga dos mil e un mortos.
  • Gañador do primeiro Premio Carvalho Calero do Concello de Ferrol no 1990, por Informe bestiario.
  • Accésit do Premio Modesto R. Figueiredo do 1990, por Libélulo cabálulo do demo.
  • Segundo premio do Premio Modesto R. Figueiredo do 1994, por Don Ninguén.
  • Finalista do premio Eixo Atlântico no 1998, por Por tras dos meus ollos.

NotasEditar

Véxase taménEditar